Το δάκρυ του Αρχιεπισκόπου και το μνημόσυνο στο Γρίβα

Το δάκρυ του Αρχιεπισκόπου και το μνημόσυνο στο Γρίβα

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να έχει παράπονο ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας Χριστόδουλος από την επίσκεψη του στην Κύπρο. Τα είδε όλα και βίωσε ένα κομμάτι, από ευλογία αλλά και την τρέλα που δέρνει αυτό τον τόπο. Ήρθε ως εθνοπατέρας, τον υποδέχτηκαν ως εθνοσωτήρα, μίλησε με εθνικιστικές κορόνες, άκουσε πονεμένες αλήθειες, δοξάστηκε αλλά και μυκτηρίστηκε, για την εξίσωση του Μακαρίου με το Γρίβα. Τελικά δεν ήταν καθόλου τουριστική η επίσκεψη στην μεγαλόνησο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών.

ΟΛΑ άρχισαν με το αληθινό δάκρυ του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, κατά την επίσημη τελετή υποδοχής, στον καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννου, όταν ο μακαριώτατος, στην συναισθηματικού χαρακτήρα ομιλία του, αναφερόταν στον Πενταδάκτυλο. Ανέφερε χαρακτηριστικά «θα νιώσετε τον θρήνο του Αγίου Θεοδότου από την όμορφή Κερύνειας μας και θα ραγίσει η ελληνική καρδιά σας στη θέα του ταπεινωμένου σήμερα Πενταδακτύλου με τη μισητή σφραγίδα των αντίχριστων στο σώμα του». Από εκεί και πέρα άκουσε πικρές αλήθειες από τον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτου, για τον διαφορετικό αγώνα που διεξάγει λειτουργώντας κατεχόμενες Εκκλησίες, άκουσε υπερβολές από τον Λεμεσού Αθανάσιο, ο οποίος τον χαρακτήρισε και ως άγγελο και τον Πάφου Γεώργιο, ο οποίος θυμήθηκε τον Παρθενώνα, παραπέμποντας σε άλλες θλιβερές εποχές. Άκουσε και τους φόβους του πονεμένου Μητροπολίτη Κυρηνείας Παύλου ο οποίος προειδοποίησε ότι «εάν η Κύπρος θυσιασθεί χάριν μιας εύθραυστης ελληνοτουρκικής φιλίας θα είναι η απαρχή νέων δεινών και ταπεινώσεων του έθνους».

ΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ήταν τα μνημόσυνα στον τάφο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και στο κρησφύγετο του Γεώργιου Γρίβα, τα οποία μπορεί σε επίπεδο εκκλησιαστικό να είναι απολύτως δικαιολογημένα, αλλά σε επίπεδο πολιτικό είναι προβληματικά. Δεδομένου της σχέσης που διατηρούσε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, με τη Χούντα – έστω και εν αγνοία του όπως λέει – έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός και αυτός και αυτοί που καθόρισαν το πρόγραμμα του. Τουλάχιστον ας άφηναν το μνημόσυνο στο Γρίβα, εκτός του επίσημου προγράμματος και των τηλεοπτικών φακών και ήθελε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος να προσευχηθεί για το Γρίβα, ας πήγαινε μόνος του.

ΩΣΤΟΣΟ τι να περιμένει κανείς, όταν οι περισσότερες ομιλίες που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδας, δεν ευωδίαζαν εκκλησιαστικό λόγο, αλλά αντιθέτως παρέπεμπαν σε εικόνες δύσκολων εποχών για τον ελληνισμών. Λίγο ακόμη κα θα ακούγαμε κατά λέξη και τα αμίμητα περί «Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών» και περί «Πατρίς Θρησκείας και Οικογένειας», όλα αυτά δηλαδή που έφεραν τους Τούρκους στον Πενταδάκτυλο.

ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ήταν και οι πληροφορίες που διαλαλούσαν τα Μέσα Ενημέρωσης, μετά τη συνάντηση του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, οι οποίες «αγιοποιούσαν» Τάσο Παπαδόπουλο και τον παρουσίαζαν ως το σωτήρα της Κύπρου. Καλά γιατί δεν βγήκε ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, να μιλήσει ξεκάθαρα και έπρεπε όλα να μετατραπούν οι διαπιστώσεις, σε ανώνυμες πληροφορίες, από επώνυμες πάντα πηγές.

ΚΑΤΑ τα άλλα, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, μιλώντας και στο ΡΙΚ, νεκρανάστησε το Σχέδιο Ανάν, αναπτύσσοντας πολιτικές θέσεις και απόψεις, οι οποίοι κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν την ανάγκη για ενότητα και εθνική ομοψυχία. Άσε που και ο θεολογικός του λόγος, όπως η απάντηση σε ερώτηση, ότι θα ξανασταυρώναμε το Χριστό, εμείς οι άνθρωποι, αν ερχόταν σήμερα στη γη, δεν είναι και τόσο θεολογικά δόκιμη. Η Εκκλησία και τώρα και σήμερα και πάντα, ζει με το Χριστό και οι άνθρωποι σταυρώνονται και συναναστήνονται καθημερινώς με το Χριστό.

ΠΑΝΤΩΣ για να μην μηδενίζουμε την ιστορική επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδας Χριστοδούλου στην Κύπρου, να σημειώσουμε θετικά μηνύματα που έστειλε όπως «έχουμε τη βεβαιότητα της ελπίδας ότι πλησιάζει ο καιρός για την επιστροφή του ποιμνίου Σας (Μητροπολίτη Κερύνειας Παύλου) στις εστίες του και για τη σύναξη του στους ιερούς ναούς της Μητροπόλεώς σας. Η βεβαιότητα αυτή πηγάζει από τον τηλαυγή φάρο της ορθοδόξου πίστεώς μας...