Τα πάντα ρει....

Υπάρχει ελπίδα ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 18/1/2015 Ο Διογένης μέσα στο πιθάρι του, απολαμβάνοντας τον ζεστό αττικό ήλιο και κρατώντας φανάρι μέρα μεσημέρι, αναζητούσε ανθρώπους. Από τότε μέχρι σήμερα, έστω και αν πέρασαν δύο και πλέον χιλιάδες χρόνια, η αναζήτηση ανθρώπων, αποτελεί το μεγάλο στοίχημα των αναζητητών της αλήθειας. Αυτές τις μέρες, όπου η μαυρίλα των σκανδάλων, ο πόνος της ανεργίας, η πίκρα της φτώχιας και η αναλγησία των ταγών υπερεπερίσσευσε, βλέπουμε πολιτικά τζάκια να κατακρημνίζονται, βλέπουμε πάμπλουτους επιχειρηματίες να καταλήγουν στην στενή, βλέπουμε βουλευτές να εξευτελίζονται μπροστά στη δικαιοσύνη και είδαμε ακόμη και πρόεδρο κόμματος, τον Γιαννάκη Ομήρου να υποβάλλει την παραίτηση του, για τον ένα ή τον άλλο λόγο. « Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν , οι δε εκζητούντες τον Κύριον, ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού» λέει στις παροιμίες του ο σοφός Σολομών. Και επιβεβαιώνεται με τον εντυπωσιακότερο τρόπο, αυτές τις δύσκολες εποχές, όπο...

Αρπακτές ιδιωτικοποιήσεις ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25/1/2015   «Ο υπαρκτός καπιταλισμός στον δυτικό κόσμο βρίσκεται στην Κύπρο των μονοπωλίων και της αρπακτής», έλεγε θυμόσοφος πρώην πολιτικός. «Ο Μακάριος μοίραζε τα τιμάρια της εξουσίας, μεταξύ επιχειρηματιών και της Εκκλησίας. Τράπεζα οι ιδιώτες, Τράπεζα και η Εκκλησία, μπύρα ο επιχειρηματίας, μπύρα και η Εκκλησία, ξενοδοχεία οι επιχειρηματίες, ξενοδοχεία και η Εκκλησία, επιχειρήσεις οι ιδιώτες, επιχειρήσεις και η Εκκλησία. Η ιστορία συνεχίστηκε με τους διορισμούς στο δημόσιο, με τους παφίτες να έχουν προτεραιότητα στην Αστυνομία, τους βουνίσιους στους ημικρατικούς οργανισμούς, τους μορφωμένους στο δημόσιο και τους αγωνιστές στις θέσεις αξιωματούχων. Και η εξουσία εδραιώθηκε, αλλά δεν μπόρεσε να αντέξει περισσότερα από 14 χρόνια. Ήρθε το πραξικόπημα και η εισβολή και οι λόγοι της τραγωδίας, δεν ήταν μόνο εθνικοί, αλλά είχαν και οικονομικές παραμέτρους. Η σύγκρουση συμφερόντων ήταν μεγάλη και εκδηλώνονταν με εθνι...

Από τον Αλέξη Ζορπά, στον Αλέξη Τσίπρα ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 1/2/2015   «Δεν πιστεύω τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος» γράφει στον τάφο του μέγιστου κρητικού του Νίκου Καζαντζάκη. Ο ελληνικός λαός, ελεύθερος πλέον, από τα κούφια λόγια τα μεγάλα, χωρίς να πιστεύει τους αυτόκλητους σωτήρες του έθνους και χωρίς να ελπίζει στους μεγαλόσχημους ευρωπαίους εταίρους, βυθισμένος στην φτώχια και την ανεργία, ανέδειξε στην εξουσία ένα «παιδαρέλι» χωρίς γραβάτα και με κρητικές ρίζες. Από τον Αλέξη Τσίπρα, στον Αλέξη Ζορπά και όποιον πάρει ο χάρος. Ήδη ο χάρος πήρε εκατοντάδες αυτόχειρες, ήδη ο χάρος πήρε χιλιάδες ανθρώπους που αδυνατούσαν να πάνε στον γιατρό, ήδη ο χάρος σκότωσε τα όνειρα εκατομμυρίων νέων ανθρώπων. Φτάνοντας στο βυθό της απελπισίας, ο ελληνικός λαός, επιχειρεί ένα νέο άλμα, όπως τον γέρο Αλέξη Ζορπά, χωρίς πλέον να φοβάται ούτε τον θάνατο, ούτε και την απειλή της δραχμής. Όταν η τσέπη είναι άδεια, ούτε το ευρώ έχει αξία, ούτε και η δ...