Τα πάντα ρει....

Άτιμη κενωνία που άλλους ανεβάζεις κι άλλους κατεβάζεις   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23/6/2013   Á Το βουβό κλάμα του σκληρού Αστυνομικού, ο οποίος καθημερινώς οδηγεί στα κρατητήρια ευυπόληπτους νοικοκυραίους, οι οποίοι αδυνατούν να πληρώσουν τα χρέη τους, αποτελεί ίσως το ισχυρότερο χαστούκι, σε αυτήν την άδικη κοινωνία. Ο ένστολος, με ψυχή και αισθήματα, βιώνει καθημερινώς το δικό του δρά- μα, βλέποντας απίστευτα δράματα νεόπτωχων βιο- παλαιστών, που πίστεψαν τους πονηρούς «κουμπά- ρους» και τους «ξεφτίλες» τραπεζίτες. Οι «βλάκες» έκαναν το λάθος, να πιστέψουν ότι οι καλές σπουδές και οι ατέλειωτες ώρες εργασίας, αποτελούσαν εγ- γύηση για μια άνετη ζωή –καλύτερη από τους γονιούς τους– έστω και θα έπρεπε να πληρώνουν τόκους και πανωτόκια για μια ζωή.     Á Το ηχηρό ξέσπασμα του Αντρέα Πιερίδη, του αυστη- ρού συντεχνιακού των Κυπριακών Αερογραμμών, ε- νώπιον του προέδρου της εταιρείας και μπροστά στις κάμερες ή...

«Την Ελλάδα θέλομεν κι ας τρώγωμεν πέτρες»   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/6/2013   Á «Ποιος σου έβγαλε το μάτι και είναι τόσο βαθύ το τραύμα; Ο αδελφός μου». Η λαϊκή ρήση πάει γάντι στην «καζούρα» δισεκατομμυρίων που ζημιώσαμε, ή προσφέραμε με το μαχαίρι στον λαιμό, προς την Ελ- λάδα. «Δήμιοι» οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, οι «ήρωες» μας, οι οποίοι αποδείχθηκαν οι χειρότεροι «εφιάλ- τες» μας. Πωλήθηκαν ή ξεπουλήθηκαν τα παραρτή- ματα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα με ζημιά 3,4 δισ. ευρώ, επιπλέον με τα 4 δισ. ευρώ που έχα- σαν οι κυπριακές τράπεζες, από το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων. Με απλά λόγια, σε λίγους μή- νες, η Κύπρος χάρισε στην Ελλάδα, το μισό περίπου ΑΕΠ της ή πιο απλά, τα χρήματα που ξοδεύει το κρά- τος σε ένα χρόνο. Και αν τα χρήματα πήγαιναν για το καλό του ελληνικού λαού, να το καταλάβει κανείς. Αλλά, πήγαν σε ιδιωτικά βαλάντια. Αλλά μήπως και οι κυπριακές τράπεζες δεν ήταν ιδιωτικές, μέχρι που χρεοκόπησαν...

Το μαρτύριο της σταγόνας, στον δρόμο για την ανεργία   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16/6/2013     «Διέλυσαν την ζωή μας και τώρα διαλύουν και τις ψυχές μας. Βιώνουμε εδώ και τρεις μήνες, το μαρτύ- ριο της σταγόνας, ένα αργό θάνατο» μονολογούσε υ- πάλληλος της Λαϊκής Τράπεζας, ο οποίος αναμένει την ανυψωμένη «λαιμητόμο» να πέσει και να κόψει τα όνειρα της ζωής του. Τα ίδια και χειρότερα στις Κυ- πριακές Αερογραμμές, όπου τα νεύρα των ανθρώ- πων σμπαραλιάστηκαν, αναμένοντας τους «αρμόδι- ους» να αποφασίσουν πότε θα τους «αποκεφαλί- σουν». Άλλα μας υπόσχονται, άλλα δεσμεύονται και αλλά τίποτα ΔΕΝ πράττουν, μονολογούν οι πάλαι ποτέ προνομιούχοι εργαζόμενοι. Τα ίδια ακούς στη δημό- σια υπηρεσία, όχι μόνο από τους έκτακτους και τους αορίστου χρόνου, αλλά και τους μόνιμους υπαλλή- λους, οι οποίοι πλέον δεν αισθάνονται καθόλου α- σφαλείς για τη δουλειά τους. Á Στον ιδιωτικό τομέα, οι ισχυροί εργοδότες παίζουν ρωσική ρουλέτα «σ...