Τελειώνει η περίοδος χάριτος για τον Αρχιεπίσκοπο

Τελειώνει η περίοδος χάριτος για τον Αρχιεπίσκοπο

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΟΠΟΙΟΣ δεν γνωρίζει τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο τον Β’ και παρακολουθήσει τις δηλώσεις και εξαγγελίες του, σίγουρα θα σκανδαλιστεί. Τουλάχιστον σε επίπεδο επικοινωνιακό, δείχνει να θέλει να αντιγράψει πρακτικές της χούντας στην Ελλάδα, όπου οι παραεκκλησιαστικές οργανώσεις και οι περίφημες κούφιες μεγαλοστομίες περί πατρίδας, θρησκείας και οικογένειας, επισώρευσαν τόσα δεινά στην Κύπρο και σε όλο τον ελληνισμό. Με τη πλανεμένη προσπάθεια να αντιγράψουν προτεσταντικές κυρίως πρακτικές, στο όνομα του δήθεν εκσυγχρονισμού, ταλαιπώρησαν τους πιστούς, με μερικές όμως φωτεινές εξαιρέσεις.

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ από τη μια δείχνει ότι θέλει να γυρίσει σελίδα, αφήνοντας πίσω αστοχίες του προκατόχου του, ενώ από την άλλη αντιγράφει με χειρότερο τρόπο, τα έργα και της ημέρες του. Από τη μια επιχειρεί να υλοποιήσει μια εξαιρετικά δύσκολη, ιστορικής σημασίας, απόφαση, δηλαδή να καταστήσει αληθινά αυτοκέφαλη την Εκκλησία της Κύπρου, δημιουργώντας 14 Μητροπόλεις, ενώ από την άλλη αγοράζει μετοχές δεκάδων εκατομμυρίων λιρών, λες και είναι μεγαλο-χρηματιστής. Γιατί δεν δημιουργεί ένα ξεχωριστό σώμα με οικονομολόγους και λογιστές το οποίο να διαχειρίζεται τα οικονομικά της Εκκλησίας και αυτός να παρακολουθεί και να ελέγχει.

ΑΛΛΑ και στα πιο απλά από τη μια ανακοινώνει την μετακίνηση του αγάλματος του Μακαρίου από τον περίβολο της Αρχιεπισκοπής, προκαλώντας ικανοποίηση σε όλους και από την άλλη, εξαγγέλλει τη δημιουργία Επισκόπου ενόπλων δυνάμεων, λες και η Κύπρος μπορεί να εμπλακεί σε πολεμικές αναμετρήσεις. Ξεχνά την ήττα ή καλύτερα άτακτη υποχώρηση των S-300. Ο Αρχιεπίσκοπος από τη μια θέλει να συναντηθεί με τον τουρκοκύπριο μουφτή και από την άλλη αναπτύσσει πολιτικό λόγο, ανακινώντας μάλιστα θέμα βάσεων, ξεπερνώντας και τους πολιτικούς.  

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ εξαγγελία, από τον Πάφου Γεώργιο, αρμόδιο Επίσκοπο για την Παιδεία, είναι η δημιουργία εκκλησιαστικών σχολείων, τα οποία θα προετοιμάζουν στελέχη της Εκκλησίας, δηλαδή νέους για να σπουδάσουν σε εκκλησιαστικές και θεολογικές σχολές και ακολούθως να γίνουν θεολόγοι και κληρικοί. Η πρακτική αυτή η οποία ακολουθείται εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα, έχει παρακμάσει ενώ τα αποτελέσματα είναι σε μερικές περιπτώσεις τραγικά; Γιατί δεν προχωρεί στην δημιουργία Θεολογικής Σχολής ή το ιδανικότερο, γιατί δεν προχωρεί στην δημιουργία έδρας θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και στα κολέγια της Κύπρου; Ακόμη ο Πάφου Γεώργιος εξήγγειλε τη δημιουργία κέντρου για τους νέους στην περιοχή Μακεδονίτισσας αξίας πέντε εκατομμυρίων λιρών. Αλήθεια εκτιμά ο Μακαριώτατος ότι τα αποτελέσματα του κέντρου που δημιούργησε στην Πάφο, πριν μερικά χρόνια, ήταν ικανοποιητικά και έτσι προσπαθεί να κάνει κάτι ανάλογο στην Λευκωσία;

Ο ΝΕΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ διάγει περίοδο χάριτος, όπως και κάθε νέος ηγέτης και έτσι δικαιούται να κάνει λάθη και να έχει μεγάλες αμέτρητες φιλοδοξίες. Ωστόσο είναι καιρός να αντιληφθεί ότι έφυγε από τον μακρινή Μητρόπολη Πάφου και τώρα οι δηλώσεις και οι απόψεις του, έχουν διαφορετική βαρύτητα και διαφορετικές συνέπειες. Καλό είναι να αρχίσει να προβληματίζεται και να συζητά και με ανθρώπους που έχουν διαφορετικές απόψεις και θέσεις. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι η «αυλή» της Αρχιεπισκοπής, κατάφερε ήδη, να τον βάλει σε αδιέξοδους δρόμους. Είναι καιρός να μπουν στην Αρχιεπισκοπή κάποια νέα πρόσωπα, τα οποία να έχουν το τεκμήριο της ανεξαρτησίας και της αγιότητας. Το Σταυροβούνι διαθέτει κάποιους σπουδαίους ανθρώπους, όπως και κάποια άλλα μοναστήρια. Η περίοδος χάριτος όμως κάποτε τελειώνει και η κρίση της κοινής γνώμης, της συνείδησης των πιστών, θα έλθει και αυτή πολύ γρήγορα.