Τα πάντα ρει....

Αεροσυνοδοί μιας ηλικίας ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23/9/2018 Η ευγενέστατη και λυγερόκορμη κυρία, με το ζαρωμένο πρόσωπο και με τα πάρα πολλά χρόνια στην πλάτη της, δεν σταματούσε λεπτό να τρέχει στον διάδρομο του αεροπλάνου, για να εξυπηρετήσει τους επιβάτες. Μαζί με άλλες εντυπωσιακές αεροσυνοδούς, των Αυστριακών Αερογραμμών, πολλών Μαιών οι περισσότερες, όλες ντυμένες στα κόκκινα, ήταν πραγματικά χάρμα οφθαλμών. Επιπλέον ενέπνεαν εμπιστοσύνη, στις φυσιολογικές αναταράξεις του αεροσκάφους. Η εύσωμη και ταλαιπωρημένη κυρία, στον πάγκο των αλλαντικών υπεραγοράς της Γερμανίας, έσταζε κυριολεκτικά μέλι από το στόμα της και εξέπεμπε χαρά με το χαμόγελο της. Η κυρία, η οποία πρέπει να ανέμενε μερικά χρόνια, αν όχι μερικούς μήνες για την αφυπηρέτηση της, ήταν πραγματικά η τέλεια πωλήτρια. Πρόσφερε και μικρά κομματάκια από λουκάνικο στους πελάτες, χωρίς να δυσφορεί και χωρίς να βαριέται. Τα συστήματα στις βόρειες χώρες της Ευρώπης, είναι σίγουρα πολύ δ...

Ο πιο καλός ο μαθητής ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/9/2018 Παρηγοριά στην οργή των γονιών, αποτελεί το κλασικό πλέον, άκρως φιλοσοφικό τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα, σε στίχους του Χαράλαμπου Βασιλειάδη. «Ο πιο καλός ο μαθητής, ήμουνα εγώ στη τάξη, κι οι δάσκαλοι μου με είχανε, μη βρέξει και μη στάξει. Πάντοτε στο τετράδιο, βαθμό έπαιρνα δέκα, κι αν στη ζωή πήρα μηδέν, τα φταίει μια γυναίκα.» Νεαρή κοπελίτσα με δύο μωρά, εξοργισμένη έλεγε σε καφετέρια της Λευκωσίας: «Ζούμε με το άγχος, αφού δεν ξέρουμε που θα αφήσουμε μωρά μας, αν οι χρυσοπληρωμένοι καθηγητές και δάσκαλοι, αποφασίσουν να κλείσουν τα σχολεία. Ούτε μάνα, ούτε πεθερά έχω κοντά μου και ο μεροκαματιάρης σύζυγος μου, δεν μπορεί να λείψει ούτε μέρα από την δουλειά». Και μέσα στο παράπονο έλεγε: «εμείς οι  μεροκαματιάρηδες του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι δεν έχουμε σκόλες και αργίες, δεν έχουμε γραμμένες και άγραφες άδειες ασθενείας, για να προσέχουμε τα παιδιά μας, φυλάγουμε τις άδειες του...

Συνεργατισμός των χιλίων ευρώ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16/9/2018 Το όνειρο της συνεργατικής ιδέας, «όλοι για τον ένα και ο ένας για όλους», φαίνεται ότι αναγεννάτε από τις στάχτες του. Πρωτοπόροι αυτοί την φορά, είναι οι κάτοικοι του Πελενδριού, ενώ ακολουθούν οι κάτοικοι της Πιτσιλιάς και του Φαρμακά. Προς το παρόν σε εμπορικό και καταναλωτικό επίπεδο, δηλαδή τα γνωστά «παντοπουλεία», ενώ στο μέλλον ίσως δούμε και το πιστωτικό επίπεδο, δηλαδή μικρές Τράπεζες. Τα «βουνά» ανοίγουν το δρόμο και αφήνουν πίσω την Μεσαρκά, η οποία πριν από 100 και πλέον χρόνια, από τον Λευκόνοικο, έθεσε τις βάσεις για να νικηθεί η τοκογλυφία και οι τοκογλύφοι. Η ιστορία κάνει κύκλους και ο Συνεργατισμός ή πιο απλά, οι μικρές Τράπεζες για τους φτωχούς και τους μεροκαματιάρηδες, αποτελούν ανάγκη. «Ανάγκα και θεοί πείθονται» όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά και για όλη την Ευρώπη, όπου λειτουργούν εδώ και δεκαετίες οι Συνεργατικές Τράπεζες. Οι μικρές Τράπεζες, όπως και το Ελάχι...

Φορολογείστε τους νεκρούς ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 26/8/2018 «Και δε δακρύζεις ποτέ σου, μάνα μου Ελλάς, που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα μου τα ‘πες με το πρώτο σου το γάλα.» Στίχοι από τον αιώνιο Νίκο Γκάτσο, ο οποίος σκιαγραφεί με απαράμιλλη ομορφιά «τα πάθια και τους καημούς του κόσμου», τα οποία δεν έχουν ποτέ τελειωμό, όπως λέει και ο μέγας κοσμοκαλόγερος, ο κυρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Τα αγέννητα παιδιά της Κύπρου και της Ελλάδας, προδομένα από τους παππούδες και τους πατεράδες τους, αντικρίζουν το φως του κόσμου και κληρονομούν ένα τεράστιο απλήρωτο λογαριασμό, ένα εξωφρενικό δημόσιο χρέος, στους άγνωστους τοκογλύφους του κόσμου, οι οποίοι καλούνται “ funds ”. Αυτούς τους «φιλάνθρωπους» ανθρώπους της τρόικας, οι οποίοι μας «έσωσαν» από την πείνα. Αλλά το κόστος, είναι η μετανάστευση των πιο «δυνατών μυαλών» των καλύτερων επιστημόνων στην εσπερία, την διάλυση της μεσαίας τάξης, η οποία συγκρατούσε την ασυδοσί...

Ο λόος των εκπαιδευτικών ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2/9/2018 «Ο Μακάριος ζει και μας καθοδηγεί» ήταν το μόνο σύνθημα το οποίο δεν ακούστηκε στην μεγαλειώδη πορεία των καθηγητών και των δασκάλων προς το προεδρικό μέγαρο. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μερικά Μέσα Ενημέρωσης, επέμεναν ότι ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση ανθρώπων, μετά την επιστροφή από την εξορία του Μακαρίου το 1974. Τα ίδια λόγια ακούστηκαν και επί Παγκρατίου Μερακλή, όταν επέστρεψε από την Ιταλία, το 1996, τα ταραγμένα χρόνια, για την διαδοχή στον θρόνο της Μητρόπολης Μόρφου. Ο «λόος του αδρώπου» ήταν μια από τις αγαπημένες φράσεις του αείμνηστου Γλαύκου Κληρίδη. Και με τον «λόον του αδρώπου» ότι θα φέρει τους S -300 από την Ρωσία στην Κύπρο, επανεξελέγη στις εκλογές του 1998. Τελικά ούτε πύραυλοι ήρθαν στο νησί και μας έμεινε και η ζημιά. Οι επικριτές του Μακαρίου, συχνά πυκνά, κατηγορούν τον αείμνηστο Εθνάρχη, ότι ορκίστηκε για την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και τελικά έφερε την αν...