Τα πάντα ρει....

Έγραψε ιστορία ο Άντης, ο αγαπημένος εγγονός του Πρόεδρου της Δημοκρατίας, το γούρι του Νίκου Ανα- στασιάδη. Με τον παππού στην κάλπη, με τον παππού στο Προεδρικό, με τον παππού στην τελευταία συνά- ντηση με τον απελθόντα Πρόεδρο Δημήτρη Χριστό- φια, με τον παππού και στις αναμνηστικές φωτογρα- φίες. Δεν ξέρω τι λένε οι ψυχολόγοι και οι άλλοι ειδι- κοί για την υπερ-προβολή του παιδιού, αλλά ξέρω ότι η Αρχή Ραδιοτηλεόρασης απαγορεύει την προβολή παιδιών και επικαλείται γνωματεύσεις ψυχολόγων. Ξέρω και αγαθή έγνοια της καλής μου θείας, για το α- δελφάκι του Άντη και τα άλλα εγγονάκια του Νίκου Α- ναστασιάδη, τα οποία «ρίχθηκαν» και τέθηκαν στο περιθώριο. Δεν είναι σωστά πράγματα αυτά, μονολο- γούσε, θα ζηλέψουν τα άλλα μωρά, για τις διακρίσεις που κάνει ο παππούς. Ανησυχητική και η απορία του καλού φίλου, για τη συμπεριφορά του Άντη στο σχο- λείο, αλλά και απέναντι στους δασκάλους και τους συμμαθητές του. Τελικά όλοι οι παππούδες –ακόμη και οι Πρόε...

Á Τα δάκρυα έτρεχαν βροχή από τα μάτια σοβαρού βουλευτή, την ημέρα που καταψηφιζόταν το κούρε- μα των καταθέσεων. Μονολογούσε λέγοντας ότι «δεν δέχομαι να μας λένε ότι είμαστε κλέφτες. Δεν ανέχο- μαι τους Ευρωπαίους που βάζουν το χέρι τους στην τσέπη μας και αρπάζουν τις οικονομίες μιας ζωής. Δεν δέχομαι να μας συμπεριφέρονται σαν να είμα- στε δούλοι, αυτοί που αιματοκύλισαν τον κόσμο, αυ- τοί που διέλυσαν τη μισή Ευρώπη, αυτοί που πρέπει να ντρέπονται για την ιστορία τους». Δίπλα του, άλ- λος βουλευτής μιλούσε για να βάσανα του κόσμου. Νοικοκυραίοι με παιδιά εκλιπαρούν για μια οποιαδή- ποτε «ταπεινή» δουλειά, για λίγα ευρώ, ώστε να αγο- ράσουν αγαθά για το τραπέζι τους. Αποκάλυψε ότι καθημερινώς αναγκάζεται να πληρώνει λογαρια- σμούς σε υπεραγορές ανθρώπων, αληθινά νεόπτω- χων, ώστε να μπορέσουν να θρέψουν τα παιδιά τους. Άνθρωποι με αξιώματα, αλλά με αξιοπρέπεια και με αλτρουιστική συμπεριφορά.     Á Ο κοσμάκ...

Κρύος ιδρώτας κατέλαβε τους μισθοσυντήρητους, α- κούγοντας τον νέο υπουργό Εργασίας Χάρη Γεωργιά- δη, να λέει στο ΡΙΚ ότι η ανεργία καλπάζει και από το 15% δυνατό να φθάσει στο 20%. Οι νέοι οι οποίοι βιώνουν την απόγνωση της ανεργίας, με τέτοιες δη- λώσεις, χάνουν και τις τελευταίες ελπίδες για καλύ- τερες μέρες. Όσοι μπορούν αναζητούν προορισμούς και ψωμί στην ξενιτιά. Τα στατιστικά στοιχεία, μπορεί να λέγονται «ελαφρά τη καρδία», αλλά είναι πολύ βαριά για τους βιοπαλαιστές και την οικονομία του τόπου. Κάθε εκατοστιαία μονάδα στο ποσοστό ανερ- γίας, μεταφράζεται χιλιάδες κοινωνικά αποκλεισμέ- νους ανθρώπους, σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, σε στέρηση εσόδων του Δημοσίου, αλλά και σε δαπάνες εκατομμυρίων ευρώ, από τα ταμεία του κράτους για κοινωνικές παροχές. Το χειρότερο απ’ όλα, είναι ότι κάθε εκατοστιαία μονάδα αποτελεί αιτία σοβαρών κοινωνικών και ψυχολογικών προβλημάτων. Άσε τις άλλες ψυχοσωματικές επιπτώσεις που δεν γράφο- νται και δεν λέγοντα...