Τα πάντα ρει....

Μικροί και ωραίοι που είμαστε όταν περηφανευόμαστε για τα κατορθώματά μας, ενώ και πόσο εύκολα κρίνουμε και κατακρίνουμε τους άλλους, που προσπαθούν να δώσουν κάτι. Η ειρωνεία παρέα με τον εγωισμό και η φράση «ε.. θα κάνεις ιεραποστολή στους μαύρους», έρχεται και δένει γάντι μαζί με τον ωχαδελφισμό? Ριγμένοι μέσα στην αδυναμία της μοναξιάς μας, πολεμούμε για τα μικρά και επουσιώδη, τα οποία βαπτίζουμε μεγάλα και τρομερά και ξεχνούμε τα όμορφα και τα καλά, τα αρχαιοελληνικά αγαθά. Απολυτοποιούμε τη δουλειά, πατούμε επί πτωμάτων, για να ξεχάσουμε την πείνα και τη δίψα για επικοινωνία, για αγάπη, για επαφή με τον διπλανό μας. Οι πατέρες λένε το τρομερό ότι πρέπει το ζευγάρι να αγαπά, περισσότερο το έτερο ήμισυ από τα παιδιά του, για να μπορέσει να δημιουργήσει μια ευτυχισμένη οικογένεια? Ο τρανός Μέγας Ναπολέοντας, σκότωσε, λένε, κόσμο και κοσμάκι για να ξεχνά την δύστροπη γυναίκα του, ενώ κάτι ανάλογο λένε και για τον άλλο τον αντιστρόφως μεγάλο, τον Χίτλερ? Έρχεται φθινόπωρο, τ...

Ο ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ · Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΡΤΣΩΝΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΣΚΗΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ . Άνθρωπος μειλίχιος και πνευματικός, άνθρωπος της προσευχής και της ησυχίας, ησυχίας η οποία εκπέμπεται από το πρόσωπο του, το οποίο «προδίνει» το είναι του, πολύ περισσότερο από τον λόγο του. Από 13 χρονών φόρεσε το ράσο και για πενήντα τώρα χρόνια, ασκείται στην σκήτη της Αγίας Άννας, ηγούμενος της συνοδείας των Καρτσωναίων, στο κελί του Αγίου Γεωργίου. Η συνάντηση δεν έγινε στο Άγιο Όρος, αλλά ούτε και σε ένα μοναστήρι της Κύπρου, αλλά στον έβδομο όροφο μιας πολυκατοικίας στο κέντρο της Λευκωσίας, η οποία ωστόσο είχε στοιχεία παραδοσιακά, αφού η οικοδέσποινα είναι «λάτρης» των παραδοσιακών επίπλων. Η συνομιλία κράτησε σχεδόν μία ώρα, και θα συνεχιζόταν ίσως για πολύ ακόμη, αν δεν έρχονταν δυο κυρίες για να πουν το δικό τους πόνο στον γέροντα. Η συνοδεία των «καρτσωναίοι» στην σκήτη της Αγίας Άννα, είναι γνωστή, κυρίως από τους καλλικέλαδους ψάλτες, οι οποίοι σε κάθε πανήγυρη είναι οι πρώτο...

ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΟΣ ο ογδοντάχρονος, λεβέντης ψυχή τε και σώματι, Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Κιλίφης, στην Αθήνα, μιλούσε στην ΝΕΤ για τα βάσανα που πέρασε στην γερμανική κατοχή, αλλά και στην ζωή του, τα οποία τον οδηγούσαν στο σημείο να τρελαθεί ή να αυτοκτονήσει. Ωστόσο, η επιθυμία του για ζωή και η χάρις του Χριστού τον έσωσαν και τον οδήγησαν στη διακονία της ιεροσύνης. Κεντρικό σημείο αναφοράς της ζωής του, η απέχθεια για την εξουσία και τον πλούτο και με αυτά τα δύο, διατηρεί ένα απίστευτο χιούμορ, μια μοναδική ανοικτή καρδιά και ένα πρόσωπο που εκπέμπει χαρά, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας τα οποία τον αναγκάζουν να λαμβάνει 13 χάπια την ημέρα. Κλαίω τη νύκτα για να μπορώ να ζω και να γράφω, ομολόγησε ο σεβάσμιος γέροντας ο οποίος έγραψε πλήθος βιβλίων μεταξύ των οποίων και την μετάφραση της Καινής Διαθήκης, ένα έργο για το οποίο χρειάστηκε τριάντα χρόνια για να το ολοκληρώσει. Πολεμά το κατεστημένο και την υποκρισία και τολμά να λέει πικρές αλήθειες, όχι μόνο για τους πολιτικούς αλλ...

ΕΚΟΙΜΗΘΗ πλήρης ημερών στις 15 Ιανουαρίου 2009 στο Παρίσι, ο γαλλικής καταγωγής συνταξιούχος καθηγητής Θεολογίας και Ιστορικός Olivier Clement σε ηλικία 87 ετών. Ο καθηγητής Olivier Clement γεννήθηκε το 1923 από γονείς άθεους, έλαβε όμως το βάπτισμα σε Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας στο Παρίσι, στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Ο Olivier Clement ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς θεολόγους και "μάρτυρες" της ορθοδοξίας στη Δύση, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Πάνω από τριανταπέντε χρόνια ο Clement δίδασκε Συγκριτική και Ηθική Θεολογία, στο Ινστιτούτο Θεολογίας του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι. Παράλληλα με τη διδασκαλία του, ο Olivier Clement ασχολήθηκε και με τη ζωή των αγίων - μαρτύρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Γαλλίας. Επίσης υπήρξε συγγραφέας πολλών βιβλίων και μελετών για τη Θεολογία, την Ιστορία και την Ορθόδοξη Πνευματικότητα στη γαλλική γλώσσα, τα οποία όμως μεταφράστηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Ο Olivier Clement ήταν ένας από τους ταγούς τής γαλλό...

ΤΗΝ ΔΟΞΑ των γυναικών που κάποτε "επέστρεφαν" στα κατεχόμενα φαίνεται ότι ζήλεψε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος. Αγανακτισμένος για τα προσκόμματα που προβάλλουν οι κατοχικές αρχές στον Χωρεπίσκοπο Χριστόφορο, για να λειτουργήσει στα κατεχόμενα, σκέφτηκε και ανακοίνωσε ότι θα πάρει τους παπάδες και θα πάει να λειτουργήσει τις συλημένες Εκκλησίες. Η πρόθεση του Μακαριοτάτου, μπορεί να φαίνεται άριστη, στο πλαίσιο του αντικατοχικού αγώνα, αλλά η εμπειρία δείχνει ότι ανάλογες εκδηλώσεις κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στην επίλυση του Κυπριακού. Οι γυναίκες τότε συνελήφθηκαν, μαζί και ο Μητροπολίτης Κιτίου Χρυσόστομος και ο τότε Αρχιμανδρίτης Γεώργιος -σήμερα Μητροπολίτης Πάφου- έμειναν για μερικές βδομάδες στα κρατητήρια, ταλαιπωρήθηκαν και εξευτελίστηκαν. Τότε έγιναν του κόσμου οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και οι δημόσιες εκκλήσεις για να απελευθερωθούν. Τελικό αποτέλεσμα ήταν να τελειώσουν για πάντα οι δυναμικές αντικατοχικές εκδηλώσεις. Λίγα χρόνια προηγουμένως ο μακαριστός...

Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ αποτελεί τη μεγαλύτερη αρετή, λένε οι πατέρες της Εκκλησίας, και δεν μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση η δύσκολη υπόθεση της διαχείρισης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Ο πειρασμός του πλουτισμού και των "φαραωνικών" έργων, δηλαδή κτισμάτων εντυπωσιασμού, προβολής και φιλαρέσκειας, δεν ήταν ποτέ άγνωστος στον χώρο της ποιμαίνουσας Εκκλησίας. Έργα βιτρίνας για να γράφονται σε πινακίδες τα ονόματα των εμπνευστών, άσχετο αν για να γίνουν αυτά χιλιάδες άνθρωποι υπέφεραν και στερήθηκαν τα βασικά. Ο πειρασμός της εξουσίας - και ο πλούτος αποτελεί μορφή εξουσίας - έφερε αιρέσεις, προκάλεσε σχίσματα και έφερε τόσα δεινά στο χώρο της Εκκλησίας. Ωστόσο, οι αληθινά πιστοί αποτελούσαν πάντα το άλας του κόσμου και πάντα ανέτρεπαν τα φαινόμενα της εκκοσμίκευσης. Και όλα αυτά με ένα μυστικό και μυστηριακό τρόπο, που μόνο ο Θεός ξέρει και μόνο με την υπομονή γίνεται αντιληπτός. Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Αθηνών Ιερώνυμος ορίζει, με θαυμαστή σοφία, τον τρόπο διαχείρισης της εκκλησιαστικής περι...

ΟΤΑΝ σκοτώνεται ένας άνθρωπος αποτελεί τραγωδία, αλλά όταν σκοτώνονται εκατοντάδες ή και χιλιάδες, τότε όλοι μιλούν για στατιστικά νούμερα. Και σήμερα που δολοφονούνται εκατοντάδες Παλαιστίνιοι, ανάμεσα τους παιδιά, γυναίκες και γέροντες, από τους Εβραίους, στη Λωρίδα της Γάζας, τα νούμερα του θανάτου, επισκιάζουν το δράμα των ανθρώπων. Μόνο οι πρωταγωνιστές και τα θύματα του πολέμου, βιώνουν το δράμα, ενώ οι υπόλοιποι εύχονται για την ειρήνη, στέλλουν κάποια βοήθεια και αναλύουν τις αιτίες του κακού. Αιτίες οι οποίες αγγίζουν τα λάθη και των δύο πλευρών. Από την μια οι επιθέσεις αυτοκτονίας και από την άλλη η χρήση βομβών φωσφόρου. Από τη μια οι συμφωνίες που δεν τηρούνται και από την άλλη η δύναμη των όπλων. Από τη μια η πάλη για την εξουσία -στις επικείμενες εκλογές στο Ισραήλ- αλλά και από την άλλη και πάλι, η πάλη για την εξουσία -για να επιβιώσει η Χαμάς- και όλα αυτά για να επιβεβαιωθεί ότι είμαστε τελικά όλοι θεατές στο ίδιο έργο της ζωής. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ του Χριστού και οι πιστο...