Τα πάντα ρει....

Καλύτεροι οι δωρητές από τους επενδυτές ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22/6/2014 Πολεμούμε τους δωρητές και εκλιπαρούμε τους επενδυτές. Αυτό και αν είναι τρέλα. Είμαστε τελικά μια πολιτεία, που ζει για την συνομωσιολογία και πεθαίνει για το κουτσομπολιό. Επί της ουσίας μηδέν. Δεν φαίνεται να μαθαίνουμε, ούτε από τα παθήματα μας, ούτε και από τις καταστροφές. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, έκανε το απλό. Πήρε τον πολυεκατομμυριούχο συμμαθητή του Κρις Λαζαρή στο Λονδίνο και του έστειλε το ιδιωτικό του αεροπλάνο, για μια δουλειά, όχι για τον ίδιο, αλλά για την φτωχούλα Κύπρο. Τα ίδια έκαναν όλοι οι προκάτοχοι του, είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο. Και τότε και σήμερα, οι ίδιες αντιδράσεις, οι ίδιες μικρότητες από τους πολιτικούς αντιπάλους, έτσι για να γίνεται ντόρος και να κερδίζονται δήθεν πολιτικοί πόντοι. Αλήθεια δεν θα ήταν καλύτερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, να καλούσε τον πάμπλουτο φίλο του, να έλθει στην Κύπρο, είτε για να επενδύσει...

Ο διάβολος της γραφειοκρατίας     ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ     ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29/6/2014   Ο «διάβολος» της γραφειοκρατίας κρύβεται στις λεπτομέρειες. Είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει με τους «εγκεφάλους» της δημόσιας υπηρεσίας. Βάλθηκαν να μετατρέψουν και τα αυτονόητα, σε απαιτήσεις υψηλής πολιτικής. Στην εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της παγκοσμιοποίησης, θέλησαν να πλουτίσουν τους παραγωγούς και εισαγωγείς χαρτιού, με την χαρτούρα των πιστοποιητικών που απαιτούν, ακόμη και για τα ασήμαντα. Ο κοσμάκης αδύναμος μπροστά στο «τέρας» της γραφειοκρατίας, «χάσκει αποσβολωμένος» και αναμένει το θαύμα, τον από «μηχανής θεό». Η στοιχειωμένη θέση του Επιτρόπου Μεταρρύθμισης της Δημόσιας Υπηρεσίας, αποδεικνύεται όνειρο απατηλό. Οι φοβητσιάρηδες διευθυντάδες του δημοσίου, για να έχουν δουλειά αυτοί και οι υφιστάμενοι τους, σκαρφίζονται του κόσμου τις «διαβολικές λεπτομέρειες» για να επιβεβαιώνουν την εξουσία τους και να ταλαιπωρούν τους «φτωχούς...

Ευκαιρία για τομές στο δημόσιο ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6/7/2014 Η Κύπρος έχει άραγε τόσους πολλούς «αλτρουιστές», οι οποίοι δέχονται να αναλάβουν διευθυντικές θέσεις και διευθυντικές ευθύνες, χωρίς να λάβουν αύξηση στον μισθό τους; Η απάντηση είναι απλή και αυτονόητη. Το σύστημα διοίκησης προσφέρει γραφειάρες, λιμουζίνες και άλλα πολλά ωφελήματα, αλλά δεν ζητά καμία μετρήσιμη ευθύνη για το έργο που επιτελείται ή δεν επιτελείται. Η μόνη περίπτωση για «τιμωρία» των «κακών» διευθυντών, είναι να βρεθεί ένας Υπουργός «σαΐνι» και τότε η χειρότερη επίπτωση, είναι η μετάθεση σε άλλη υπηρεσία.   Υπάρχει και το μελλοντικό δέλεαρ για τους νέους διευθυντές του δημοσίου. Σε δύο χρόνια, μόλις περάσει η οικονομική κρίση, θα λάβουν τις αυξήσεις, έστω και αν δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ. Κατά τα άλλα η ζωή τραβά την δική της ανηφόρα, με τους πολίτες να πληρώνουν φόρους και τους αξιωματούχους να απολαμβάνουν προνόμια. Και το σημαντικότερο είναι ότι «πολλοί τον πλούτο εμ...