Τα πάντα ρει....

Ευκαιρία για τομές στο δημόσιο ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6/7/2014 Η Κύπρος έχει άραγε τόσους πολλούς «αλτρουιστές», οι οποίοι δέχονται να αναλάβουν διευθυντικές θέσεις και διευθυντικές ευθύνες, χωρίς να λάβουν αύξηση στον μισθό τους; Η απάντηση είναι απλή και αυτονόητη. Το σύστημα διοίκησης προσφέρει γραφειάρες, λιμουζίνες και άλλα πολλά ωφελήματα, αλλά δεν ζητά καμία μετρήσιμη ευθύνη για το έργο που επιτελείται ή δεν επιτελείται. Η μόνη περίπτωση για «τιμωρία» των «κακών» διευθυντών, είναι να βρεθεί ένας Υπουργός «σαΐνι» και τότε η χειρότερη επίπτωση, είναι η μετάθεση σε άλλη υπηρεσία.   Υπάρχει και το μελλοντικό δέλεαρ για τους νέους διευθυντές του δημοσίου. Σε δύο χρόνια, μόλις περάσει η οικονομική κρίση, θα λάβουν τις αυξήσεις, έστω και αν δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ. Κατά τα άλλα η ζωή τραβά την δική της ανηφόρα, με τους πολίτες να πληρώνουν φόρους και τους αξιωματούχους να απολαμβάνουν προνόμια. Και το σημαντικότερο είναι ότι «πολλοί τον πλούτο εμίσησαν, ...

Η Βραζιλία στα χνάρια της Κύπρου ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13/7/2014   «Η κοινή λογική δεν καθόλου κοινή», λένε αυτοί που έφαγαν με το κουτάλι την ζωή. Η ζωή είναι τελικά τόσο απλή, αλλά ταυτόχρονα και τόσο πολύπλοκη. Η λογική εναλλάσσεται με το συναίσθημα και η φυσική πορεία των πραγμάτων, ανατρέπεται από «βλακείες», που δεν χωρούν στο μυαλό, κανενός σώφρωνα ανθρώπου. Πιο απλά «όταν ο λίμπουρας – το μυρμήγκι- βγάλει φτερά, πέφτει και σκοτώνεται.»   Η ιστορία της «μεγάλης» Βραζιλίας, η οποία κατατροπώθηκε από την «ψυχρή» Γερμανία, αποτελεί ακόμη ένα επεισόδιο, στα εκατομμύρια παραδείγματα, σε ιστορικό, ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο. Αν παρακολουθήσει κάποιος, ξανά τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ που μεταδόθηκαν πριν μερικές βδομάδες για την Βραζιλία, θα πει απλά «καλά να πάθουν». Τεράστια στάδια, βουτηγμένα στο αίμα άτυχων εργατών και πελώρια κτίρια μουσκεμένα στον ιδρώτα, χιλιάδων ανθρώπων που πληρώνονταν ψίχουλα. Αιματοβαμμένες διαδηλώσεις και απεργίε...

Στα «κουτουρού» οι υπερωρίες ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20/7/2014 «Το σχοινί του χωρκάτη διπλό κανεί, αλλά μονό δεν φτάνει», λέει η παροιμία και έρχεται γάντι με την επαναλαμβανόμενη ρήση του Αλέξη Γαλανού, ότι ακόμη δεν βρέθηκε το φάρμακο που θα θεραπεύσει το γονίδιο του κυπραίου. Το φοβερό χαστούκι της οικονομικής καταστροφής, δεν φαίνεται να συνέβαλε και πολλά στην αλλαγή νοοτροπίας και κυρίως στον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης. Το σύστημα παραμένει ατάραχο, οι διευθυντάδες συνεχίζουν να τυρβάζουν περί άλλων και οι πολιτικοί εξακολουθούν να φλερτάρουν με τις ψήφους. Ένα σοβαρό θεσμό ανακοίνωσε η κυβέρνηση, τον Επίτροπο Μεταρρύθμισης της Δημόσιας Υπηρεσίας και σε αυτό δεν μπόρεσε να σταθεί ούτε ένα πλάσμα. Κάτι σαν το γεφύρι της   Άρτας, που θέλει την γυναίκα του πρωτομάστορα στα θεμέλια, για να μπορέσει να στεριώσει. Το βασικό πρόβλημα σε όλη την δημόσια υπηρεσία και σε όλους τους οργανισμούς του δημοσίου, είναι η ανορθόδοξη ή καλύτερα η παράλογη καταν...