Τα πάντα ρει....

Ο θρόνος του Προεδρικού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28/1/2018 Έχουμε εκλελεγμένο βασιλιά στην Κύπρο και δεν το ξέρουμε, συνήθιζε να λέει θυμόσοφος βετεράνος πολιτικός. Από το 1963, όταν αποχώρησαν οι τουρκοκύπριοι από την διακυβέρνηση του τόπου, ανατράπηκαν οι ισορροπίες και ο εκάστοτε ελληνοκύπριος νόμιμος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, απέκτησε αυτοκρατορική εξουσία. Ο Πρόεδρος διορίζει και παύει Υπουργούς, έστω και αν δεν έχει ψήφο, στις αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, δηλαδή το σώμα που ασκεί την εκτελεστική εξουσία. Ο Πρόεδρος, διορίζει τον πανίσχυρο Γενικό Εισαγγελέα, τον νομικό σύμβουλο του κράτους και τον άνθρωπο που μπορεί να αναστέλλει ποινικές διώξεις ή να προτείνει την απονομή χάριτος σε καταδικασθέντες, απονομές τις οποίες υπογράφει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος, μπορεί, να μην υπογράφει και να   αναπέμπει νόμους στην Βουλή, ανατρέποντας αποφάσεις των αντιπροσώπων του λαού. Ο Πρόεδρος διορίζει τους διοικητές της Εθνικής Φρουράς και...

Η καλή αδιαφορία των εκλογών ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/1/2018 Ο μόνος τρόπος για να σωθεί, αυτός ο ευλογημένος από τον Θεό και καταραμένος από τους ανθρώπους, όμορφος τόπος, είναι να μάθει ο καθένας να κάνει την δουλειά του και να μην μπαίνει στα πόδια του άλλου, έλεγε βετεράνος πολιτικός, ο οποίος δέχθηκε πολλά κτυπήματα από την ζωή. Σοφός πλέον και απελευθερωμένος από κόμματα και ψήφους, πρόβαλε τα λόγια του Χριστού, ο οποίος είπε "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ".   Μεταξύ καφέ και κολατσιού, έλεγε ότι σε όλες τις μεγάλες και σοβαρές χώρες, ακόμη και στην Τουρκία, η εξωτερική πολιτική χαράζεται με ορίζοντα 50 ή και 100 χρόνων και υλοποιείται από τους τεχνοκράτες. Οι εκάστοτε Υπουργοί υπηρετούν τον μεγάλο στόχο, χωρίς να παρεκκλίνουν και χωρίς να ανατρέπουν ο ένας, τα έργα του άλλου. Αλλαγές τακτικής γίνονται συνεχώς, στο μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον, αλλά ο στόχος παραμένει σταθερός. Το ίδιο συμβαίνει και σε όλα τα...

Ψηφιακό χαρτομάνι ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 14/1/2018 Αυτοί έρχονται και παρέρχονται, εμείς εδώ θα είμαστε, συνηθίζουν να λένε οι έμπειροι δημόσιοι υπάλληλοι, για τους Υπουργούς, τους αξιωματούχους και τους άλλους Διοικητικούς Συμβούλους ημικρατικών οργανισμών. Η ανίκητη γραφειοκρατία του δημοσίου, καλά κρατεί ακόμη και στην εποχή της ψηφιακής επανάστασης. Πρώην βουλευτής ο οποίος αναμετρήθηκε με το τέρας της γραφειοκρατίας, συνήθιζε να λέει, ότι το βαθύ κράτος του δημοσίου, κατάφερε να μεταφέρει το απηρχαιωμένο σύστημα σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αντί να εκμεταλλευτούν την ψηφιακή τεχνολογία και να μειώσουν την ταλαιπωρία των πολιτών, κατάφεραν να αυξήσουν την ταλαιπωρία, κυρίως για τους μεγαλύτερους στην ηλικία. Και σημείωνε χαμογελώντας ότι το χαρτομάνι στα συρτάρια και τα ράφια, έγινε ψηφιακό χαρτομάνι. Είναι καλό και είναι υποχρέωση του κράτους,  να διασφαλίζει δουλειές για όλους τους πολίτες. Κανένας δημόσιος υπάλληλος, δεν πρέπει ...

Ένας στα 300 τρισεκατομμύρια ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8/1/2018 Είμαστε πολύ τυχεροί, γιατί γεννηθήκαμε σε αυτή την γη, έλεγε από τηλεοράσεως, πριν μερικές μέρες ένας γενετιστής. Ένα σπερματοζωάριο, ανάμεσα σε 300 τρισεκατομμύρια, γονιμοποίησε ένα ωάριο και γεννήθηκε ένας άνθρωπος. Τα υπόλοιπα σπερματοζωάρια πέθαναν και χάθηκαν. Φανταστείτε τι τύχη είναι και αυτή και πόσο ξεχωριστοί είμαστε, μονολογούσε ο σπουδαίος επιστήμονας. Αν η γονιμοποίηση γινόταν με άλλο σπερματοζωάριο, ο συγκεκριμένος άνθρωπος θα ήταν πολύ διαφορετικός. Όχι μόνο στην όψη, αλλά και στις ικανότητες, είτε διανοητικές, είτε ψυχικές, είτε και σωματικές. Τύχη ή ατυχία, είναι να γεννηθείς, είτε πλούσιος, είτε φτωχός, είτε άρρωστος, είτε υγιής, είτε στην άκρη της γη, είτε και στην μέση μιας μεγαλούπολης. Μπορεί ο φαινομενικά αδύνατος, να μεγαλουργήσει στην ζωή, προσφέροντας χαρά και ευτυχία στους γύρω του, αλλά και ο φαινομενικά ισχυρός, να καταστρέψει και τον εαυτό και να προκ...

Η στιγμούλα της χαράς   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 31/12/2017       Μια μόνο στιγμούλα χαράς αρκεί και όλα αλλάζουνε. Όλα γίνονται φωτεινά και όλα μεταφορτώνονται μαγικά. Εδώ είναι ο παράδεισος, αλλά εδώ είναι και η κόλαση. Ένας καλός λόγος, μια όμορφη συνάντηση και ένα γλυκό χαμόγελο, αρκούν για να αναχθεί ο άνθρωπος σε σφαίρες ευτυχίας. Από την άλλη, ένας πικρός λόγος, μια στενάχωρη συνάντηση και ένα άγριο βλέμμα, είναι ικανά να βυθίσουν τον άνθρωπο στον βούρκο της απελπισίας. Όλα αλλάζουμε και όλα ίδια μένουν, αν δεν τέμνονται και αν δεν ανάγονται στην συνάντηση του άλλου. Με μοναδικό τρόπο αποτυπώνεται η απελευθερωτική αλήθεια στον στίχο: «μα εμένα τη στιγμούλα μου ποιος θα μου δώσει, εγώ ό,τι αγάπησα σ' εκείνη το χρωστώ» τον οποίο ερμηνεύει ο μεγάλος Διονύσης Τσακνής.   Στο μεταίχμιο του ημερολογιακού χρόνου, την ώρα που ο άνθρωπος αφήνει για λίγο την τρέλα της καθημερινότητας, την στιγμή που το καλό φαγητό και το γλυκό...