Οι ακρίδες και το δημόσιο ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27.9.2026 Όλα αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν τελικά. Κουτοπονηριές από το βαθύ κράτος του δημοσίου, κουτοπονηριές και από τους πολίτες, οι οποίοι ξέρουν και άλλους τρόπους για να επιβιώσουν. Οι μεγαλύτεροι, άκουσαν πολλές ιστορίες από τους μακαρίτες σήμερα παππούδες τους, για το κυνήγι των ακρίδων, για το ξεπούλημα ψευδο-αρχαίων αντικειμένων, για το ανταλλακτικό σύστημα προϊόντων, το οποίο ξέφευγε από τις φορολογίες και ένα σωρό άλλες έξυπνες κινήσεις και σοφές πονηριές, για να επιβιώσουν από τα βασανιστήρια των τοκογλύφων και άλλων ζαπτιέδων. Πριν μερικές μέρες ο δικηγόρος Αχιλλεύς Αιμιλιανίδης, έγραψε ένα σπουδαίο κείμενο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: «Ο Κυβερνήτης εξέδωσε διάταγμα για να δίνεται αμοιβή σε όποιον αιχμαλώτιζε ένα κιλό ακρίδες, σε μια προσπάθεια να καταπολεμηθεί το πρόβλημα της καταστροφής των καλλιεργειών. Σύντομα, υποχρεώθηκε να αποσύρει το διάταγμα, διότι ο λαός ξεκίνησε την εκτροφή ...
Κέρδος από το «μούχτιν» ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23.9.2026 «Οι κυπραίοι εν μουχτιτζήδες» λένε οι παλιοί και ίσως δεν έχουν άδικο. Τα γονίδια από την φτώχια αιώνων, ο κατατρεγμός από κατακτητές και από τοκογλύφους, είναι ακόμη ριζωμένα στην κυτταρική μνήμη. Από εκεί και πέρα το «μούχτιν» αποτελεί ολόκληρη φιλοσοφία στο μάρκετινγκ και την προώθηση υπηρεσιών και προϊόντων. Πρώτοι διδάξαντες οι Εβραίοι και η Παλαιά Διαθήκη, με το περίφημο 10%, δηλαδή το ποσοστό από τα εισοδήματα τους, το οποίο θα πρέπει να προσφέρεται σε φιλανθρωπίες. Το αντάλλαγμα είναι βεβαίως μεταφυσικό. Το ίδιο ποσοστό διατηρούν μέχρι σήμερα οι πολυεθνικές και οι πολύ μεγάλες σοβαρές επιχειρήσεις, για να προωθήσουν τις δραστηριότητες τους. Αυτό μεταφράζεται σε «μίζες» ή σε δωρεές σε ιδρύματα, πανεπιστήμια, ή και χορηγίες σε «opinion leaders», διαμορφωτές κοινής γνώμης, για να φτιάξουν καλό όνομα, ή για να προωθήσουν τις υπηρεσίες τους. Το 10% φορολογία το εφάρμοσαν οι Οθωμανοί, ενώ και σήμερα μερικές...