Αγιότητα και Κινηματογράφος Μητροπολίτου Μόρφου Νεοφύτου* Ο ορθόδοξος εικονογράφος, όταν ιστορεί μιά εικόνα, αφαιρεί, κατά τον άγιο Φώτιο τον Μέγα, τα «στοιχεία υλικής ακοσμίας και ανθρωπίνης περιεργείας» και παρουσιάζει τα ιερά πρόσωπα «ιεροπρεπώς και ιεροτύπως», με τέτοιο δηλαδή τρόπο που αρμόζει στην πνευματική τους κατάσταση. Έτσι, η ζωγραφική του δεν έχει σαρκική παχυλότητα και δεν είναι φυσιοκρατική. Οι εικόνες δεν είναι τα «πορτραίτα» ή οι φωτογραφίες των αγίων. Η σχετικά νεαρή τέχνη του κινηματογράφου, που είναι Δυτικής προελεύσεως, έχει διαφορετική αφετηρία. Όπως και η Δυτική ζωγραφική ή το μυθιστόρημα, είναι τέχνη αναπαραστατική. Το ίδιο το τεχνικό της μέσον, το φιλμ αρχικά, το βίντεο και η ηλεκτρονική αποτύπωση στη συνέχεια, την υποχρεώνουν να καταγράφει τον πραγματικό κόσμο στις τρεις του διαστάσεις και μόνο μέσα από το αισθητό φως. Στην ουσία, το πραγματικό μέσον, με το οποίο δουλεύει αυτή η τέχνη, είναι το αισθητό φως, το κτιστό φως. Είναι λοιπόν τέχνη της...