Μια οσιακή μορφή Ο Γέρο Παναής Του αείμνηστου Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ Σιόκουρου Ο γέρο Παναής, όπως τον εγνώρισα από τη νεότητά του προ εξήκοντα ετών, ζούσε μια ερωτική αγάπη για τον Θεό, σε καιρούς που το θρησκευτικό συναίσθημα ήταν πεσμένο. Βρήκε τον Θεό μαζί με τον αδελφό του Βασίλη, προσευχόμενος και μελετώντας το λόγο του Θεού –που γι’ αυτούς ήταν θησαυρός– μέσα από τα λίγα τότε εκκλησιαστικά, λειτουργικά βιβλία. Επιδρούσε εις τούτο και η χριστιανική αγωγή των γονέων του, που τους οδήγησε στην Εκκλησία και παράλληλα στην αγάπη και φιλανθρωπία. Ήξερε να προσεύχεται σωστά, συγκεντρώνοντας τον νου του στις ευχές και τα ψαλλόμενα, να κατανοεί τα νοούμενα και να φωτίζεται στην αγάπη του Θεού. Πλημμύριζε σε κατάνυξη η ψυχή του, σε πόθο θείο με αυτά που διάβαζε και έψαλλε. Σε ερώτηση πώς να μαζεύουμε το νου μας στην προσευχή, έλεγε: «Ο νους μας μοιάζει σαν ένα πουλάρι, που πρέπει να το δένουμε σε ένα παλούκι για να μπορούμε εύκολα να το τραβούμε και να το συνάζουμε, γιατί αν το έχ...