Τα πάντα ρει....

Υπερυπουργείο «κοινής λογικής»   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 30/4/2023   Πριν μερικές δεκαετίες, όταν το δημόσιο ξεκινούσε την μηχανογράφηση, η τότε βουλευτής του ΔΗΣΥ Μαρία Κυριακού, κατήγγελλε ότι αντί να χρησιμοποιηθούν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές για να μειωθεί η γραφειοκρατία, οι «ειδήμονες» του δημοσίου, πήραν το γραφειοκρατικό σύστημα και το μετέφεραν στους υπολογιστές. Από τότε μέχρι σήμερα, το αποτέλεσμα, είναι να αυξάνεται αντί να μειώνεται η γραφειοκρατία. Τότε είχαμε και τα τρελά, με Διευθυντές του δημοσίου, οι οποίοι αρνούνταν να μάθουν την χρήση των υπολογιστών, ακόμη και των ηλεκτρονικών ταχυδρομείων. Και φθάσαμε στο τραγελαφικό, τότε νεαρές γραμματείς να αποκτήσουν υπερεξουσίες, αφού «έβλεπαν πλήκτρα». Οι «τυφλοί» Διευθυντές, για να τα έχουν καλά με τις «ανοικτόμυαλες» γραμματείς, έδιδαν συνεχώς προσαυξήσεις, με αποτέλεσμα σε κάποιες περιπτώσεις, να φθάσουν και σε διευθυντικές κλίμακες.   Τα χρόνια περνούν, οι νέοι γεννιούνται με...

  Ζηλεύοντας τα νιάτα της έγχρωμης νεανίδας   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23/4/2023   Εύσωμος κύριος, χωμένος μέσα στην ατέλειωτη πανάκριβη λιμουζίνα του, κρατούσε επιδεικτικά τον χοντρό πούρο του και έριχνε τάχα κλεφτές ματιές στην στάση των λεωφορείων, σε προάστιο της Λευκωσίας. Έγχρωμη νεανίδα, εργαζόμενη σε καφετέρια, «παπί» από το ψιλόβροχο, ανέμενε για πολύ ώρα το λεωφορείο της γραμμής, κάτω από ένα δέντρο, ενώ το σούρουπο βασίλευε και το φως της ημέρας σιγά-σιγά χανόταν. Το κορίτσι έριξε και αυτή μια κλεφτή ματιά στον μεγάλο κύριο και γύρισε πίσω στις σκέψεις της. Απέναντι στην καφετέρια, οι θαμώνες κάτω από τις θερμάστρες, απολάμβαναν τον καφέ τους, παρακολουθώντας την σκηνή. «Ρε να φωνάξουμε το κορίτσι να περιμένει εδώ, μέχρι να έλθει το λεωφορείο», λέει ο ένας. «Και αν χάσει το λεωφορείο, τι θα κάνουμε», απαντά ο άλλος. «Κάτσε καλά, αύριο μπορεί να μας κατηγορήσουν και για παρενόχληση», σημείωσε χαζολογώντας ο άλλος. Και όλα σταμάτησαν εκε...

  Χριστός Ανέστη και ουδείς εν τοις μνήμασι   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16/4/2023   Χριστός Ανέστη και ουδείς εν τοις μνήμασι… Χριστός Ανέστη και ο θάνατος τεθανάτωται και ημείς εζωοποιήθημεν… Χριστός Ανέστη και ουδείς εν τοις μνήμασι, ούτε ο Κυπριανός, ούτε η Αναστασία, ούτε τα άλλα παιδιά τα οποία σφαγιάστηκαν στα Τέμπη, ούτε όλα τα κεκοιμημένα αδέλφια μας, ούτε κανένας άλλος άνθρωπος, από κτίσεως κόσμου, μέχρι και σήμερα. Μέσα στην χαρμολύπη της εφήμερης ζωής, το μυαλό και οι θύμισες, στρέφονται στην μαρτυρία του πατρός Χριστοδούλου από την Αυγόρου, για το θεϊκό φως, με το οποίο περιλούζεται ο κεκοιμημένος αγαπημένος του υιός. Στρέφονται στις εικόνες από την πορεία για την ταφή του Κυπριανού, η οποία συνοδεύτηκε από μια απρόσμενη βροχούλα, σημάδι θεϊκό για την τοπική παράδοση, από τους Αναστάσιμους ψαλμούς, αλλά κυρίως από την χαρμόσυνο ύμνο του «Χριστός Ανέστη». Μέσα στον απύθμενο πόνο και την θλίψη, της στιγμής του θανάτου, η χαρά της Αναστ...

  Οι Αγίες Σοφίες στην Βουλή   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9/4/2023 Άραγε, κατάρα ή ευλογία, παραλογισμός ή σωφροσύνη, αμαρτία ή σωτηρία, αποτελεί η σύζευξη της κοσμικής εξουσίας με την εκκλησιαστική διακονία; Το δίλημμα των σχέσεων μεταξύ πολιτείας και Εκκλησίας, βασανίζει γενιές και γενιές ανθρώπων. Από το Βυζάντιο, το οποίο χρησιμοποιούσε την Ορθοδοξία ως συνδετικό κρίκο της Αυτοκρατορίας, μέχρι και τις μέρες μας, όπου η χριστιανοδημοκρατία, αντιπαλεύει με τα θεοκρατικά καθεστώτα. Σε αυτή την διελκυστίνδα και η έννοια της Ελληνορθοδοξίας, η οποία προβάλλεται καλόπιστα ή κακόπιστα, από ενθοπατέρες ή αυτόκλητους εθνοσωτήρες. Ελληνισμός και Ορθοδοξία μπορεί να εμπλέκονται ιστορικά, αλλά στην πραγματικότητα ακολουθούν δύο διαφορετικές πορείες. Ο Ελληνισμός είναι ένας πολιτισμός, είναι μια φιλοσοφία, είναι μια παράδοση μιας φυλής ανθρώπων. Η Ορθοδοξία είναι ένας τρόπος ζωής, είναι η εμπειρία της ζωής με το Χριστό, είναι η βίωση του παραδείσου επί της γης. Από εκεί πέρ...

Στις λεωφορειολωρίδες και οι ντελιβεράδες   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2/4/2023   Γροθιά στο στομάχι αποτελεί η θέα των αλλοδαπών διανομέων έτοιμου φαγητού, των γνωστών μελαμψών ντελιβεράδων, οι οποίοι και κάτω από την βροχή και κάτω από το λιοπύρι, με τις δικές τους μοτοσυκλέτες και με τα δικά τους ηλεκτρικά ποδήλατα, τρέχουν για μερικά ψίχουλα, όπως αποκαλύφθηκε από την πρόσφατη απεργία τους. Και άκουσον-άκουσον είναι αυτοεργοδοτούμενοι, αφεντικά τάχα, χωρίς βεβαίως να ξέρουν τι σημαίνει ο όρος αφεντικό. Μόνη τους παρηγοριά το καλό φιλοδώρημα από τους καλοπροαίρετους κυρίως μεσήλικες. Από την άλλη υπάρχουν και τα κακομαθημένα παιδιά, κυρίως «ματσωμένοι» φοιτητές, οι οποίοι δεν μπορούν ούτε ένα καφέ να φτιάξουν το πρωί στο σπίτι τους.     Κάνουν κυριολεκτικά καψόνι στους ντελιβεράδες, αφού απαιτούν, εδώ και τώρα, τον «καυτό» καφέ τους. Αποτέλεσμα οι ντελιβεράδες να μην προλαβαίνουν κάθε πρωί να ανεβοκατεβαίνουν σε διαμερίσματα. Το τραγικό είναι...