Η κόλαση και ο παράδεισος των θεσμών ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27.7.2025 «Μ’ από την κόλασή μου, σου φωνάζω: Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω...» έγραψε στο κλασικό πλέον: «το ποίημα της νύκτας» η Γαλάτεια Καζαντζάκη. Θεσμοί και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αρμενίζουν στην ίδια βάρκα, είτε με ανέμους, είτε με μπουνάτσες, αναζητώντας τον δικό τους παράδεισο, ο οποίος διέρχεται πάντα από την κόλαση της ζωής. Οι εξουσίες, εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική, κλυδωνίζονται από παλιές αμαρτίες και σημερινές αστοχίες, με τα Μέσα Ενημέρωσης, αποδυναμωμένα και «αποστεωμένα» να ακολουθούν ασθμαίνοντα, αδυνατώντας να ορθώσουν λόγο ανατροπής της κατηφόρας. Όλοι περιμένουν μαζί με τον Κωνσταντίνο Καβάφη «στην αγορά συναθροισμένοι τους βαρβάρους…» Και «γιατί ενύχτωσε κι οι βάρβαροι δεν ήλθαν. Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα, και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν. Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.» Πίσω από του...