➧ Έλεγαν παλιά ότι είναι καλύτερα να είσαι δούλος σε σπίτι πλούσιου παρά δούλος σε σπίτι φτωχού. Ο χορ- τασμένος μπορεί να ρίξει και κανένα ξεροκόμματο στον πεινασμένο, ενώ ο φτωχός τι να προσφέρει; Κατά τ’ άλλα ο αφέντης είναι αφέντης και ο δούλος παραμένει δούλος. Πέραν τούτου, αν ο αφέντης εί- ναι απατεώνας ή όχι, αν είναι τοκογλύφος ή όχι, αν πίνει το αίμα των φτωχών ή όχι, αν πατά επί πτωμά- των ή όχι, δεν έχει καμία σημασία για τον δούλο. ➧ Τα ίδια συμβαίνουν και σήμερα. Είναι καλύτερα να δουλεύεις σε πλούσιο αφεντικό παρά σε εργοδότη που βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Πέραν τούτου, αν το αφεντικό ζει με μίζες, αν λαδώνει για να εξασφαλίσει δουλειές, αν καταπατεί τα δικαιώμα- τα των εργαζομένων ή αν «τρώει μωρά με τα πανά- κια», γιατί να ενδιαφέρει τον μεροκαματιάρη; Σημα- σία έχει ο υπάλληλος να έχει έναν μισθό στο τέλος του μήνα, για να θρέψει τα παιδάκια του. ➧ Πριν από μερικά χρόνια είχαμε την αμνηστία των κρυφών καταθέσεων. Πιο απλά, αυτοί που είχα...