Τα πάντα ρει....

Παραφωνίες στον Πρωταρά ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2.8.2026 Φαίνεται ότι κάποιοι επιχειρούν να σφάξουν την «κότα με τα χρυσά αυγά» στον Πρωταρά. Μετά την τουρκική εισβολή, η συνέχεια της παραλίας της Αμμοχώστου, ο Πρωταράς, κατέστη ίσως το σπουδαιότερο θέρετρο της Κύπρου. Η χρυσή άμμος και τα γαλαζοπράσινα νερά, κατέστησαν την περιοχή πόλο έλξης, κύπριων και ξένων παραθεριστών. Το χρήμα ρέει άφθονο εδώ και χρόνια και εδώ φαίνεται ότι ξεκινούν τα δύσκολα. Πριν αρκετά χρόνια, τα σκάνδαλα διαδέχονταν το ένα το άλλο, με οδυνηρές συνέπειες σε τοπικούς άρχοντες. Σήμερα η «κρυφή» γκρίνια των πολιτών δεν φαίνεται φτάνει στα αυτιά των τοπικών αρχόντων, οι οποίοι μάλλον κινούνται αψυχολόγητα και με νοοτροπία «Μίδα». Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν με την τοπική αυτοδιοίκηση σε όλη την Κύπρο, η οποία βρίθει εδώ και δεκαετίες, από σκάνδαλα και παρατυπίες, σύμφωνα και με τον Γενικό Ελεγκτή. Ακόμη και η περίφημη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, αναδεικνύεται «όνειρο απα...

Αγνωστες ανεκπλήρωτες επιθυμίες του Μακαρίου Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΤΟ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΜΙΛΑ ΣΤΗ «ΜΑΡΤΥΡΙΑ» Κυριάκος Παναγιώτου Παναγιώτης Καπαρής  Εφημερίδα Πολίτης  . ? Πρώτα Αρχιεπίσκοπος και μετά πρόεδρος ο Μακάριος ? Πότε και πού δάκρυσε ο αοίδιμος Αρχιεπίσκοπος ? Οι περιπέτειες και τα θαύματα στη ζωή του ? Η τελευταία πράξη στο Θρονί Για τον Εθνάρχη Μακάριο έχουν γραφεί και έχουν ειπωθεί τόσα πολλά, σχεδόν τα πάντα. Ισως μόνο ο ιστορικός του μέλλοντος θα μπορέσει να σκιαγραφήσει ολοκληρωτικά την προσωπικότητά του, μετά από ανάλογη έρευνα. Θα μπορέσει να παρουσιάσει τον πρόεδρο Μακάριο, τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, τον πολιτικό Μακάριο. Για μας, στόχος και σκοπός με αυτό το ρεπορτάζ είναι να γράψουμε για τον Άνθρωπο Μακάριο. Για τον άνθρωπο που σε μεγάλο βαθμό, το όνομά του ταυτίζεται με την ίδια την Κύπρο. Οδηγός σ’ αυτή μας την απόπειρα ο ανιψιός και ο εκ των στενότερων συνεργατών του Ανδρέας Νεοφύτου, ο άνθρωπος που έζησε μαζί και δίπλα του γι...

Το πουκάμισο των βασάνων ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 5.1.2025 Του Παναγιώτη Καπαρή Eνα πουκάμισο γεμάτο, όχι αδειανό, γεμάτο πόνο και αναμνήσεις. Οι αιχμάλωτοι του 1974, στην Κερύνεια, στα Άδανα, στη Μερσίνα και στην Αμάσεια του Πόντου, βρήκαν τον τρόπο για να απασχολούν το μυαλό και να ελέγχουν την υπομονή τους, στα μπουντρούμια του Αττίλα. Στο πλαίσιο της έκθεσης: «Κύπρος, 1974. Η μνήμη είναι η μόνη πατρίδα των ανθρώπων», αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά ένα συγκλονιστικό αντικείμενο. Στη μικρή πινακίδα του εκθέματος σημειώνεται: «Σκακιέρα από ύφασμα στρατιωτικού πουκαμίσου. Το έφτιαξε ο Σπύρος Γαβριήλ από την κατεχόμενη Βατυλή, κατά τη διάρκεια της κράτησής του, στις τουρκικές φυλακές. Τα πιόνια φτιαγμένα από τα περιτυλίγματα των τσιγάρων και φυλαγμένα σε ένα τουρκικό σπιρτόκουτο». Την έκθεση συνδιοργάνωσαν η Βουλή των Αντιπροσώπων και η Βουλή των Ελλήνων και παρουσιάζεται στη Λευκωσία και την Αθήνα. Στο ιστορικό αντικείμενο, στο στρατιωτικό πουκάμισο, μπορεί να διαβάσει κανείς στις άκρες, γρ...

Βουράτε γειτόνοι να γλιτώσουμε... ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19.7.2026 «Βουράτε γειτόνοι να γλιτώσουμε...» ήταν η δραματική κραυγή του καλού γείτονα, όταν έφθαναν οι πρώτες πληροφορίες από στόμα σε στόμα, ότι οι Τούρκοι πλησίαζαν στην Λύση, τον μαύρο Αύγουστο του 1974. Κουρνιασμένοι κάτω από τα πλινθόκτιστα, πλην δροσερά σπίτια, στην μέση του καυτού καλοκαιριού, μικροί και μεγάλοι, απελπισμένοι αναμέναμε μόνο την βοήθεια της Παναγίας, αφού οι αρχές και οι εξουσίες εκείνης της εποχής περί αλλού τύρβαζαν. Ξαφνικά ως από μηχανής θεός, ως εξ ουρανού βοήθεια, ο γείτονας με το τρακτέρ και την καρότσα, μας καλούσε να ανέβουμε στο «όχημα της σωτηρίας», έστω και αν αυτό έκαιγε από τον καλοκαιρινό ήλιο. Χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς δεύτερα ρούχα και με την «πλάνη» ότι θα επιστρέφαμε πίσω το βράδυ, ξεκινήσαμε το ταξίδι χωρίς επιστροφή, εδώ και 52 χρόνια. Πρώτα κάτω από πορτοκαλιές, έξω από το χωριό. Λίγο πριν νυχτώσει μετακίνηση λίγο πιο μακριά, έξω από το χωριό Άχνα, για διανυκτέρ...

Κρατά μούτρα… ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26.7.2026 Αξιωματούχος του κράτους, προερχόμενος από την δημόσια υπηρεσία, δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί του «κρατούν μούτρα». Οι δημόσιοι υπάλληλοι ανταποκρίνονταν στις εντολές του, αλλά κρατούσαν αποστάσεις από τον ίδιο, γεγονός το οποίο τον ενοχλούσε πολύ, αφού έμαθε στην προηγούμενη διευθυντική του θέση, όλοι να τρέχουν και να τρέχουν από πίσω του. Στην παρέα του καφενέ, Διευθύνων Σύμβουλος, μεγάλης ιδιωτικής εταιρίας, ρώτησε τον αξιωματούχο, γιατί δεν πάει να μιλήσει με αυτούς τους ανθρώπους. Εξεπλάγη ο αξιωματούχος, λέγοντας με οργή ότι δεν πρόκειται να πέσει τόσο χαμηλά. Εκεί άλλαξαν όλοι κουβέντα, καταλαβαίνοντας το λάθος στην υπόθεση. Πάντως η παλιοπαρέα συνέχισε να συναντάται, χωρίς να γνοιάζεται και πολύ από τον αξιωματούχο, ο οποίος παρέμενε φίλος από τα παλιά. Στην παρέα του καφενέ, όταν απουσίαζε ο αξιωματούχος, ο συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος, άνοιξε το στόμα του και είπε πικρές αλήθειες για το προνόμιο, αλλά ...