Μια στιγμούλα χαράς, η ζωή όλη ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 1/1/2022 Χειμωνιάτικος ήλιος με «δόντια» και πίσω από τα τζάμια του παραθύρου, ο καλός και ολίγον ατημέλητος παππούλης, μαζί με τον έρωτα της ζωής του, την αγαπημένη του γυναικούλα, απολάμβαναν ζεστές στιγμούλες χαράς. Παρέα και η «ζωογόνος» ζιβανία, την οποία συνόδευαν με λίγες κούνες, λίγους ξηρούς καρπούς. Θυμήθηκαν τα παλιά και «φιλοσοφούσαν γαρ μετ’ ευτελείας και άνευ μαλακίας». Μια ζωή σε λίγες στιγμές και λίγες στιγμούλες χαράς, αρκούσαν και ξεπερνούσαν σε αξία, τα πλούτη όλου του κόσμου. Στο ιδιότυπο «μπαρ της χαράς» τα σκαμμένα πρόσωπα και τα ροζιασμένα χέρια, ανέδυαν φως και λάμψη ευτυχίας. Επιστροφή στο μέλλον, χωρίς έγνοια και χωρίς αγωνία για το αύριο. Τα πειράγματα και το γέλιο, οι ευτράπελες ιστορίες του χθες, σκέπαζαν τους σωματικούς πόνους και το άγχος του θανάτου. Όλα κυλούσαν χαρούμενα, κάτω από τις ζεστές χειμωνιάτικες ακτίνες του ήλιου, οι οποίες εναλλάσ...