Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοεμβρίου 13, 2010

Ζωή χωρίς πόνο, είναι ζωή χωρίς χαρά

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Χωρίς τον διάβολο δεν υπάρχει σωτηρία, χωρίς τον αγώνα δεν υπάρχει νικητής, χωρίς τον πόνο δεν υπάρχει η χαρά, χωρίς την προσφορά δεν υπάρχει ευτυχία, και ζωή χωρίς προβλήματα, είναι απλά ένας παρατεταμένος θάνατος. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται παράλογα και παράξενα. Ωστόσο η εμπειρία της ζωής και οι καημοί του βίου, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Μόνο όσοι έπαθαν και έμαθαν, μπορούν να μιλήσουν για το δρόμο που οδηγεί στην αληθινή ευτυχία. Ο Θεός δεν είναι «σαδιστής» για να βασανίζει τα παιδιά του. Αλλά από αγάπη και μόνο από αγάπη, παραχωρεί στο μέτρο των δυνατοτήτων κάθε ανθρώπου να δοκιμάζεται, να ταλαιπωρείται, να υποφέρει, ώστε τελικά να μπορέσει να λάμψει όπως λάμπει το χρυσάφι μέσα στην φωτιά, ώστε τελικά να μπορέσει να εισέλθει στον παράδεισο, ο οποίος αρχίζει από αυτή την ζωή και συνεχίζεται στην αιώνια. Ο σπουδαίος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ, έλεγε ότι «δεν μπορεί κανείς να δει τον Θεό, παρά μόνο με μάτια δακρυσμένα». Ο μεγάλος σκιαθίτης κο...

Ισχυρός όπως ο θάνατος ο έρωτας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ «ΟΥΑΙ σ' αυτούς που δεν ηγάπησαν πολύ, διότι δεν θα τους αφεθούν οι αμαρτίες. Ουαί σ' αυτούς που δεν ηγαπήθησαν υπ' ουδενός πολύ, γιατί δεν αφέθηκαν ποτέ να είναι όμορφοι...» έλεγε ένας γέροντας. Αλίμονο λοιπόν σ' όλους που απέτυχαν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, που δεν πέτυχαν να ανοίξουν την καρδιά τους, να υπερβούν τη λογική, να παλέψουν για τα μεγάλα και τα ωραία, να θυσιαστούν για τον άλλο, να θυσιάσουν τον εαυτό τους και να αγαπήσουν όλον τον κόσμο, όλη τη φύση και το Θεό. Αλίμονο σ' αυτούς που δεν έκαναν όμορφο τον εαυτό τους, αλίμονο σε αυτούς που δεν τον στόλισαν με χάρες και ομορφιές, με αρετές και χαρίσματα, αλίμονο και σ' αυτούς που δεν τόλμησαν να εκτεθούν και να ταπεινωθούν, για χάρη της ομορφιάς του έρωτα και της αγάπης. Ο ΕΡΩΤΑΣ είναι ισχυρός όπως ο θάνατος και ανεβάζει το πλάσμα του Θεού σε παραδείσιες χαρές, αλλά είναι δυνατό να κατεβάσει τον άνθρωπο σε κολασμένο πόνο. Ο ανέραστος κόσμος, αγωνιά αγχώνεται και α...

Γέλιο και χιούμορ τα ισχυρότερα αναλγητικά

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ στο κρεβάτι του πόνου και μετράς τα λεπτά και τις ώρες. Πονάς και αγωνιάς για το αύριο. Βλέπεις τους άλλους που θέλουν να σου συμπαρασταθούν και την μια στιγμή χαίρεσαι και την άλλη νευριάζεις. Αναζητάς ανθρώπους που θα σου προσφέρουν χαρά, μέσα στον πόνο και τον φόβο. Έρχονται οι «καλοί» και κλαίνε μαζί σου και σπεύδουν και οι «κακοί» σε πειράζουν και σου λένε ανέκδοτα. Αλήθεια ποιοι είναι τελικά οι «καλοί» και ποιοι οι «κακοί». Τα μηχανήματα που παρακολουθούν, τα εντός του σώματος, επιμένουν ότι οι «κακοί» κάνουν καλό και οι «καλοί» προκαλούν κακό. Βεβαίως όλα είναι σχετικά και σίγουρα πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις. Οι ΓΙΑΤΡΟΙ λένε συχνά πυκνά, ότι το γέλιο βοηθά στην αντιμετώπιση στρεσογόνων καταστάσεων, οι οποίες κατά κανόνα οδηγούν και σε σωματικές ασθένειες. Αποτελεί ισχυρό όπλο ενάντια στην απογοήτευση, την κατάθλιψη ακόμη και στις αυτοκτονικές τάσεις. Προχωρούν και υποδεικνύουν ότι το χιούμορ λειτουργεί αναλγητικά και καταπραϋντικά απέναντι σε μια...

Η αληθινή χαρά εκπηγάζει από το θάνατο του θανάτου

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ και τα πάντα υπερπλημμυρίζουν από φως. Το σκοτάδι του θανάτου εξαφανίζεται από τη γη, τον ουρανό αλλά και τα καταχθόνια. Ο Χριστός θανάτωσε το θάνατο και έφερε τη χαρά σ’ όλη τη δημιουργία την ορατή αλλά και την αόρατη. Ο ανθρώπινος πόνος μεταβάλλεται σε ανάπαυση και ο φόβος που οδηγεί στην κόλαση, κονιορτοποιείται μπροστά στο μυστήριο της αναστημένης ζωής. Η σκληροκαρδία μεταβάλλεται σε γλυκό χαμόγελο και τα πισώπλατα μαχαιρώματα σε αληθινά φιλιά. Η χαμαιρπής ταπεινότητα της καθημερινής κουτοπονηριάς, μεταβάλλεται σε πλησμονή αγάπης και προσφοράς. Το σκότος της κόλασης εξαφανίζεται στο φως του παραδείσου. Τα επίγεια ενώνονται με τα επουράνια. Η ασυγκράτητος χαρά της Αναστάσεως, βασιλεύει σ' όλη την πλάση, ορατή και αόρατη και σ' όλα τα ανθρώπινα όντα, ζώντα και τεθνεώτα. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ και στους σύγχρονους αναζητητές του Πάσχα που ψάχνουν εναγωνίως τη χαμένη αθωότητα των παιδικών τους αναμνήσεων. Σε όλους αυτούς που νομίζουν...