Ο άγιος Σπυρίδων συνταράζει και τους Ρώσους

Ο άγιος Σπυρίδων συνταράζει και τους Ρώσους

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ είναι συγκλονιστικό, είτε πιστεύει κάποιος στο Θεό, είτε όχι. Το άφθαρτο χέρι του Αγίου Σπυρίδωνα, μεταφέρθηκε στη Μόσχα και στον μεγαλοπρεπή Καθεδρικό ναό του Σωτήρος Χριστού. Δεκάδες χιλιάδες Μοσχοβίτες, αναμένουν σε ουρά, γύρω στις οκτώ ώρες, μέρα και νύκτα, για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή χείρα και να πάρουν βοήθεια από τον κύπριο στην καταγωγή, Επίσκοπο Τριμιθούντος και για αιώνες προστάτη της Κέρκυρας, Άγιο Σπυρίδωνα. Ο άγιος συνταράζει και τους Ρώσους οι οποίοι μέσα από τα πολλά προβλήματα και την αναζήτηση στόχων και σκοπών, βρίσκουν χείρα βοηθείας από τον άγιο.

Η ΘΕΑ και μόνο των πιστών, αντρών, γυναικών – με μαντίλια στα κεφάλια – και παιδιών, να αναμένουν υπομονετικά σε ατέλειωτες ουρές, χωρίς να διαμαρτύρονται και χωρίς να βιάζονται, δημιουργεί θαυμασμό και σίγουρα προβληματισμό. Άραγε εμείς  δεν ξέρουμε να τιμούμε τους δικούς μας αγίους, ή απλά αυτοί ξέρουν κάτι περισσότερο από εμάς. Το πιο σίγουρο είναι ότι απλά επιβεβαιώνεται ο κανόνας που δεν θέλει κανένα προφήτη να είναι αγαπητός στην πατρίδα του. Το ίδιος συμβαίνει και στον τόπο μας, όταν έρχονται άγια λείψανα από άλλες χώρες, ενώ το νησί είναι γεμάτο από θαυματουργούς αγίους. Το ίδιο συμβαίνει όταν έρχονται κήρυκες και μοναχοί από άλλους τόπους, ενώ η αγιότητα στον τόπο μας, παραμένει ευτυχώς ή δυστυχώς «καταχωνιασμένη» σε ταπεινά μοναστήρια.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ του Αγίου Σπυρίδωνα, θυμίζει την ανάλογη ιστορία με τα άγια Λείψανα των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, τα οποία μετέφερε το Σεπτέμβριο του 2005 ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος στην Μόσχα και στο Μοναστήρι του Γενεθλίου της Θεοτόκου στη Μόσχα. Και τότε δεκάδες χιλιάδες Μοσχοβίτες ανέμεναν σιωπηλοί και προσευχόμενοι, κατά μέσω όρο έξι ώρες και σε 24 ώρη βάση, για να προσκυνήσουν τα άγια λείψανα. Ανάμεσά τους, δαιμονισμένοι οι οποίοι βρήκαν παρηγοριά και πονεμένοι οι οποίοι άφησαν τα δάκρυά τους στις Αγίες Κάρες.

ΠΕΡΑΝ όμως από όλα αυτά, αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά, ότι όλοι οι άνθρωποι, έστω και αν ζουν στον αιώνα της τεχνολογίας και των επικοινωνιών, αναζητούν το υπερφυσικό, ψάχνουν το θεϊκό, αγγίζουν το μυστήριο και το Θεό, για να μπορέσουν να χαρούν αληθινά.  Στη Μόσχα όπου η μαφία ακόμη κυριαρχεί και η φτώχεια κατατρύχει τους πολίτες, η Εκκλησία και οι άγιοι αποτελούν ίσως την ισχυρότερη παρηγοριά. Δεν είναι καθόλου τυχαία η ρήση του Ράνσιμαν ότι η Ορθοδοξία θα είναι η θρησκεία του 21^ου αιώνα.