Το λάβαρο του αγώνα

Το λάβαρο του αγώνα

Αρχιεπίσκοπος τέως Κύπρου Χρυσόστομος

Η Εκκλησία, που σε καιρούς κατακλυσμών στάθηκε η Κιβωτός της σωτηρίας, τόσο της θρησκευτικής πίστεως όσο και της ελληνικής εθνικής συνειδήσεως του λαού μας, βλέποντας σήμερα το θανάσιμο κίνδυνο, που συνεπάγεται η συνέχιση της τουρκικής κατοχής και η διχοτόμηση της πατρίδας μας, θλίβεται και πονεί και μακριά από οποιεσδήποτε κομματικές συμπάθειες και αντιπάθειες, απευθύνεται προς όλους, προς όλες τις πολιτικές παρατάξεις, προς τους ηγέτες και το λαό, και καλεί όλους, μπροστά στο θανάσιμο κίνδυνο που μας περιζώνει, όσον αφορά τουλάχιστο το εθνικό μας θέμα, να θέσουν κατά μέρος τις διαφορές τους, τις κομματικές επιδιώξεις, φιλοδοξίες και διαμάχες και ενωμένοι όλοι να σταθούμε πάνω στις επάλξεις της τιμής και του καθήκοντος. Είμαστε όλοι Έλληνες, είμαστε όλοι αδελφοί, αντιμετωπίζουμε τον ίδιο θανάσιμο κίνδυνο. Ας συστρατευτούμε λοιπόν κάτω από ένα και μόνο λάβαρο, το λάβαρο του αγώνα προς απελευθέρωση της σκλαβωμένης γης μας, προς ανάκτηση των σκλαβωμένων εστιών μας, των ιερών και των οσίων μας. Ας δώσουμε όλοι τα χέρια, για να βρεθούμε αδελφωμένοι πάνω στις ίδιες επάλξεις για την εκδίωξη του τούρκου εισβολέα, για επιστροφή των προσφύγων στην γη των πατέρων τους, για ανεύρεση των αγνοουμένων μας και για κατοχύρωση της επιβίωσης του Ελληνισμού πάνω σε αυτή την νήσο, που για τρείς και πλέον χιλιάδες χρόνια κατοικούσαν οι πρόγονοι μας. Αυτό είναι το χρέος όλων μας.

Η μάνα και η πατρίδα

Ας αγωνιστούμε λοιπόν ενωμένοι όλοι για να φανούμε αντάξιοι της προγονικής αρετής και να εκπληρώσουμε αυτό το χρέος. Ας μη ξεχνούμε, κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί. Ας προσπαθήσουμε να δώσουμε έντιμη την κατάθεσή μας μπροστά σε αυτό το εθνικό δικαστήριο της ιστορίας, στους προγόνους δηλαδή και στις μέλλουσες γενιές. Και έρχεται στη μνήμη μου τώρα ένα δημοτικό τραγούδι στο οποίο η μητέρα παραγγέλλει στο ξενιτεμένο παιδί της, το συμβουλεύει πώς να αντιμετωπίσει τους πειρασμούς της ξενιτειάς. Και καταλήγει αυτό το τραγούδι: Παιδί μου αν την μητέρα σου πάψεις να τη θυμάσαι, συγχωρεμένος να ’σαι. Μα αν την πατρίδα απαρνηθείς, που αγαπούμε όλοι, να ’ναι οι στράτες που πατάς ακάνθες και τριβόλοι.

Οι αρχαιοκάπηλοι εισβολείς

Αμέσως μετά την εισβολή, ρίχτηκαν οι Τούρκοι στις λαθραίες ανασκαφές. Ιδιαίτερα στις περιοχές που δεν είναι προσιτές στους ξένους και που χαρακτηρίζονται περιοχές στρατιωτικής κατοχής.

Με πόνο οι Κύπριοι παρακολουθούν τη γη τους να σκάβεται και να μετατρέπονται τα έργα των προγόνων τους σε πηγή πλουτισμού και παράνομης εμπορίας. Η φράση στις τουρκικές εφημερίδες "έφθασε ζεστό εμπόρευμα στην Κωνσταντινούπολη" σημαίνει ότι αρχαία αγγεία, αρχαία ειδώλια, βυζαντινές εικόνες και τοιχογραφίες ήρθαν από την κατεχόμενη Κύπρο. Από το 1974 κυριολεκτικά κατακλύστηκαν οι ξένες αγορές με κυπριακές κλεμμένες αρχαιότητες. Πλούτισαν τα ξένα μουσεία και οι συλλέκτες. Σελίδες ατελείωτες οι κυπριακές αρχαιότητες στους καταλόγους των γνωστότερων οίκων δημοπρασίας. Όσα αρχαιολογικά αντικείμενα δεν τα οικειοποιήθηκαν οι αρχές , έχουν συληθεί από τον στρατό κατοχής, από ιδιώτες και λαθρέμπορους. Ελάχιστα, χάρη στην Υπηρεσία Αρχαιοτήτων Κύπρου, επαναπατρίστηκαν. Η Κυπριακή Δημοκρατία πληρώνει αδρά, για να σωθούν τα αγαθά, που της ανήκουν.