Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκεμβρίου 23, 2012

Όλα και όλοι γι αυτούς, αλλά χωρίς αυτούς

Όλα και όλοι γι αυτούς, αλλά χωρίς αυτούς .       Όλα για τους αφρικανούς, όλα για τους πεινασμένους, όλα για την ιεραποστολή, αλλά και όλα χωρίς αυτούς. Στη λαμπρή τελετή στην Αλεξάνδρεια για την ενθρόνιση του νέου Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεοδώρου, όλοι ήταν εκεί, χωρίς όμως τους μαύρους Επισκόπους. Μόνο ένας μαύρος διάκονος δίπλα στον Πατριάρχη – η κάμερα και ο Ελλάς Σατ αυτά έδειξαν - έτσι για να μην πει κανένας τα λόγια του. Όπως τις «καλές» κυρίες των φιλανθρωπικών οργανώσεων που διοργανώνουν «γκαλά» για τους πεινασμένους, αλλά χωρίς την παρουσία των πεινασμένων, έτσι για να μην κοπεί η όρεξη τους βαρυστομαχιασμένους. Κάποιες φωτογραφίες υπάρχουν, έτσι για να μην διαμαρτύρεται και η συνείδηση. Ο νέος Πατριάρχης, ο οποίος όντως ήταν εντυπωσιακός, είπε στον ενθρονιστήριο του λόγο ότι θα «θα είναι πατέρας όλων των πιστών ανεξαρτήτως φυλής και γλώσσας» αλλά την ίδια ώρα προέβαινε σε διθυράμβους, για την Ελλάδα, τον πρόεδρο της Ελλ...

Ελληνική Σημαία

Ελληνική Σημαία   Να μετέχουν στην παρέλαση και να κρατούν την ελληνική   σημαία οι αριστούχοι αλλοδαποί μαθητές, δήλωσε ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Ανθιμος. Εφόσον τα παιδιά αυτά φοιτούν   στα ελληνικά σχολεία, έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους Έλληνες μαθητές. Έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν σε όλες τις εκδηλώσεις που γίνονται στο σχολείο. Η αμφισβήτηση είναι κυρίως για τους Αλβανούς. Και αυτό είναι συνέπεια της τακτικής που τηρείται στην Αλβανία με μια φοβερή προπαγάνδα εναντίον του ελληνισμού και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γεγονός που προκαλεί και τις συνειδήσεις τω δικών μας. Πρέπει και οι Αλβανοί να ηρεμήσουν λίγο και να μη νομίζουν ότι οι Έλληνες είναι εχθροί τους. Πρέπει να είμαστε όλοι φίλοι μεταξύ μας στην ίδια γειτονιά, να κάνουμε ό,τι καλύτερο για τους λαούς μας όχι να   μας κατατρέχει   άκρατος εθνικισμός.   @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@   Σωστά τα λέει ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης αλλά κάπου στη διαδρομή παραπατάει με την υπ...

«Πουλάκι είναι κι ας λαλεί, πουλάκι είναι κι ας λέει…»

Χαραλάμπης Θ. Επαμεινώνδας     Τ' αηδόνια     «Πουλάκι είναι κι ας λαλεί, πουλάκι είναι κι ας λέει…»     ΗΤΑΝ   ΚΑΠΟΤΕ ένας βασιλιάς που ήθελε να τον προσκυνεί ο σύμπας κόσμος, άνθρωποι και κτήνη, ακόμη και τα δέντρα κι όλα τ’ άψυχα τ’ ουρανού και της γης και να τον υπακούν. Τέλος πάντων, με τ’ άψυχα τα βόλευε γιατί νόμιζε πως με κάθε τους κίνηση τον προσκυνούσαν: ο ήλιος με την ανατολή, τ’ αστέρια με τη λάμψη, τα λουλούδια με τους ανθούς και τα δέντρα με τους καρπούς. Με τους ανθρώπους το ίδιο γιατί όλοι ήταν πρόθυμοι να προσκυνήσουν και να υπακούσουν στις εντολές του, άλλοι από φόβο κι άλλοι από διπλωματία. Με τα ζώα και κυρίως με τα πουλιά είχε κάποιες δυσκολίες. Ξεπεράστηκαν    όμως με τον καιρό και τη σκληρή εκπαίδευση που τους έκαναν οι θηριοδαμαστές. Τα ζώα έσκυβαν το κεφάλι κι έκαναν τούμπες μπροστά στο βασιλιά, τα πουλιά, στα χρυσά κλουβιά, κελαηδούσαν γι’ αυτόν. Μάλιστα οι παπαγάλοι που έλεγαν και δυο-τρ...

«Πουλάκι είναι κι ας λαλεί, πουλάκι είναι κι ας λέει…»

Χαραλάμπης Θ. Επαμεινώνδας «Πουλάκι είναι κι ας λαλεί, πουλάκι είναι κι ας λέει…»       ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ, τα παλιά τα χρόνια, σε μια χώρα μακρινή ένα παλάτι τρισθεώρατο κι ωραίο. Το λέγαν όλοι «το παλάτι της σοφίας και της ομορφιάς». Ήταν αψηλό ίσαμε τον ουρανό κι είχε μια πύλη πανώρια και μεγάλη και χίλια παραθύρια στα χίλια του δωμάτια. Μέσα στο φως ήταν λουσμένο και στο χρυσάφι. Μπροστά στα μάτια ολωνών εφάνταζε ουράνιο πράγμα, θεϊκό. Εφτά φιλόκαλες καρδιές ήθελες να ’χεις για να το θωρείς μα και μια γενναία για να το διαβείς. Γιατί ήταν πράγμα δύσκολο κι επικίνδυνο και κοπιώδες να εισέλθει κανείς εντός του. Σε κάθε θύρα και γωνιά υπήρχαν, έλεγαν, φρουροί, ξωτικά, αγγελικά πλάσματα και δαιμονικά,   πού έβαζαν αινίγματα και άθλους, τρικλοποδιές και δυσκολίες ανείπωτες σ’ όποιον τολμούσε να ’μπει μέσα. Όποιος όμως κατάφερνε να περάσει τους άθλους και τα εμπόδια κι έφτανε στην αίθουσα του θρόνου, γινότανε σοφός κι όμορφος στους τρόπους και τη μορφή...

«Πουλάκι είναι κι ας λαλεί, πουλάκι είναι κι ας λέει…»

Χαραλάμπης Θ. Επαμεινώνδας «Πουλάκι είναι κι ας λαλεί, πουλάκι είναι κι ας λέει…»       ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ, τα παλιά τα χρόνια, σε μια χώρα μακρινή ένα παλάτι τρισθεώρατο κι ωραίο. Το λέγαν όλοι «το παλάτι της σοφίας και της ομορφιάς». Ήταν αψηλό ίσαμε τον ουρανό κι είχε μια πύλη πανώρια και μεγάλη και χίλια παραθύρια στα χίλια του δωμάτια. Μέσα στο φως ήταν λουσμένο και στο χρυσάφι. Μπροστά στα μάτια ολωνών εφάνταζε ουράνιο πράγμα, θεϊκό. Εφτά φιλόκαλες καρδιές ήθελες να ’χεις για να το θωρείς μα και μια γενναία για να το διαβείς. Γιατί ήταν πράγμα δύσκολο κι επικίνδυνο και κοπιώδες να εισέλθει κανείς εντός του. Σε κάθε θύρα και γωνιά υπήρχαν, έλεγαν, φρουροί, ξωτικά, αγγελικά πλάσματα και δαιμονικά,   πού έβαζαν αινίγματα και άθλους, τρικλοποδιές και δυσκολίες ανείπωτες σ’ όποιον τολμούσε να ’μπει μέσα. Όποιος όμως κατάφερνε να περάσει τους άθλους και τα εμπόδια κι έφτανε στην αίθουσα του θρόνου, γινότανε σοφός κι όμορφος στους τρόπους και τη μορφή...

Ο Θεός δεν είναι Έλληνας ούτε και στην Κωνσταντινούπολη

Ο Θεός δεν είναι Έλληνας ούτε και στην Κωνσταντινούπολη         Η κυρία εξ Ελλάδος εξεμάνη βλέποντας ότι όλες οι πινακίδες στην Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη ήταν είτε στα Αγγλικά, είτε στα Τούρκικα. Έτρεξε στον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο, ο οποίος επισκεπτόταν το ναό,   για να κάνει το παράπονο της. Πάτερ – προφανώς δεν κατάλαβε ότι ήταν Επίσκοπος – δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν πινακίδες στα Ελληνικά. Δεν βλέπουν ότι οι εικόνες αναγράφουν τα ονόματα των αγίων στα Ελληνικά, δεν γνωρίζουν ότι είναι ελληνικό δημιούργημα ο ναός; Ο Πανιερώτατος φυσικά δεν υιοθέτησε τις απόψεις της ζωηρής κυρίας, λέγοντας απλά ότι ο Θεός δεν είναι Έλληνας. Ο ναός της Αγίας Σοφίας ανήκει σε όλο τον κόσμο και καλώς οι πινακίδες είναι στις δύο αυτές γλώσσες. Η τουρκική είναι του κράτους που βρίσκεται ο ιστορικός ναός και η αγγλική γιατί μιλιέται από τους περισσότερους ανθρώπους στη γη. Το πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη, συνέχισε ο Μητροπολίτης, είναι Οικου...

Ενώνοντας τον πόνο για να φύγει ο φόβος

Ενώνοντας τον πόνο για να φύγει ο φόβος Πρόταση Μητροπολίτη Νεοφύτου να μετακομίσει στη Μόρφου           Και όμως πέρα από τους «ναιναίκηδες» και τις «οχιές», πέραν από τις ιδέες και τις ιδεολογίες, υπάρχουν και άλλες επιλογές, υπάρχουν και πράξεις. Υπάρχει και ο τρίτος δρόμος που οδηγεί στην ειρήνη, την επανένωση της Κύπρου και τελικά στην λύση του κυπριακού. Ο μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα, πήγε στα κατεχόμενα και λειτούργησε τον Άγιο Μάμα. Πριν μερικές μέρες έκανε και το δεύτερο μεγάλο βήμα και πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Συνάντησε τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος συνεχίζει μια δύσκολη, γεμάτη πόνο, αλλά θαυμαστή παράδοση εκατοντάδων χρόνων συμβίωσης με τους μουσουλμάνους. Ο Μητροπολίτης Νεόφυτος προχώρησε ακόμη ένα βήμα και συνάντησε τους Τουρκοκύπριους που ζουν στην Κωνσταντινούπολη. Η συνάντηση φανέρωσε πολλά και ενδιαφέροντα τόσο από πλευράς Τουρκοκυπρίων όσο και από πλευράς Ελληνοκυπρ...

Χειροθεσία γυναικών

Χειροθεσία γυναικών   Οι ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδας επανέφεραν στο προσκήνιο το θεσμό των διακονισσών που ίσχυσε κατά τον 4ο και 5ο αιώνα και στη συνέχεια περιήλθε σε αχρησία. Μετά από εισήγηση του μητροπολίτη Χαλκίδος Χρυσόστομου, οι ιεράρχες αποφάσισαν να έχουν οι μητροπολίτες τη διακριτική ευχέρεια να χειροθετούν διακόνισσες κάποιες μεγαλόσχημες μοναχές, εφόσον υπάρχουν ανάγκες σε απομακρυσμένα μοναστήρια όπου δεν υπάρχει ιερέας για να μεταφέρουν τη θεία κοινωνία σε ασθενείς, χωρίς όμως να θεωρείται ότι οι διακόνισσες έχουν βαθμό ιεροσύνης.   @@@@@@@@@@@@   Καλός ο προβληματισμός και ο εκσυγχρονισμός στην Εκκλησία αλλά εξαιρετικά επικίνδυνος. Ο κίνδυνος της εκκοσμίκευσης και μάλιστα σε επίπεδο θεσμικό, είναι μεγάλος. Γρήγορες κινήσεις στο όνομα της κακής νοούμενης ισότητας, μόνο ζημιά μπορεί να προκαλέσουν, κυρίως στις ίδιες της γυναίκες. Η ιστορία θυμίζει λίγο πρωτογενή φεμινισμό, ο οποίος πήρε πίσω πολλές δεκαετίες τις γυναίκες. Εξάλλου,...

Μητροπολίτης Πάφου Χρυσόστομος

Μητροπολίτης Πάφου Χρυσόστομος     «Ο Μητροπολίτης Πάφου κατάγγειλε κομματικές παρεμβάσεις υπέρ υποψηφίων για τις αρχιεπισκοπικές εκλογές και απηύθυνε έκκληση ο λαός να αφεθεί νηφάλιος να αποφασίσει. Πρόσθεσε ότι του είναι αδιανόητο Ιεράρχες να τρέχουν σε κάθε κομματάρχη για να δώσει εντολή στο κόμμα του ποιον θα ψηφίσει».   @@@@@@@@@@@@@@@@@@@   Μπορεί τα κόμματα να θέλουν να εμπλακούν στη διαδικασία των αρχιεπισκοπικών εκλογών, μπορεί κομματάρχες και κομματο-παράγοντες, να αντλούν οφέλη από υποψηφίους, αλλά η δύναμη τους είναι από ελάχιστη έως ανύπαρκτη. Ελάχιστα στελέχη κομμάτων επιθυμούν να εμπλακούν σε θρησκευτικούς αγώνες, ενώ σχεδόν κανένας πιστός δεν θα στηρίξει τη ψήφο του, στην επιλογή του κόμματος του. Ο λαός πολύ σωστά, ξέρει σήμερα να ξεχωρίζει τη διαφορά μεταξύ πολιτείας και Εκκλησίας, τη διαφορά ανάμεσα σε ένα κοσμικό ηγέτη και ένα εκκλησιαστικό ταγό, τη διαφορά από ένα Επίσκοπο και ένα πολιτικό άντρα. Καλά κάνει ο πρώτος τη τά...

Η κατάρα του φανατισμού και τα πάθη των πιστών

Η κατάρα του φανατισμού και τα πάθη των πιστών         Δεν υπάρχει χειρότερη κατάρα από το φανατισμό. Τυφλώνει τους ανθρώπους οι οποίοι στο όνομα του καλού κάνουν τα κακά.   Ο νομπελίστας Ελί Βιζέλ, βραβευμένος με το Νόμπελ Ειρήνης, παιδί Εβραίων που διασώθηκε από τα κρεματόρια των Γερμανών, διερωτάται σε ένα από τα βιβλία του γιατί οι Γερμανοί τη μια στιγμή σκότωναν γυναικόπαιδα και την άλλη στιγμή πήγαιναν να εξομολογηθούν. Αυτή την τρέλα του φανατισμού καυτηριάζει, και σημειώνει ότι «ο φανατικός είναι εκείνος που πιστεύει ότι έχει όλες τις απαντήσεις, που θεωρεί ότι είναι Θεός ή τουλάχιστον εκπρόσωπός του επί της γης και γι' αυτό πρέπει να πετύχει τους στόχους του με κάθε μέσο, εξευτελίζοντας τον συνάνθρωπό του για να τον πείσει». -        Δεν είναι καλός λίγος φανατισμός. Λίγο πείσμα για την αλήθεια. Λίγη μεγαλύτερη προσπάθεια για προώθηση κάποιων αξιών και κάποιων αρχών; -     ...