Τα πάντα ρει....

Κατασχέσεις αντί φυλακίσεις ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16/11/2014 «Καλά είναι τρελοί και κλείνουν στις φυλακές τους απατεώνες του λευκού κολάρου», διερωτήθηκε θαμώνας καφενείου, ο οποίος αδυνατούσε να καταλάβει την λογικού του συστήματος απονομής δικαιοσύνης. Και συνέχισε με τα απαραίτητα εύηχα επίθετα , που δεν λέγονται και δεν γράφονται. «Γιατί δεν τους κατάσχουν τις περιουσίες και να τους αφήσουν νηστικούς, για καταλάβουν το κακό που έκαναν στον τόπο και στους συνανθρώπους τους; Γιατί θα πρέπει να τους ταΐζουμε και να τους ποτίζουμε, μέσα σε πανάκριβες φυλακές; Ποιος κινδυνεύει από αυτούς τους απατεώνες τους λευκού κολάρου; Αυτοί φοβούνται και την σκιά τους και συνήθως κρύβονται πίσω από δεκάδες φουσκωτούς. Η δύναμη τους, είναι τα χρήματα και όταν αυτά κατασχεθούν και επιστρέψουν στα κρατικά ταμεία, τότε καθίστανται εντελώς άχρηστοι. Και επιπλέον το κράτος ενισχύεται οικονομικά, για να μπορεί να αποζημιώσει τα θύματα των μεγαλοαπατεώνων».   Απορίας συνέχεια ...

Μας άλλαξαν τα φώτα ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/11/2014 Μας άλλαξαν τα φώτα οι τοπικοί άρχοντες, που μόνο άρχοντες, δεν φαίνεται να είναι. Φόρους, πρόστιμα, γκρίνια και μια ατέλειωτη μιζέρια. Τα τοπικά βασίλεια, όπως έλεγε και Σωκράτης Χάσικος, καλά κρατούν και τώρα που στέρεψε η «κότα με τα χρυσά αυγά» στράφηκαν σε κατάσταση πανικού, στο κυνήγι των υστερημάτων των πολιτών. Πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια από την οικονομική καταστροφή και οι άρχοντες συνεχίζουν να σφυρίζουν σχεδόν αδιάφορα. Εξακολουθούν να ζουν το «αμερικανικό όνειρο» με τις λιμουζίνες, με τα ταξιδάκια, με τους παρατρεχάμενους και ένα σωρό άλλα πανηγυράκια, στην πλάτη πάντα των βαριά φορολογούμενων πολιτών. Κατά τα άλλα διατηρούν κοινωνικά παντοπωλεία, για καθησυχάζουν και λίγο την συνείδηση τους. Η πλάκα είναι ότι όλοι οι Δήμαρχοι, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι, οι Κοινοτάρχες και οι άλλοι τοπικοί άρχοντες, δεν ήταν και δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι και εργάζονται στον «ανταγωνιστικό» ιδιωτικό τομέα. Κα...

Η ηδονή της τιμωρίας ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2/11/2014 «Ρε κουμπάρε, νομίζεις ότι οι ηγέτες μας,έχουν μεγάλη διαφορά από τα μωρά του νηπιαγωγείου; Σκέφτονται και ενεργούν με τον ίδιο τρόπο. Με λογική, αλλά και με συναίσθημα. Με πονηριά, αλλά και με εμπάθειες.Η μόνη διαφορά είναι ότι τα παιδιά εκφράζονται αυθόρμητα, ενώ οι μεγάλοι ενεργούν με τακτικισμούς και σκοπιμότητες». Η κουβέντα του καφενέ είχε και τον αντίλογο της. «Νομίζω ρε φίλε, ότι αδικείς τα μωρά. Οι μικροί με την αθωότητα τους, προσφέρουν τεράστια χαρά σε όλους, χωρίς ανταλλάγματα, ενώ αν ρίξουν και καμιά σφαλιάρα στα άλλα παιδιά, ο καυγάς διαρκεί μερικά λεπτά. Οι μεγάλοι, όταν προσφέρουν στους συνανθρώπους τους, αναμένουν συνήθως ανταλλάγματα. Και όχι σπάνια ανταλλάζουν την δήθεν μεγαλοψυχία τους, με την ηδονή της εξουσίας». Η δραματική ιστορία του πρώην Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Χριστόδουλου Χριστοδούλου, αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα ανθρώπου του «νηπιαγωγείου». Ενεργούσε από την μι...