Τα πάντα ρει....

 ασυγκράτητος χαρά της Αναστάσεως ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20.4.2025 Χριστός Ανέστη και ο χείμαρρος του θεϊκού φωτός, πλημμυρίζει τον ουρανό, τη γη και τα καταχθόνια. Η παραδείσια χαρά βασιλεύει. Φτωχοί, πλούσιοι, άρρωστοι, υγιείς, καταφρονημένοι και δοξασμένοι, γεύονται το νέκταρ της ευφροσύνης. Ο ανθρώπινος πόνος και ο ανείπωτος φόβος, κονιορτοποιούνται μπροστά στο μυστήριο της νίκης επί του θανάτου. Η χαμερπής ταπεινότητα της καθημερινής κουτοπονηριάς, μεταβάλλεται σε πλησμονή σοφίας, προσφοράς και αγάπης. Η σκληροκαρδία των ανθρώπων, μετατρέπεται σε γλυκό χαμόγελο. Τα εχθρικά καρφώματα, μεταβάλλονται σε αδελφικά φιλιά. Το καταραμένο μίσος, μετατρέπεται σε ευλογημένη αγάπη. Το σκότος της κόλασης εξαφανίζεται, μπροστά στο φως του παραδείσου. Τα επίγεια ενώνονται με τα επουράνια. Η ασυγκράτητος χαρά της Αναστάσεως, βασιλεύει σ' όλη την πλάση και σ' όλα τα ανθρώπινα όντα. Ο άνθρωπος οδηγείται από το κατ' εικόνα στο καθ' ομοίωσιν και γίνεται κατά χ...

Τάβλι με τον Αυξεντίου ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27.4.2025 Ο λεβεντόγερος, ο Γιώργος Ζωγραφίδης, από το χωριό Ακρίτας του νομού Κιλκίς, έλαμπε από χαρά, κατά τους εορτασμούς για τον Γρηγόρη Αυξεντίου, τον δικό του άνθρωπο. Μιλούσε με ενθουσιασμό, για τον «γίγαντας» για τα εφηβικά του μάτια Γρηγόρης, ο οποίος υπηρέτησε ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός, από τον Μάρτιο του 1951, μέχρι τον Νοέμβριο του 1952 στο χωριό του, φυλάσσοντας τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας. Ενενήντα και βάλε ετών, ο Γιώργος Ζωγραφίδης, γεννηθείς το 1935, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, στον περίβολο του ιερού ναού του Αγίου Γεωργίου, έλεγε: «τις Κυριακές, όλες οι οικογένειες του χωριού, προσκαλούσαν τον κύπριο αξιωματικό για φαγητό. Πολλοί ήταν πρόσφυγες, λόγω της μικρασιατικής καταστροφής, από τον Πόντο, την Μικρά Ασία και άλλες χαμένες πατρίδες και τα φαγητά ήταν και ξεχωριστά και εξαιρετικά. Στο καφενείο του χωριού ο Γρηγόρης, έπαιζε τάβλι με τους χωριανούς. Έφηβος τότε, παρακολουθούσα το...