Αναπολώντας Αλέκο Μαρκίδη ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28.6.2026 Ουδείς αναντικατάστατος, αλλά και όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικοί. Οι εξουσίες έρχονται και παρέρχονται, τα πλούτη στοιβάζονται και διασκορπίζονται, η δόξα ανακτάται και ανατρέπεται, οι έρωτες θεριεύουν και σβήνουν και απλά η ζωή συνεχίζεται. Με τα ανθρώπινα κριτήρια, οι άνθρωποι τιμώνται, αλλά και ατιμάζονται και εν ζωή και μετ’ θάνατον. Μόνο με τα κριτήρια του Θεού, οι άνθρωποι καταξιώνονται και απαξιώνονται και σε αυτή και στην άλλη και την αιώνια ζωή. Οι άνθρωποι της εξουσίας, κατά κανόνα, παλεύουν για την υστεροφημία του, λες και ένα άγαλμα ή μια πινακίδα στον δρόμο, θα τους οδηγήσει, είτε στον παράδεισο, είτε στην κόλαση. Ένας ευπατρίδης της πολιτικής και της νομικής επιστήμης, ήταν ο αείμνηστος Αλέκος Μαρκίδης. Τώρα αν το κομματικό του κριτήριο και η ευγενής φιλοδοξία του για τον Προεδρικό θώκο, δεν ήταν τόσο ισχυρά, αυτό δεν μειώνει την αξία του ανθρώπου. Ακόμη και την ώρα της δικής του...