Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάιος, 2013

Δώστε χαρά στους δημοσίους υπαλλήλους

Δώστε χαρά στους δημοσίους υπαλλήλους     Η πιο ευτυχισμένη περίοδος της επαγγελματικής μου καριέρας ήταν όταν δούλευα για «ψίχουλα», σε μια ι- διωτική επιχείρηση, μονολογούσε καλοπληρωμένος σήμερα δημόσιος υπάλληλος. Ήμασταν όλοι οι συνά- δελφοι φίλοι, οι διευθυντές ήταν συνεργάτες και όχι α- φεντικά, αναλαμβάναμε πρωτοβουλίες, είχαμε μετρή- σιμα κριτήρια παραγωγικότητας, βγαίναμε όλοι έξω τα βράδια και, το κυριότερο, πηγαίναμε όλοι σπίτι χαρού- μενοι, αφού απολαμβάναμε τους κόπους της δημιουρ- γίας μας. Το καλύτερο ήταν το γεγονός ότι καθόμασταν όλοι μαζί, σε ένα τεράστιο γραφείο. Ο διευθυντής είχε δικό του μικρό γραφείο –εντός του μεγάλου γραφείου– αλλά γύρω-γύρω υπήρχαν γυαλιά και βλέπαμε τι ακρι- βώς έκανε. Δεν μπορούσε κανένας να κρυφτεί από τον άλλο και όλοι αναγκαστικά συνεργαζόμασταν. Ακόμη και οι μικροδιαφορές μας, κρατούσαν μερικές ώρες και σίγουρα όχι μέρες.     Ο επαγγελματικός δρόμος ε...

Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελά

  Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, ο Θεός γελά     Toυ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ       Á Έχει ο καιρός γυρίσματα και οι σχεδιασμοί δεκαετιών για το ευρωπαϊκό όνειρο κατάντησαν εφιάλτης. Μόνο ο Θεός δικαιούται να γελά, αφού το «φτωχό» μας το μυαλό νόμισε ότι μπορούσε να κατακτήσει τα ουρά- νια, χωρίς να διαθέτει σκάλα για να ανέβει. Άλλα μας διαβεβαίωναν για τους Ευρωπαίους και άλλα μας ε- πέβαλαν στο μοιραίο Eurogroup . Μας υπόσχονταν πλούτη, ειρήνη και ασφάλεια και για «κερασάκι στην τούρτα» τη δίκαιη λύση του Κυπριακού. Εμείς για αλ- λού κινήσαμε, όταν πασχίζαμε να αναδειχθούμε οι «καλύτεροι μαθητές» στην Ευρώπη. Αυτοί, οι εταίροι μας, αλλού μας οδήγησαν με τα «κουρέματα», με τις λεηλασίες καταθέσεων και με ένα σωρό άλλες, νόμι- μες μεν, ανήθικες δε, πράξεις. Η Κύπρος μετατράπη- κε σε πειραματόζωο και το ερώτημα είναι, αν θα μπο- ρέσει να επιζήσει με την υποχρεωτική πείνα, την α- νεργία και...

Κανιβαλισμός εργαζομένων και ραχάτι αρμοδίων

Κανιβαλισμός εργαζομένων και ραχάτι αρμοδίων   Ρε φίλε, ακόμη λίγο θα πληρώνουμε το αφεντικό, για να δουλεύουμε. Η κουβέντα αυτή ακούγεται συχνά πυκνά, ανάμεσα στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Οι μισθοί καταβαραθρώθηκαν με την απειλή της απόλυσης και κανένας δεν λέει κουβέντα. Όλοι «κρύφουν για να περάσουν» και να διατηρήσουν τη θεσούλα τους. Τουλάχιστον τώρα έχω ένα κομμάτι ψωμί, μονολογούν και αν με απολύσουν κανένας δεν θα γυρίσει να με δει. Το κράτος χρεοκόπησε, οι θε- σμοί διαλύθηκαν και κανένας δεν νοιάζεται για τον γείτονά του. Η ανεργία εκτοξεύτηκε στα ύψη, η ύφε- ση κατεβαίνει στα τάρταρα, οι μεροκαματιάρηδες α- νεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά, τα γραφεία εργα- σίας πλημμυρίζουν από απελπισμένους ανθρώπους, ενώ το βαθύ κράτος των αρμοδίων, συνεχίζει το ρα- χάτι.     Á Ο κάθε ανευθυνο-υπεύθυνος αγωνίζεται να διαφυ- λάξει τον μικρό του βασίλειο και ας διαλύονται τα πά- ντα γύρω τους. Η με...