Ταξίδι φωτισμού των Μασσάι στην άκρη της Κένυας

Ταξίδι φωτισμού των Μασσάι στην άκρη της Κένυας

ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΕΝΥΑΣ ΜΑΚΑΡΙΟΥ

Συνεχίσαμε την πορεία μας, μη γνωρίζοντας πως θα φθάσουμε στον επόμενο σταθμό. Διασχίσαμε βουνά και οροπέδια, ακόμη και ποτάμια... ήταν ένα θέαμα καταπληκτικό, απολαύσαμε τη φύση τις αναβάσεις και τις καταβάσεις ανάμεσα σε καταπράσινα βουνά. Τελικά συναντήσαμε τους πιστούς μαζεμένους κάτω από την σκιά πανύψηλων ευκαλύπτων. Εντύπωση μας προκάλεσε η ζεστασιά και η καλοπροαίρετη διάθεση τους με πρόσωπα χαμογελαστά, ζωντάνια και προπαντός χαμόγελο.

Τους χαιρετίσαμε και τους δώσαμε το μήνυμα εκείνο που ανέμεναν εδώ και αρκετό χρόνο. Η επιμονή τους να γίνουν μέλη της μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, είχε πλέον θετικό αποτέλεσμα. Τους μιλήσαμε εν συντομία για την Ορθόδοξη Πίστη και Παράδοση και τους ενημερώσαμε ακόμη για τις προσπάθειες που καταβάλει η Μητρόπολη να μορφώσει τους ανθρώπους ιδιαίτερα τους νέους μέσα από τον πλούτο της λατρευτικής ζωής της Εκκλησίας μας.

Ήδη άρχισε να πέφτει ο ήλιος και τα πρώτα σημάδια ότι σύντομα θα έβρεχε άρχισαν να εμφανίζονται στον ουρανό. Έτσι τους αποχαιρετίσαμε και πήραμε το δρόμο της επιστροφής γιατί έπρεπε να διανυκτερεύσουμε πάνω στη λίμνη Βικτώρια, που απείχε περίπου 300 χιλιόμετρα. Ήταν αδύνατο να επισκεφθούμε τις υπόλοιπες κοινότητες. Υποσχεθήκαμε όμως ότι σύντομα θα επανέλθουμε για να ολοκληρώσουμε την αποστολή μας.

Οι Μασσάι

Την επόμενη μας περίμενε μια άλλη αποστολή. Έπρεπε να ανταποκριθούμε και στις παρακλήσεις της φυλής των Μασσάι σην τελείως αντίθετη κατεύθυνση κοντά στα σύνορα της Τανζανίας μας κτυπούσαν την θύρα εδώ και αρκετό χρόνο.

Παρόλο που έχουμε ήδη τον πρώτο Ιερέα Μασσάι σε μια άλλη περιοχή, οι Μασσάι αυτοί φαίνεται να διαφέρουν στον τρόπο εμφάνισης και καλλιέργειας και αυτό το ταξίδι μας δημιουργούσε συνεχώς απορία και προβληματισμό. Πρώτη φορά θα συναντούσαμε τους υποψηφίους να δεχθούν το Μέγα Μυστήριο της χάριτος της Αποκαλύψεως του Κυρίου.

Ξεκινήσαμε προτού ακόμη χαράξει η μέρα, αφού δεν γνωρίσαμε ακριβώς πόσο μακριά μας οδηγούσε ο δρόμος για να φθάσουμε στον προορισμό μας. Ύστερα από ταξίδι δυόμιση ωρών συναντήσαμε σε συγκεκριμένο σημείο του κύριου δρόμου τους δύο απεσταλμένους των Μασσάι, οι οποίοι μας επισκέφθηκαν την περασμένη βδομάδα και ρωτούσαν γιατί καθυστερήσαμε την περασμένη βδομάδα και ρωτούσαν γιατί καθυστερήσαμε.

Άλλος κόσμος

Τώρα αρχίζει η νέα εκστρατεία αγάπης προς τους Μασσάι. Αφήσαμε πίσω μας ένα άλλο κόσμο, διαφορετικό, ίσως πιο «πολιτισμένο» δυστυχισμένο όμως γιατί ζει στις ανέσεις και στην ματαιοδοξία της ύλης. Για μια στιγμή ξεχάσαμε από που προερχόμασταν γιατί βλέπαμε μπροστά μας μια απέραντη φύση στολισμένη με κάτασπρα παράξενα λουλούδια χωρίς τέλος και άθελα μας μουρμουρίσαμε «εδώ είναι η βασιλεία των ουρανών» αισθανθήκαμε έντονα την παρουσία του Δημιουργού μέσα από τα ωραία αυτά δημιουργήματα «της λίαν καλώς φύσης.»

Ξαφνικά εμφανίζονται τα πρώτα ζώα της ζούγκλας, όμορφα μέσα στο φυσικό τους περιβάλλον, απολαμβάνουν τους πλούσιους καρπούς της φύσης. Διασχίσαμε τεράστιες εκτάσεις και απολαύσαμε πραγματικά το πλούσιο έργο του Δημιουργού. Καθ όδόν συναντούσαμε μπουλούκια-μπουλούκια ανθρώπων κάθε ηλικίας με τις παράξενες παραδοσιακές στολές τους και τα περίεργα στολίδια τους, που κοσμούσαν το κεφάλι τους, τα αυτιά τους και τον λαιμό τους.

Πολλές φορές οι συνοδοί μας σταματούσαν μπροστά από τα χωματένια σπιτάκια των Μασσάι και καλούσαν τον κόσμο να έλθουν να μας χαιρετίσουν . φυσικά εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι ευρωπαίου πόδι ποτέ δεν πάτησε ποτέ, οπότε αντιλαμβάνεται κανείς πως μας έβλεπαν οι άνθρωποι αυτοί.

Η αναμονή

Τελικά κάποια στιγμή έπρεπε να φθάσουμε εκεί που μας ανέμεναν οι μέλλοντες πιστοί. Η έκπληξη μας ήταν ότι μας περίμεναν κάτω από ένα πελώριο πυκνόφυλλο δέντρο που έσκιαζε σαν μια τεράστια ομπρέλα τον τόπο.

Οι άνθρωποι με δέος σηκώθηκαν από τις πέτρες που καθόταν και μας υποδέχθηκαν με χειροκροτήματα, χορό και αλαλαγμούς. Στη συνέχεια ο υπεύθυνος της ομάδας μας συνέστησε έναν έναν τους παρισταμένους μας έδωσε το μήνυμα «δεν χάσαμε την υπομονή μας» μου είπαν. Σας περιμέναμε εδώ και αρκετόν καιρό να μας διδάξετε και να μας βαπτίσετε για να γνωρίσουμε καλύτερα τον Θεό και Δημιουργό μας. Καθημερινά εδώ που είμαστε απολαμβάνουμε μέσα από την ωραία φύση της δημιουργίας του τα αγαθά του. Εκείνο που μας λείπει είναι η συμμετοχή μας στο Μυστήριο της Θείας Αποκαλύψεως. Λόγια τα οποία μας συγκλόνισαν και ακούγονταν από στόμα ανθρώπου που ίσως να μην γνώριζε καν να διαβάζει. Ήταν αρκετό να πεισθούμε για την σοβαρότητα της επιθυμίας τους να προσέλθουν στους κόλπους της μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού. Το υπόλοιπο της ημέρας αφιερώθηκε στη διδασκαλία και την λύση αποριών. Φύγαμε πλουσιώτεροι με την ελπίδα ότι το φως της Ορθοδοξίας ανατέλλει και σε μια ακόμη απομακρυσμένη περιοχή της Κένυας.