Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2011

Από την «πασαρέλα» του Ευρωκοινοβουλίου

Από την «πασαρέλα» του Ευρωκοινοβουλίου   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   Στο Ευρωκοινοβούλιο του Στρασβούργου υπάρχει μια τεράστια γέφυρα, η οποία ενώνει το κεντρικό κτίριο του Ευρωκοινοβουλίου με τα γραφεία της διοίκησης του σώματος. Η γέφυρα βρίσκεται πάνω από το ποτάμι που διαπερνά την πόλη της Γαλλίας. Οι εργαζόμενοι στο «ναό της δημοκρατίας» της Ευρώπης –μόνο που ποτέ δεν λέγεται έτσι- ονομάζουν την γέφυρα περιπαικτικά «πασαρέλα». Και δεν έχουν καθόλου άδικο, αφού αν σταθείς και χαζέψεις λίγο τους διερχομένους, θα διαπιστώσεις ότι περνούν άνθρωποι, από όλα τα χρώματα και όλες τις φυλές της γης. Και νέοι και παππούδες και καλοντυμένοι αλλά και κακοντυμένοι και θρησκευτικοί ταγοί αλλά και άτομα με παραδοσιακές στολές. Αυτή είναι τελικά η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα συνονθύλευμα ανθρώπων, οι οποίοι έχουν κοινό όραμα τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ευημερία των ευρωπαίων πολιτών.     Κουβεντιάζοντας πρόσφατα, μεταξύ ποτού και τυριού, με μια «παλιά καραβάνα» που ζει εδώ και δεκαετί...

Έκρηξη και στο κατεστημένο του στρατού

«Ανάγκα και θεοί πείθονται» και η φονική έκρηξη στο Μαρί καθίσταται ανάγκη για τον νέο υπουργό Άμυνας ώστε να προχωρήσει και σε μια ελεγχόμενη έκρηξη, η οποία θα διαλύσει την κακή νοοτροπία και θα ανα- τρέψει το κατεστημένο του στρατεύματος. Αν δεν προχωρήσει με ταχύτατους ρυθμούς και με τολμηρά βήματα, οι συνέπειες θα είναι τραγικές για όλη την Κύπρο και πολλαπλάσιες από τις συνέπειες στο Μαρί. ➧ Σε περιόδους οικονομικής κρίσης και φτώχειας, σε περιόδους κοινωνικής οργής, αυξάνονται κατακόρυ- φα, η διαφθορά, τα εγκλήματα κατά της περιουσίας και γενικά η εγκληματικότητα. Το πρώτο που πρέπει να κάνει ο Δημήτρης Ηλιάδης, είναι να σκεφτεί σοβα- ρά το ενδεχόμενο να αποσύρει τα ατομικά όπλα που κρατούν στα χέρια τους οι έφεδροι. Σε λίγους μήνες, όταν θα εξαντληθούν τα αποθέματα των νοικοκυραί- ων και θα εμφανιστούν φαινόμενα πείνας και στην Κύπρο, τότε η κοινωνική τάξη δεν θα είναι και τόσο δεδομένη. Η Αστυνομία δεν είναι σίγουρο ότι θα έχει τη δυνατότητα να ελέγξει την κ...

Με έγκριση της Βουλής οι υπουργοί και οι αξιωματούχοι

Η ισχυρότερη εξουσία στην Κύπρο, ακόμη και με τον «αυτοκράτορα» θεσμικά, Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων, συνηθίζουν να λέ- νε στα μουλωχτά, αυτοί που ξέρουν καλά τη λειτουρ- γία του συστήματος εξουσίας στην Κύπρο. Και συ- μπληρώνουν ότι αυτό το γνωρίζουν ελάχιστοι βου- λευτές, αφού οι περισσότεροι τρέχουν από γάμους, σε κηδείες και από νοσοκομεία σε χοροεσπερίδες, για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους. ➧ Αυτές τις μέρες που παρακολουθούμε πράγματα και θαύματα, μετά τη φονική έκρηξη στο Μαρί, στήθη- καν στον «τοίχο» ο Πρόεδρος, υπουργοί, αξιωματού- χοι, τεχνοκράτες, αλλά κανένας βουλευτής. Αλήθεια ο «ναός της Δημοκρατίας», οι αντιπρόσωποι του λα- ού, δεν έχουν καμία ευθύνη, για την καταβαράθρω- ση των θεσμών, για το ξεχαρβάλωμα της οικονομίας και την επιχείρηση διάλυσης της μεσαίας τάξης; Δεν είναι οι βουλευτές που ψηφίζουν νόμους, που καθο- ρίζουν θεσμούς, που ελέγχουν ενέργειες της κυβέρ- νησης και τελικά προδιαγράφουν τη λειτουργία του σ...

Το σύστημα τρώει τα παιδιά του

«Για όλα φταιν οι γκόμενες οι πρώην και οι επόμενες» λέει το στιχάκι και οι ανα- φορές ότι φταίει το σύστημα για τα κα- κώς έχοντα, για τη φονική έκρηξη στο Μαρί, παραπέμπει σε αυτό-παράδοση στη μοίρα και το κατεστημένο. Τι είναι αυτό το περίφημο σύστημα, το οποίο ως άλλως Μινώταυρος τρώει τα παιδιά του και διαλύει την κοινωνία και την οικονο- μία. Αλήθεια δεν υπάρχει ένας νέος Θη- σέας για να σκοτώσει το τέρας, το οποίο εξανεμίζει τα όνειρα και τις ελπίδες των νέων αυτού του τόπου. ➧ Οι πολιτικοί σε όλες τις προεκλογικές εκ- στρατείες, υπόσχονται «λαγούς με πετρα- χήλια», ότι θα αλλάξουν τα πάντα και τους πάντες, ότι θα διορθώσουν όλες τις στρεβλώσεις και ότι όλοι θα τρώνε με «χρυσά κουτάλια». Με άλλα λόγια υπό- σχονται ότι θα αλλάξουν το σύστημα, το οποίο προεκλογικά είναι πάντα στραβό και ανάποδο. Πιο απλά υπόσχονται σε ό- λους δουλειές, αυξήσεις στους μισθούς και τα επιδόματα, λιγότερη γραφειοκρα- τία, περισσότερη διαφάνεια και γενικά καλύτερες μέρες. ➧ Όλ...

Αλχημείες για διάλυση της μεσαίας τάξης

➧ «Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται» και φαίνεται ότι η ελίτ του επιχειρηματικού, του κυβερνητικού, του κομματικού και του συ- ντεχνιακού κατεστημένου, η οποία στρώνει το οικονομικό παιχνίδι για αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, έβγαλε φτερά όπως οι λίμπουροι (μυρμήγκια) και σύντομα θα έχου- με την πτώση. Δεν είναι δυνατό, αυτοί που λαμβάνουν τα πολλά, να μην καταδέχονται να βάλουν το χέρι στη δική τους τσέπη και την ίδια ώρα να χώνουν βαθιά το χέρι τους, στις τσέπες των φτωχών και των ανυπερά- σπιστων. Η «συνταγή» όπως φανερώνεται μέσα από τα νομοσχέδια της κυβέρνησης και τις προτάσεις νόμου που προωθούν τα κόμματα, δεικνύει αλχημείες, οι οποίες θα διαλύσουν τη μεσαία τάξη και την ίδια ώρα θα ανατινάξουν το όλο οικοδόμημα της οικο- νομίας, συμπαρασύροντας και αυτούς που νομίζουν ότι θα ζουν με τις καταθέσεις που έχουν στο εξωτερικό. ➧ Το πρώτο πακέτο μέτρων, αν μείνει όπως έ- χει, μεταφράζεται απλά σε μείωση των ει- σοδημάτων των δημόσιων υπαλλήλων, γύρω ...

Κόβονται υπερωρίες για να αυξηθούν οι δαπάνες

➧ Στην εποχή των «παχιών» αγελάδων για την οικονο- μία του τόπου, ένας πετυχημένος πρώην υπουργός το πρώτο που έκανε, όταν πήγε στο Υπουργείο, ήταν να βάλει τους τεχνικούς να αφαιρέσουν τη μηχανή ελέγ- χου εισόδου και εξόδου των υπαλλήλων από το Υπουργείο. Κανένας δεν δουλεύει με την κάρτα, έλε- γε, και στράφηκε προς τους διευθυντές του Υπουρ- γείου, τούς οποίους και υποχρέωνε –όσο μπορούσε– να ελέγχουν την παραγωγικότητα των υπαλλήλων, δηλαδή απλά, πόσες φόρμες γεμίζουν και πόσους πο- λίτες εξυπηρετούν. Ο ίδιος υπουργός συνήθιζε να λέ- ει, ότι οι κάρτες ελέγχου είναι για να απαλλάσσουν τους διευθυντές από τις ευθύνες τους και να αυξά- νουν τις δαπάνες για υπερωρίες των δημοσίων υπαλ- λήλων. Και όλα αυτά με το γράμμα του νόμου και με όλους ευχαριστημένους. Οι διευθυντές παρακολου- θούσαν κάθε μήνα τις καταστάσεις εισόδου και εξό- δου –άσχετο αν τις κάρτες τις κτυπούσαν ο ένας για τον άλλο– και είχαν, τάχα, ήσυχη τη συνείδησή τους, γιατί όλοι προσέρχονταν και σχολούσα...