Τα πάντα ρει....

Αναπολώντας Αλέκο Μαρκίδη ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 28.6.2026 Ουδείς αναντικατάστατος, αλλά και όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικοί. Οι εξουσίες έρχονται και παρέρχονται, τα πλούτη στοιβάζονται και διασκορπίζονται, η δόξα ανακτάται και ανατρέπεται, οι έρωτες θεριεύουν και σβήνουν και απλά η ζωή συνεχίζεται. Με τα ανθρώπινα κριτήρια, οι άνθρωποι τιμώνται, αλλά και ατιμάζονται και εν ζωή και μετ’ θάνατον. Μόνο με τα κριτήρια του Θεού, οι άνθρωποι καταξιώνονται και απαξιώνονται και σε αυτή και στην άλλη και την αιώνια ζωή. Οι άνθρωποι της εξουσίας, κατά κανόνα, παλεύουν για την υστεροφημία του, λες και ένα άγαλμα ή μια πινακίδα στον δρόμο, θα τους οδηγήσει, είτε στον παράδεισο, είτε στην κόλαση.   Ένας ευπατρίδης της πολιτικής και της νομικής επιστήμης, ήταν ο αείμνηστος Αλέκος Μαρκίδης. Τώρα αν το κομματικό του κριτήριο και η ευγενής φιλοδοξία του για τον Προεδρικό θώκο, δεν ήταν τόσο ισχυρά, αυτό δεν μειώνει την αξία του ανθρώπου. Ακόμη και την ώρα της δικής του...

Κάπου υπάρχει Θεός… ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21.6.2026 «Ο Θεός εν τζι έν καμηλάρης…» λέει μια κυπριακή παροιμία, για την οποία σίγουρα οι παππούδες μας νήστευαν 40 μέρες, για να την πουν. Οι καμήλες, τα καραβάνια της ερήμου, ήταν το κυριότερο μέσω μεταφοράς μεγάλων φορτίων.  Κινούνταν με αργούς και νωχελικούς ρυθμούς, αλλά πολλές φορές έχαναν την πορεία του, αφού δεν υπήρχαν δρόμοι. Ταλαιπωρούσαν και τους καμηλάρηδες, αλλά και όλους όσοι ανέμεναν τα προϊόντα τους. Ο Θεός αντιθέτως, δεν είναι καμηλάρης και αποδίδει δικαιοσύνη στην κατάλληλη στιγμή και με τον ανάλογο τρόπο. Η θεία δίκη έρχεται πάντα στην κατάλληλη ώρα.   Ο μέγιστος Νίκος Γκάτσος, έγραψε ένα σπουδαίο φιλοσοφικό και αλληγορικό τραγούδι, για τους πέντε σκύλους, το οποίο το μελοποίησε ο Μάνος Χατζηδάκις και τραγούδησε με περισσή μαεστρία η Αλίκη Καγιαλόγλου. Η θεία δίκη, σε μια αλλιώτικη έμπνευση. «Πέντε πεινασμένοι σκύλοι, στου παράδεισου την πύλη περιμέναν απ’ τους πρώτους, για να στήσουν ...

Κλέφτες του χρόνου ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13.6.2026 Το αεράκι στην καλοκαιρινή Λευκωσία δεν σε αφήνει να ησυχάσεις. Δροσερό και απαλό χαϊδεύει όλο το σώμα. Τα όνειρα ταξιδεύουν, στη μαγεία της ξελογιάστρας νύκτας. Σε ενώνουν μυστηριακά με το χθες, με το αύριο και με το αιώνιο παρόν. Στο κέντρο της ταπεινής και όμορφης παλιάς Λευκωσίας, δίπλα στο παλιό Δημαρχείο, την πλατεία του Λέλλου Δημητριάδη, μακριά από τα «φαραωνικά» έργα, από την εξαλλοσύνη της πλατείας Ελευθερίας και την μοναξιά της πλατείας του παλιού ΓΣΠ, ο σπουδαίος ζωγράφος, με διεθνή καριέρα, ο Ανδρέας Χαραλάμπους, παρουσίασε τα εκπληκτικά έργα του, σε ένα αχούρι, σε μια παλιά βιοτεχνία, η οποία ακόμη στάζει νερό και μυρίζει μούχλα, σε μια προσωρινή γκαλερί. Και όμως μέσα από αυτό τον ταπεινό χώρο, γεννιούνται μεγαλειώδη έργα, άξια για θαυμασμό. Όλα «ατάκτως ερριμμένα», θησαυροί σε μια αλλιώτικη τάξη. Όλα σε καθηλώνουν με την ομορφιά της απλότητας και την πολυπλοκότητα της λεπτομέρειας. Ένα μικρό θ...

Μέλι-γάλα οι εκλογές ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6.6.2026 «Να’ ταν τα νιάτα δύο φορές, διπλές να ήταν οι χάρες…» λέει το δημοτικό τραγούδι και όλοι πολίτες σκέφτονται, γιατί να μην ήταν και οι εκλογές κάθε χρόνο, όπως στην αρχαία Αθήνα. Οι πολίτες παραμονές εκλογών βιώνουν την «θαλπωρή» της κυβέρνησης και των κομμάτων και όλα είναι μέλι-γάλα. Όλα κυλούν ομαλά και όμορφα, με πρώτους και πιο τυχερούς, μέσα στην ατυχία τους, τους κτηνοτρόφους, οι οποίοι θα λάβουν διπλάσιες αποζημιώσεις, από τις αρχικές εκτιμήσεις. Οι Υπουργοί έτρεχαν το τελευταίο διάστημα για να ικανοποιήσουν αιτήματα των «δικών» τους, ενώ και οι υποψήφιοι «σκίζονταν» για τους ψηφοφόρους.   Στους καφενέδες άκουγες ότι με θυμήθηκε ο τάδε υποψήφιος, ήρθαν στο γάμο των παιδιών μας «που το κόμμα», μου υποσχέθηκαν ότι θα μας βοηθήσουν να βγάλουμε την άδεια του σπιτιού, να βρούμε δουλειά των μωρών και οι δεσμεύσεις δεν είχαν τελειωμό. Τυχαία ή όχι, μαλάκωσε ακόμη και το «σκληρό» πρόσωπο των φορο-κυνηγώ...

«Λαμπάδα» στον Φειδία ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 31.5.2026 Οι «μεγάλοι» κομματάρχες θα πρέπει να πάνε στον Άγιο Κυπριανό στο Μένοικο και να ανάψουν μια μεγάλη λαμπάδα για τον Φειδία Παναγιώτου. Οι «μικροί» κομματάρχες, θα πρέπει να πάνε και αυτοί στον Άγιο Κυπριανό, αλλά για να τους συγχωρεθούν τα λάθη και οι παραλείψεις τους. Οι θαυματουργοί άγιοι, Κυπριανός και Ιουστίνη, είναι για όλους και κυρίως για όσους ταπεινά ξέρουν να ζητούν βοήθεια και να αγωνίζονται για το καλό των συμπολιτών τους. Η εξουσία καταξιώνεται μόνο όταν καθίσταται διακονία και όταν ΔΕΝ μεταπίπτει σε αλαζονεία. Ο Φειδίας δεν φαίνεται να άκουσε τις συμβουλές των «ωραίων» γονιών του, του Πατρός Κυπριανού και της Πρεσβυτέρας Ειρήνης. Η «αλαζονεία» ξεχείλισε τους τελευταίους μήνες, με χίλιους δύο τρόπους. Η πτώση ήταν πολύ «ηχηρή» και γι’ αυτό τα μάζεψε και πάει στις «ανήσυχες» και κρύες Βρυξέλλες. Παλαίμαχος δημοσιογράφος, έλεγε ότι το «μυστικό» το οποίο άλλαξε και την ροή των δημοσκοπήσεων και τα ποσ...