Φάγωμεν, πίωμεν, αύριον γαρ αποθνήσκομεν… λέει το ρητό και φαίνεται ότι οι πολιτικοί το ακολουθούν με θρησκευτική ευλάβεια και στην Κύπρο. Μόνο που ο κοσμάκης φαίνεται ότι είναι «άπιστος Θωμάς» και δεν εμπιστεύεται τους πολιτικούς. Οι άρχοντες του τόπου κυκλοφορούν με λιμουζίνες, απολαμβάνουν παχουλούς μισθούς και αφορολόγητα επιδόματα και κατά τ’ άλλα κόπτονται τάχα για το 50% των συνταξι- ούχων και το 20% των εργαζομένων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι δημοσκοπήσεις κατα- γράφουν την απαξίωση της πολιτικής ζωή και η απο- γοήτευση και η οργή των πολιτών κορυφώνεται. Το φαινόμενο εξηγείται πολύ απλά και με ψυχολογι- κούς, αλλά και με πραγματικούς όρους. ➧ Σε ψυχολογικό επίπεδο έχουμε τον φόβο που εκπο- ρεύεται από την Ελλάδα, όπου ο κόσμος καλείται σή- μερα να πληρώσει το πλιάτσικο δεκαετιών, να συντη- ρήσει ένα χρεοκοπημένο κράτος και ένα διεφθαρμέ- νο σύστημα. Και εμείς στο ίδιο χάλι είμαστε, όπως συνηθίζουν να λένε οι πολίτες και στην Κύπρο. Ο τρόμος ε...