Τα πάντα ρει....

Το στοίχημα του Συλλούρη   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ      ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29/1/2017         Της φυλακής τα σίδερα δεν είναι για τους λεβέντες και σίγουρα δεν είναι για τους βουλευτές, που εισέρχονται καθημερινώς στο σιδερόφρακτο κοινοβούλιο. Ο Δημήτρης Συλλούρης, ο Πρόεδρος της Βουλής, πολύ σοφά εξήγγειλε την έναρξη διαλόγου με τους αρμόδιους, για να αναλάβει η Βουλή το διπλανό "αμαρτωλό" πλην επιβλητικό κτίριο του Δημοτικού Θεάτρου, ώστε να μετατραπεί σε Βουλή των Αντιπροσώπων. Ο Δήμαρχος Λευκωσίας και το Δημοτικό Συμβούλιο, έπρεπε εδώ και χρόνια να τρέξουν και να «ικετεύσουν» την Βουλή, να αναλάβει το κτίριο και με αυτό τον τρόπο να "εξιλεωθούν" για τις αμαρτίες των προκατόχων τους, αλλά και την δική τους απραξία, αφού παραμένει ατιμώρητο το σκάνδαλο, ή η αστοχία της πτώσης της στέγης. Ο κοσμάκης ξέρει ποιοί είναι "εγκληματίες" και ψιθυρίζει ακατανόμαστα λόγια, αλλά αναμένει και ...

Οι γνωματεύσεις των κανονολόγων και η αυθεντία των Συνόδων   Όλες οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων και όλοι οι κανόνες της Εκκλησίας τελειώνουν με αυτή τη σπουδαία φράση «ό,τι δόξη τω προεστώ». Δηλαδή το ίδιο το ανώτατο σώμα αυθεντικής ερμηνείας του Ορθοδόξου δόγματος και της ορθόδοξης πίστης, έρχεται και από μόνο του και αυτοαναιρείται. Ο στόχος των αγίων πατέρων της Εκκλησίας, δεν ήταν βεβαίως να κοροϊδεύσουν τους εαυτούς τους, ή να εκφράσουν τα μαζοχιστικά τους πάθη. Επιδίωξή τους ήταν να συγκεράσουν το θαύμα, την άνωθεν φώτιση, με την ανθρώπινη λογική. Παράλληλα, ήθελαν να αποτρέψουν τον κίνδυνο της νομικής ερμηνείας των κανόνων, παγίδα στην οποία περιέπεσαν οι ρωμαιοκαθολικοί. Οι κανόνες της Εκκλησίας, όπως εξάλλου δεικνύει και η ίδια η λέξη, αποτελούν πλαίσια και οδοδείκτες και όχι νόμους. Η εκκλησιαστική ιστορία και η εμπειρία της Εκκλησίας φανερώνει ότι το θαύμα υπερίσχυε της ανθρώπινης λογικής και η σοφία των πολλών υποτασσόταν πάντα στην υπέρ...

Όταν η Ορθοδοξία συμπεριφέρεται ως μειονότητα       Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ μεγαλουργεί και καταξιώνεται όταν αισθάνεται ως μειονότητα και όχι όταν συμπεριφέρεται ως εξουσία, ανέφερε μεταξύ άλλων, ο πολύς Έλληνας βουλευτής Ευάγγελος Βενιζέλος μιλώντας στην Ελληνική Τηλεόραση και δεν είχε καθόλου άδικο. Αυτή η μανία για την εξουσία είναι εν πολλοίς ακατανόητη και σίγουρα αμαρτωλή. Το πάθος της φιλαρχίας είναι σε όλες τις πουριτανικές κοινωνίες η εύκολη λύση στην θεωρούμενη μοναδική αμαρτία των σαρκικών απολαύσεων. Στην Ορθοδοξία, τρεις είναι οι βάσεις των παθών: η φιληδονία, η φιλαρχία και φιλαργυρία. Από εκεί και πέρα, έρχονται όλα τα άλλα τα πάθη, τα οποία είναι κομμάτια των βασικών παθών. Ο δρόμος για τον παράδεισο περνά από την ταπείνωση και η ταπείνωση είναι που οδηγεί στον Θεό. Η συναίσθηση ότι η Ορθοδοξία είναι το καλό προζύμι που θα σώσει όλο τον κόσμο, είναι που καταξιώνει την Ορθοδοξία και σίγουρα όχι η αλαζονική πλάνη ότι θα σώσει τον κόσμο μεταπίπτοντας σε ...

Ορθοδοξία VS Ελληνισμός   Ορθοδοξία και Ελληνισμός, Ελληνισμός και Ορθοδοξία και το παιχνίδι των λέξεων έρχεται να προσδώσει αξία στο περιεχόμενο των ημερών, σε μια πάλη εντυπώσεων παρά σε μια πάλη ουσίας. Η πατρίδα πάνω απ' όλα, αναφωνούν οι υπέρμαχοι των εθνικοθρησκευτικών εορτασμών, ενώ πίσω από τα μεγάλα λόγια συνήθως κρύβεται η απορία, του γιατί και πώς αυτοί οι μακρινοί ημίθεοι επηρεάζουν τη ζωή μας. Και ο κοσμάκης ούτε που πατά στους εορτασμούς, ενώ και στις δοξολογίες στις εκκλησίες πάλι τα ίδια συμβαίνουν. Κούφια λόγια, χωρίς νόημα και χωρίς ουσία, για ένα "αδειανό" παρελθόν, για μια "Ελένη" που φαντάζει μαζί με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και τον Κολοκοτρώνη σαν ένας ακόμη μύθος από αδειανούς ανθρώπους. Οι εκκλησιές γεμίζουν, οι άνθρωποι κατά χιλιάδες αυτές τις μέρες συνωστίζονται για να μεταλάβουν το σώμα και το αίμα του Χριστού, ενώ αδιαφορούν προκλητικά στα κελεύσματα των εθνικών εορτών. Μπορεί όλα αυτά να ακούονται προκλητικά ή ακό...

Ποιος είναι τελικά ο μεγαλύτερος εχθρός Οι τρεις μέγιστοι φωστήρες της τρισηλίου Θεότητας, οι τρεις Ιεράρχες, Βασίλειος ο Μέγας, Γρηγόριος ο Θεολόγος και Ιωάννης ο Χρυσόστομος μπόρεσαν και συγκέρασαν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό με την ορθόδοξο πίστη. Δεν υποδούλωσαν την αληθινή πίστη του Χριστού με την ειδωλολατρία των Ελλήνων, αλλά μπόρεσαν και πήραν τα στίγματα της αρχαιοελληνικής αλήθειας και τα έκαναν μέρος της διδασκαλίας της εκκλησίας. Η τόλμη τους ήταν ξεχωριστή, όπως βεβαίως ξεχωριστή ήταν και η Χάρη που πήραν από το Θεό. Για του λόγου το αληθές και το συνεχιζόμενο θαύμα με το αυτί του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, το οποίο μέχρι σήμερα διατηρείται άφθαρτο, παρά τη φθορά της υπόλοιπης κεφαλής. Η αλήθεια βρίσκεται και σήμερα σε στίγματα, μέσα στη σύγχρονη όσο και "βάρβαρη", με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου, κοινωνία μας. Η επανάσταση του προσώπου που έφερε ο Χριστός, η επανάσταση της συνείδησης του ανθρώπου, ως βάση για την αλλαγή τ...

    Το «παιχνίδι» Ορθοδοξίας και Ελληνισμού             Ορθοδοξία και Ελληνισμός, Ελληνισμός και Ορθοδοξία και το παιχνίδι των λέξεων έρχεται να προσδώσει αξία στο περιεχόμενο των ημερών, σε μια πάλη εντυπώσεων παρά σε μια πάλη ουσίας.     Η πατρίδα πάνω απ’ όλα, αναφωνούν οι υπέρμαχοι των εθνικοθρησκευτικών εορτασμών, ενώ πίσω από τα μεγάλα λόγια συνήθως κρύβεται η απορία, του γιατί και πώς αυτοί οι μακρινοί ημίθεοι επηρεάζουν τη ζωή μας.     Και ο κοσμάκης ούτε που πατά στους εορτασμούς, ενώ και στις δοξολογίες στις εκκλησίες πάλι τα ίδια συμβαίνουν.     Κούφια λόγια, χωρίς νόημα και χωρίς ουσία, για ένα «αδειανό» παρελθόν, για μια «Ελένη» που φαντάζει μαζί με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και τον Κολοκοτρώνη σαν ένας ακόμη μύθος από αδειανούς ανθρώπους.     Οι εκκλησιές γεμίζουν, οι άνθρωποι κατά χιλιάδες αυτές τις μέρες συνωστίζονται για να μεταλάβουν το σώμα και το α...

Για πάσαν νόσον και μαλακία η Παιδεία Η ΠΑΙΔΕΙΑ θεραπεύει "πάσαν νόσον και πάσαν μαλακία" λένε πολιτικοί, εκπαιδευτικοί και όχι μόνο. Και όμως, ενώ η συνταγή είναι τόσο απλή και τόσο σίγουρη, από τη δημιουργία του κόσμου μέχρι και σήμερα, δεν βρέθηκε ο τρόπος η συνταγή να πετύχει πλήρως. Κατά κανόνα, κάπου οι δάσκαλοι δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα, κάπου οι μαθητές αδυνατούν, κάπου το εκπαιδευτικό σύστημα δημιουργεί κενά και κάπου υπάρχει λάθος, το οποίο συνήθως φανερώνεται στις πράξεις κοινωνικής αμφισβήτησης ή χειρότερα στις πράξεις ατομικής αυτοτιμωρίας και μωρίας, που φθάνουν μέχρι και το θάνατο. ΔΙΑΦΟΡΑ συστήματα παιδείας και διάφοροι φιλόσοφοι πίστεψαν ανά τους αιώνες ότι βρήκαν τη χρυσή συνταγή που οδηγεί στη δημιουργία άριστων πολιτών. Κάποτε ήταν η ρωμαϊκή νομοθεσία, η αρχαιοελληνική φιλοσοφία, η ελληνορθόδοξη παιδεία, η εξειδίκευση της μάθησης, η διά βίου μάθηση και ένα σωρό άλλες προσεγγίσεις και επινοήσεις στην εκπαίδευση και παιδεία των ανθρώπων. Έ...

Η δόξα και η πλάνη της ελληνορθόδοξης παιδείας Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωί και η ελληνορθόδοξη παιδεία έρχεται και παρέρχεται, ως το αντίδοτο για πάσα νόσο και πάσα μαλακία. Την ώρα που γέμισαν τα σχολεία με ναρκωτικά, την ώρα που οι καθηγητές φοβούνται τους μαθητές, την ώρα που το σύστημα της παιδείας βουλιάζει, επανέρχεται το σύνθημα της ελληνοορθοδοξίας, ως πανάκεια για όλα τα λάθη. Και η ουσία της υπόθεσης που θέλει την ελληνική και ορθόδοξη εκπαίδευση να αποτελούν βιωματική εμπειρία, ακολουθούν προς το παρόν ως ευσεβής πόθος. Η Ελλάδα και ο ελληνισμός υπόφεραν και υποφέρουν από τα συνθήματα των "Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών", τα οποία συνοδεύονταν από το "άνευ Βουλής και εκλογών". Η πλάνη της Ελληνορθοδοξίας μετατράπηκε σε προτεσταντικού τύπου θεολογικές σχολές και σε θρησκειοποίηση της Ορθοδοξίας, εντός των σχολείων. Ο Χριστός που έφερε την κατάργηση των θρησκειών στη γη, κηρύσσεται ως θρησκεία και ανατρέπεται από τους λεγόμενους θεολόγους. ...

Η δεύτερη επιλογή στο κυπριακό ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22/1/2017     Ο μακαρίτης Τάσος Παπαδόπουλος, ανέφερε σε ένα διεθνές φόρουμ, ότι η σημερινή κατάσταση στην Κύπρο, είναι η δεύτερη καλύτερη επιλογή, μετά την λύση δικοινοτικής ομοσπονδίας. Η είδηση η οποία παρέπεμπε σε διχοτόμηση, μεταφέρθηκε από τους δημοσιογράφους στην Κύπρο, για να διαψευστεί με σφοδρότητα αργότερα. Τα χρόνια πέρασαν και πριν λίγες βδομάδες ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος στο μνημόσυνο του Τάσου Παπαδόπουλου, μίλησε για δύο κράτη στο νησί. Πριν μερικές μέρες, σε νυκτερινή εκπομπή της ΕΡΤ, με καλεσμένους πανεπιστημιακούς και πολύ έμπειρους διπλωματικούς δημοσιογράφους, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων και η ιδέα για λύση των δύο κρατών στην Κύπρο. Πριν αρκετά χρόνια, η ιδέα διατυπώθηκε και από άλλους διανοούμενους, οι οποίοι σήμερα κατέχουν κομματικά αξιώματα και φυσικά τάσσονται κατά τέτοιας σκέψης. Η ιδέα αυτή παραπέμπει στην περίφημη συνάντηση του Εύρου, λίγο πριν την εισβολή σ...

Φόβοι και ελπίδες του κυπριακού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 15/1/2017       «Αν δεν αρρωστήσει η ψυχή, δεν αρρωστά το σώμα» συνηθίζουν να λένε γιατροί, ψυχολόγοι, αλλά και η λαϊκή σοφία. Φαίνεται ότι από τον κανόνα αυτό, περνά και το κυπριακό. Η ψυχή στην περίπτωση του κυπριακού, δεν είναι τίποτα άλλο, από τον αμαρτωλό εθνικισμό, τον τυφλό φανατισμό, τους ακατανόητους φόβους αλλά και τα τιποτένια πάθη μικρών ανθρώπων. Το σώμα στην περίπτωση του εθνικού μας θέματος, είναι απλά οι αλληλοσκοτωμοί του 1963-64, οι δολοφονίες και οι βαρβαρότητες που ακολούθησαν, μέχρι το μεγάλο έγκλημα του 1974. Και από εκεί και πέρα, για 42 χρόνια, ατέλειωτες συζητήσεις, ατέλειωτοι φόβοι, ατέλειωτες ελπίδες και ατέλειωτοι μικρόψυχοι και μεγαλόψυχοι πολιτικοί, να παίζουν με τις προσδοκίες και την οργή των προσφύγων και όλων των κυπρίων. Και όλα αυτά, αναμένοντας τον χρόνο, να θεραπεύσει τον πόνο και να απαλύνει τις τύψεις της συνείδησης, αχρείων ανθρώπων....

Η τρέλα του κυπριακού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8-1-2017 «Ε’ δεν θα μας τρελάνουν, όλοι αυτοί οι ξερόλες του κ υπριακού. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τρέλα από το κυπριακό. Μια ζωή μας βασανίζει και μια ζωή μας απογοητεύει. Τα χρόνια πέρασαν και δεν ξέρουμε τι να ελπίζουμε πλέον…» έλεγε οργισμένος μεσήλικας, σε καφετέρια της Λευκωσίας, ο οποίος γεννήθηκε στα κατεχόμενα και βίωσε την μαγεία του Πενταδακτύλου και τις ομορφιές της θάλασσας της Κερύνειας. Ο άνθρωπος αυτός κουβαλά και θα κουβαλά, μέχρι να πεθάνει και τον πόνο και την βία του πολέμου, τα οποία είναι χαραγμένα βαθιά και στο σώμα και την ψυχή του. Ωστόσο μετά το 1974 κατάφερε και στάθηκε στα πόδια του, έφτιαξε το σπίτι του, σε προάστιο της Λευκωσίας, έχει μια καλή δουλειά, χαίρεται την σύζυγο και τα παιδιά του και αναμένει τα εγγονάκια του. Ο πονεμένος πρόσφυγας συνέχιζε και έλεγε: «Μια ζέστη και μια κρύο, μια μας ανεβάζουν στα ύψη και την άλλη μας κατεβάζουν στα τάρταρα…». Στη συνέχεια μοιραία θυμήθηκε τον π...

Ο χρόνος του κυπριακού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 1/1/2017 Πριν τρεις χιλιάδες χρόνια, ο σοφός Σολομών, στους περίφημους ψαλμούς του, έγραψε ότι η ζωή του ανθρώπου είναι 70 χρόνια. Με δυσκολίες φθάνει στα 80 χρόνια και από εκεί και πέρα η ζωή κυλά με κόπο και πόνο. Η αλήθεια αυτή, επιβεβαιώνεται σήμερα από πολλούς σπουδαίους γιατρούς, οι οποίοι δηλώνουν ότι η πιο πολύπλοκη «μηχανή» του κόσμου, έχει ημερομηνία λήξης, όσες θεραπείες και όσες αλλαγές αίματος και οργάνων και αν κάνει ο άνθρωπος. Με τους ίδιους κανόνες κυλά και ο πολιτικός χρόνος και όλα τα γεγονότα έχουν ένα τέλος, έστω και μερικοί πολιτικοί νομίζουν ότι όλα θα μείνουν ακίνητα για πάντα. Ο πολιτικός χρόνος, συνήθως μετριέται από τους πολιτικούς, σε γενεές ανθρώπων. Ο Ραούφ Ντεντκάς –καθόλου τυχαία- έλεγε ότι ήθελε δύο γενιές για να λύσει οριστικά το κυπριακό. Σε μεγάλο βαθμό, επιβεβαιώνεται σήμερα, αφού το αδιανόητο για τους πρόσφυγες του 1974, σήμερα συζητείται με λογικά επιχειρήματα και φαί...