Τα πάντα ρει....

Η μοναξιά της οθόνης ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29/12/2019 Η παρέα του καφενέ, απολάμβανε τους σκέτους κυπριακούς καφέδες και κάποιοι τα φραπέ με γάλα. Τα χαζολογήματα εναλλάσσοντας με φιλοσοφικές ενατενίσεις και όλα περιστρέφονταν γύρω από πραγματικές ιστορίες της ζωής, άλλοτε δραματικές, άλλοτε κωμικές και συνήθως αυτοβιογραφικές. Το βλέμματα της παρέας, μοιραία έπεσαν στο διπλανό τραπέζι, με τους λεβέντες φοιτητές και τις λυγερόκορμες φοιτήτριες. Πλάσματα όλο ζωή και ομορφιά. Αλλά στο τραπέζι, επικρατούσε μια περίεργη σιγή και τα κεφάλια όλων των νέων, ήταν καρφωμένα στα κινητά τηλέφωνα. Όλοι κινούσαν μανιακά τα δάκτυλα στην οθόνη και κατά διαστήματα έγραφαν μηνύματα και με τα δύο χέρια. Κανονική γραφομηχανή. Οι μεγαλύτεροι της παρέας χαμογελούσαν, μάλλον με θλίψη και άρχισαν να λένε ιστορίες από την δική τους νιότη. Τότε που δεν σταματούσε το γέλιο, τότε που δεν σταματούσαν τα πειράγματα και τα ανέκδοτα, τότε που οι κοπέλες ήταν «εικονίσματα» τότε που ...

Η χαρά των Χριστουγέννων ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22/12/2019 Ξακουστός έλληνας ιερωμένος στις Ηνωμένες Πολιτείες, την ώρα κατά την οποία χιλιάδες πιστοί, προέπεμπαν για τον ουρανό, τον γέροντα της Αριζόνας, τον Εφραίμ τον Φιλοθεϊτη,   την ώρα της εξοδίου ακολουθίας, παραδεχόταν την αποτυχία του δικού αγώνα, για να φέρει νέους –ομογενείς- στην Εκκλησία. Έλεγε ότι εμείς πολεμούσαμε με πάρτι, με γιορτές, με παρελάσεις και χίλιες δυο άλλες εκδηλώσεις, χωρίς αποτελέσματα τις περισσότερες φορές. Ένας ταπεινός μοναχός, με λίγα λόγια και πολλά θαύματα, κατάφερε για πρώτη φορά στην ιστορία της Αμερικής, να ιδρυθούν πέραν των 20 Ορθόδοξων μοναστηριών και πέτυχε να σχηματίζουν ουρές, νέοι και νέες, για να πάρουν τις συμβουλές και τις ευχές του. Για την ιστορία, ο άγιος ιερομόναχος Εφραίμ, πνευματικοπαίδι του αγίου γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή, ήταν ηγούμενος στην Ιερά Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους και συνέβαλε στην ανασύσταση πολλών μοναστηριών στο Άγιο Όρος και στην ίδρ...

  Τηλεθέαση Βουλής 0% ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 15/12/2019 Οι παλιές καραβάνες του κοινοβουλίου, βουλευτές και δημοσιογράφοι, συνηθίζουν να λένε ότι το σπουδαιότερο πανεπιστήμιο στην Κύπρο, είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων. Και οι σπουδαιότερες διαλέξεις, είναι οι ομιλίες των βουλευτών κατά τον προϋπολογισμό του κράτους. Όλα αυτά βεβαίως με την δύναμη του νόμου, ο οποίος παρέχει ασυλία και επιτρέπει στους βουλευτές να λένε ότι θέλουν από τα βουλευτικά έδρανα. Όσοι πολίτες είχαν την υπομονή, την ψυχική δύναμη και την αντοχή να βλέπουν επί τρεις ημέρες ομιλίες στην τηλεόραση, μπόρεσαν εύκολα να αντιληφθούν, με απόλυτη ακρίβεια, τι συμβαίνει στην κυπριακή κοινωνία και που βαδίζει αυτός το τόπος, τόσο στο κυπριακό, όσο και στα θέματα της καθημερινότητας. Αυτό δεν είναι κυπριακό προνόμιο, αλλά είναι κανόνας σε όλα τα δημοκρατικά κοινοβούλια του κόσμου. Δεν είναι τυχαία η θέση πολλών έμπειρων ανθρώπων της πολιτικής, οι οποίοι επιμένουν, ότι κανένας δεν πρέπει να αναλα...

Βασιλική Επίσημη Αγαπημένη ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8.12.2019 Ήταν τελικά η «Επίσημη Αγαπημένη» του Υπουργείου Μεταφορών η Βασιλική Αναστασιάδη. Με τον στοίχο της Ελένης Λιάκου, στο κλασικό πλέον τραγούδι του Γρηγόρη Μπιθικώτση, για την «Επίσημη Αγαπημένη», αποχαιρέτησε την Βασιλική ο Σταύρος Μιχαήλ, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Μεταφορών και πάλαι ποτέ, ο πιο δουλευταράς υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, κατά την μαρτυρία πρώην Υπουργών. Τα δάκρυα των στενών συνεργατών της Βασιλικής, οι οποίοι εργάζονται ατέλειωτες ώρες μαζί της, για 21 μήνες, σίγουρα πάνε με τους στοίχους του τραγουδιού: «Ας ήτανε αληθινό το όνειρο τ' αποψινό, το όνειρο τ' αποψινό ας ήτανε αληθινό». Η ιστορία της Βασιλικής Αναστασιάδου, στο Υπουργείο Μεταφορών, θυμίζει το ανέκδοτο με τον σπουδαίο δικηγόρο, ο οποίος για 30 χρόνια «πολεμούσε» για μια υπόθεση. Κάποια στιγμή ήρθε η ώρα και ανέλαβε τα ηνία ο γιός του. Από τις πρώτες μέρες, έτρεξε χαρούμενος στον πατέρα του, για ...

Η άδεια ανακοίνωση του Βερολίνου ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 1/12/2019 «Πάλαι επεριπαίξαν μας, τούτοι οι αμπάλατοι..» ήταν η πρώτη φράση ενός πρόσφυγα τρίτης ηλικίας, μόλις έμαθε για τα αποτέλεσμα της τριμερούς, του δείπνου στο Βερολίνο, μεταξύ Αντόνιο Γκουτέρες, Νίκου Αναστασιάδη και Μουσταφά Ακκιντζί. Ο πονεμένος άνθρωπος, ο οποίος απολάμβανε τον καφέ του, στον φθινοπωρινό ήλιο, συνέχισε με ακατανόμαστες φράσεις «γι’ αυτούς που μας τα κάναν και γι’ αυτούς που μας έφεραν τους Τούρκους».   Ο γραμματιζούμενος της παρέας του καφενέ, πονεμένος πρόσφυγας και αυτός, άρχισε να μιλά για τον παντοδύναμο Ταγίπ Ερτογάν, τον Πρόεδρο της Τουρκίας, ο οποίος κατάφερε να «παίζει στα δάκτυλα του» τους Αμερικανούς, τους Ρώσσους και τους Ευρωπαίους. Και διερωτήθηκε τι μπορεί να απαιτήσει ο Ερντογάν, για να συναινέσει στην λύση του κυπριακού. Μέσα σε όλα αυτά, ο Νίκαρος συνάντησε τον Μουσταφά, παρέα με τον Αντόνιο, στο πολυτελέστατο ξενοδοχείο του Βερολίνου, το οποίο έχει φόντο...