Σταυρωμένη δημοσιογραφία ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25/2/2018 «Όταν πας στο καφενέ και δεις τους χωριανούς, να κάνουν το νεύμα τους, προς τα πάνω, πάρε τα μπογαλάκια σου και ψάξε άλλο χωριό να πας.» έλεγαν οι πρόγονοι μας και δεν είχαν καθόλου άδικο. Δεν είναι τυχαία και η ρήση «παρά να σου βγει το όνομα, καλύτερα να σου βγει το μάτι». Σε μικρές και κλειστές κοινωνίες, ο κοινωνικός αποκλεισμός, σήμαινε στην πραγματικότητα, τιμωρία σε φυλάκιση, σε απομόνωση και ουσιαστικά τιμωρία σε αργό θάνατο. Πολλά είναι τα παραδείγματα ανθρώπων, οι οποίοι απορρίπτονταν από τους συγχωριανούς τους, για σημαντικά ή ασήμαντα, ακόμη και φανταστικά παραπτώματα. Πολλοί, κυρίως νέοι, εξ αιτίας τέτοιων καταστάσεων, κατέφευγαν στα βουνά, εντάσσονταν σε συμμορίες και καταντούσαν εγκληματίες. Από την άλλη, ο κοινωνικός έλεγχος, αποτελούσε και τον άγραφο νόμο, την συλλογική συνείδηση, η οποία περιόριζε το ορμέφυτο, δηλαδή έθετε κανόνες στην άγρια πλευρά των ανθρώπων, οι οποίοι ...