Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2016

Αέρας το κόστος της λύσης

Αέρας το κόστος της λύσης ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ  ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 21/8/2016       "Τα ριάλια είναι αέρας" έλεγε πριν αρκετά χρόνια ένα σοφός, μακαρίτης σήμερα, παππούς και τον  κοροϊδεύαν  οι νεότεροι και επιτυχημένοι, τάχατες, επιχειρηματίες.  Έπρεπε  να πέσει η "μάχαιρα" του χρηματιστηρίου, η "λαιμητόμος” της  απομοίωσης  των καταθέσεων και η «καρμανιόλα» της κατάρρευσης των τιμών των ακινήτων, για να αποδειχθεί ότι ήταν τελικά «τσάμπα μάγκες». Σήμερα κλαιν και οδύρονται, πνιγμένοι στα χρέη και βιώνοντας την απόρριψη των πάλαι ποτέ ισχυρών, δήθεν, φίλων τους. Και το χειρότερο βολοδέρνουν σε ψυχολογικά αδιέξοδα. Όλοι  αυτοί που εμπορεύονται τις τιμές του συναλλάγματος, τις τιμές των μετοχών, τα αυτοκίνητα, τα σπίτια, τα οικόπεδα και όλα τα αγαθά, ξέρουν πολύ καλά ότι το ίδιο «χαρτί» την μια μέρα αξίζει δέκα, την άλλη είκοσι και την  παρ’ άλλη  μηδέν. Και όλα αυτά την ώρα που δεν αλλάζουν οι αριθμοί σ...

Συντάξεις στους ζωντανούς ήρωες

Συντάξεις στους ζωντανούς ήρωες   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 14/8/2016         Λεβεντοπαππούς, με άσπρα μαλλιά, άνεργος τα τελευταία χρόνια, αναγκάστηκε να καταφύγει σε πρόωρη σύνταξη, στα 63   του χρόνια.   Για ένα κομμάτι ψωμί, για το χαρτζιλίκι των εγγονιών του.   Καθόταν στο καφενείο, απολάμβανε τον καφέ του και οργισμένος, έβριζε το κράτος και το   Υπουργείο Εργασίας, αφού απέκοψαν το 6% της κανονικής σύνταξης.   Ο άνθρωπος, πολέμησε το 1974, τραυματίστηκε -γι αυτό και είναι σήμερα ζωντανός-   και υπηρέτησε την Εθνική Φρουρά για τρία χρόνια, σε συνθήκες πολέμου. Μονολογούσε λέγοντας: «Δεν γνοιάστηκε ποτέ η πατρίδα για το τραύμα μου. Ποτέ ζήτησα μια θέση στο δημόσιο ή άλλη βοήθεια από το κράτος. Τουλάχιστον σήμερα ας μας αναγνωρίσουν για σκοπούς συνταξιοδότησης, τον τρίτο χρόνο που υπηρετήσαμε την πατρίδα. Ας δουν και τα τραύματα μας, για τα οποία ταλαιπωρούμαστε μια ζωή. Οι πλούσιοι της "σειρά...

Τα θέατρα της Λευκωσίας

Τα θέατρα της Λευκωσίας   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 7/8/2016   Στην Γερμανία πριν μερικά χρόνια, θέλησαν να κτίσουν ένα μεγάλο γήπεδο ποδοσφαίρου. Οι αρχιτέκτονες και οι πολιτικοί μηχανικοί, ετοίμασαν καταπληκτικά σχέδια. Τα χρήματα υπήρχαν και οι κάτοικοι φώναζαν για να γίνει το έργο. Ωστόσο οι τεχνο-οικονομικές μελέτες, δεν επέτρεπαν την προώθηση του έργου, αφού δεν μπορούσε να γίνει απόσβεση. Αναγκάστηκαν να αλλάξουν τα σχέδια και μετέτρεψαν σε πολυδύναμο χώρο το στάδιο. Τρεις μέρες την βδομάδα λειτουργεί ως γήπεδο ποδοσφαίρου, δύο μέρες ως παγοδρόμιο και άλλες δύο ως χώρος συναυλιών, θεατρικών και άλλων παραστάσεων. Σχεδιάστηκε και ειδικό μηχανικό σύστημα, με το οποίο διαμορφώνεται αναλόγως ο χώρος του γηπέδου, για να εξυπηρετεί τις ανάγκες της κάθε εκδήλωσης. Το έργο τότε διαφημίστηκε και ως ένα τεχνικό επίτευγμα και ως παράδειγμα σωστής διαχείρισης του δημοσίου πλούτου.       Πριν μερικά χρόνια ο αείμνηστος Τ...

Τα γλυκά χαμόγελα στα νοσοκομεία

Τα γλυκά χαμόγελα στα νοσοκομεία ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 31/7/2016 Ένα γλυκό χαμόγελο, αξίζει τελικά όλα τα λεφτά του κόσμου. Όσοι είχαν την δύναμη, ίσως και την τύχη, να επισκεφθούν πεινασμένες χώρες της Αφρικής, λένε και ξαναλένε, για τα γλυκά χαμόγελα και τα λαμπερά πρόσωπα των σκελετωμένων παιδιών. Αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κανείς, σε πολύ λιγότερο βαθμό, από τις φωτογραφίες και τα βίντεο της πεινασμένης Αφρικής. Μέσα στην πείνα και τις στερήσεις, έχουν την δύναμη, να χορεύουν, να χαίρονται την ζωή και να εκπέμπουν μια φοβερή αισιοδοξία, χωρίς καταθλίψεις και γκρίνιες. Οι άνθρωποι εκεί ξέρουν το μυστικό της ζωής, ξέρουν να γεννούν ανθρώπους και γνωρίζουν πολύ καλά, που βρίσκεται η πραγματική ευτυχία. Και όλα αυτά, κόντρα στην θλίψη των ισχυρών του κόσμου, που αναζητούν σε λάθος τόπους και με λάθος τρόπους, ένα γλυκό χαμόγελο, λίγα στίγματα χαράς. Τα κυπριακά δημόσια νοσοκομεία, παραπέμπουν σε τριτοκοσμικές καταστάσεις. Ατέλειωτες ουρές, συνωστισμ...