Τα πάντα ρει....

Ο τελευταίος Πάπας ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11.5.2025 Σημείο αντιλεγόμενο ήταν πάντα οι προφητείες, από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, μέχρι και τις μέρες μας. Από τα αρχαία μαντεία και τους διφορούμενους χρησμούς, μέχρι και τις αυτοεκπληρούμενες προφητείες πονηρών ανθρώπων. Οι προφητείες κινούνταν πάντα στον αστερισμό του φόβου, θέτοντας υποχρεώσεις και κανόνες στους ανθρώπους, υποσχόμενες πάντα την επέκεινα χαρά. Κινούνταν πάντα στο εκκρεμές της κόλασης και του παραδείσου. Θεολογικά τα πράγματα είναι πολύ απλά. Μόνο ο Θεός γνωρίζει τα πάντα, άρα και το μέλλον. Όλα είναι στο σχέδιο του Θεού και ο Θεός δίδει το χάρισμα της προφητείας σε κάποιους αγίους ανθρώπους, ώστε να προφητεύουν και να προειδοποιούν τους αμαρτωλούς ανθρώπους για τις συνέπειες του δρόμου τον οποίο επέλεξαν να ακολουθήσουν. Κύριος στόχος είναι η μετάνοια, δηλαδή η αλλαγή τρόπου ζωής και υιοθέτησης των εντολών του Θεού, οι οποίες δεν διαφέρουν σε τίποτα από μια φυσιολογική ζωή.   Στην δίν...

Τρόμος από αγέλες σκύλων ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ,ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4.5.2025 «Βγάλουν τους σκύλους στους δρόμους, τους πετάσσουν τα χωράφια και μας φυλακίζουν στα σπίτια», ήταν η οργισμένη αντίδραση κοινοτάρχη χωριού της επαρχίας Λευκωσίας, ο οποίος κατήγγειλε την υποκρισία των λεγόμενων φιλόζωων και των λεγόμενων κυνηγών. Έρχονται συνήθως νύκτα και αφήνουν ελεύθερους σκύλους, τους οποίους είτε βαρέθηκαν, είτε έχουν προβλήματα. Μένουν τα τετράποδα χωρίς φαγητό και νερό και σε μια δύο μέρες, μετατρέπονται σε θηρία, έτοιμα να κατασπαράξουν όποιο βρουν μπροστά τους. Και τότε αρχίζουν τα παράπονα, τότε παίρνουν φωτιά τα τηλέφωνα και τότε αρχίζεις να κτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Ο καλός κοινοτάρχης, με προσφορά δεκαετιών, ανέφερε ότι πριν μερικές μέρες μια αγέλη σκύλων περικύκλωσε το αυτοκίνητο μιας γυναίκας, η οποία πήγαινε επίσκεψη με τα παιδιά της. Τρομοκρατημένη και ουρλιάζοντας πήρε τηλέφωνο τον κοινοτάρχη, ο οποίος έτρεξε με αυτοκίνητο του να «σώσει» την γυναίκα. Έπαιζε πουρούδε...

Τάβλι με τον Αυξεντίου ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27.4.2025 Ο λεβεντόγερος, ο Γιώργος Ζωγραφίδης, από το χωριό Ακρίτας του νομού Κιλκίς, έλαμπε από χαρά, κατά τους εορτασμούς για τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον δικό του άνθρωπο. Μιλούσε με ενθουσιασμό, για τον «γίγαντας» για τα εφηβικά του μάτια Γρηγόρης, ο οποίος υπηρέτησε ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός, από τον Μάρτιο του 1951, μέχρι τον Νοέμβριο του 1952 στο χωριό του, φυλάσσοντας τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Ενενήντα και βάλε ετών, ο Γιώργος Ζωγραφίδης, γεννηθείς το 1935, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, στον περίβολο του ιερού ναού του Αγίου Γεωργίου, έλεγε: «τις Κυριακές, όλες οι οικογένειες του χωριού, προσκαλούσαν τον κύπριο αξιωματικό για φαγητό. Πολλοί ήταν πρόσφυγες, λόγω της μικρασιατικής καταστροφής, από τον Πόντο, την Μικρά Ασία και άλλες χαμένες πατρίδες και τα φαγητά ήταν και ξεχωριστά και εξαιρετικά. Στο καφενείο του χωριού ο Γρηγόρης, έπαιζε τάβλι με τους χωριανούς. Έφηβος τότε, παρακολουθούσα το...