Τα πάντα ρει....

Στέλλα Κυριακίδου Απαιτείται μια μεγάλη διαχρονική αγκαλιά Θετικές για τους συγγενείς οι εκδηλώσεις έξω από το Προεδρικό Συνέντευξη στον Παναγιώτη Καπαρή Σημείο κατατεθέν, για την αντιμετώπιση του ανθρώπινου πόνου, σε δύσκολες καταστάσεις, είναι η Στέλλα Κυριακίδου. Ψυχολόγος και βουλευτής την βλέπουμε πάντα και από την πρώτη στιγμή δίπλα στους συγγενείς θυμάτων.   Δηλώνει στην ¨Κ¨ ότι και η τηλεόραση και οι εφημερίδες συμβάλουν θετικά στην διαχείριση του πόνου και της θλίψης. Αποκαλύπτει ότι οι ίδιοι οι συγγενείς ζητούσαν την δημοσιότητα. Καταθέτει τους φόβους της για επανάληψη του χειρισμού της υπόθεσης ¨Ηλιος¨ όπου οι συγγενείς δεν μπορούν να ησυχάσουν και να διαχειριστούν το πένθος τους. Η προβολή του δράματος των ανθρώπων από την τραγωδία στο Μαρί, η μετάδοση των κηδειών, ήταν θετική ή αρνητική πράξη για τους συγγενείς; Από την στιγμή που τα μέσα ενημέρωσης είναι μέσα στην ζωή μας, είναι πολύ δύσκολο να ελέγξεις τις εικόνες που μεταδίδονται. Μιλώντας με συγγενείς, ...

Η παιδοψυχίατρος Νίκη Χριστοφή μιλά στην Κ για τη διαχείριση της θλίψης και του πόνου. Ήρωες μπορεί να είναι αυτοί που θυσιάστηκαν για την πατρίδα, αλλά μικροί ήρωες είναι και οι ειδικοί που καλούνται να διαχειριστούν το σοκ και τον ανείπωτο πόνο των συγγενών των θυμάτων. Κατά την πρόσφατη τραγωδία στο Μαρί, οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας ανέλαβαν το σημαντικότερο βάρος της διαχείρισης του πόνου των συγγενών. Η επικεφαλής της ομάδας των ψυχιάτρων, των ψυχολόγων και των άλλων ειδικών, στο Νοσοκομείο Λευκωσίας, παιδοψυχίατρος, πρόεδρος της παιδοψυχιατρικής εταιρίας και συντονίστρια διασυνδετικής συμβουλευτικής στο Μακάρειο Νοσοκομείο Νίκη Χριστοφή, αποκαλύπτει στην ’Κ‘ άγνωστες πτυχές της διαδικασίας προσφοράς ψυχολογικής στήριξης. Από την πρώτη στιγμή τη τραγωδίας ομάδες ειδικών έτρεξαν στη ναυτική βάση, στους χώρους της ΕΜΑΚ και κοντά στους τραυματίες. Στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας δημιουργήθηκε ένας χώρος υποδοχής για τους συγγενείς που έρχονταν να αναγνωρίσουν και να παραλάβου...

Πριν από μερικά χρόνια, κατά τη διάρκεια μιας δημο- σιογραφικής διάσκεψης στο Υπουργείο Εσωτερικών, έ- τυχε να σταθμεύσω το αυτοκίνητό μου στον κενό χώρο στάθμευσης. Μετά το πέρας της διάσκεψης, βρέθηκα μπροστά σε έναν μαινόμενο άνθρωπο, μεγάλο στην η- λικία, παρά τα μαύρα μαλλιά. Φώναζε γιατί κατέλαβα τον στεγασμένο χώρο στάθμευσής του, ο οποίος να ση- μειωθεί ότι δεν είχε το όνομά του. Η πλάκα στην όλη υ- πόθεση είναι ότι ο συγκεκριμένος υψηλόμισθος διευ- θυντής, μέσα στην παραζάλη του, ομολόγησε ότι ανέ- μενε για σχεδόν δύο ώρες το «γαϊδούρι» που του πήρε τον χώρο στάθμευσης. Ευτυχώς η περιπέτεια σταμάτη- σε εκεί, χωρίς παρατράγουδα. Πέραν τούτων, κανένας δεν πρόκειται να υπολογίσει το κόστος της αναμονής του διευθυντή, δηλαδή τις χαμένες εργατοώρες, οι ο- ποίες είναι αρκετές δεκάδες ευρώ την ώρα. Υπάρχουν και οι έμμεσες επιπτώσεις, όπως οι καθυστερήσεις σε πολλές υποθέσεις πολιτών. Εδώ το κόστος μπορεί να είναι πολλές χιλιάδες ευρώ την ώρα. Και το πιο απλό, κανέν...

. Ωραίο πάλι και τούτο, οι άνθρωποι που τάχθηκαν να υπηρετούν τον πολιτισμό και να διαφυλάττουν, ως κόρην οφθαλμού τα τεκμήρια της παρουσίας μας στο πολύπαθο αυτό νησί, αλλού να τυρβάζουν, είτε από δική τους υπαιτιότητα, είτε βραχυκυκλωμένοι στο σαθρό σύστημα της δημόσιας υπηρεσίας. Η ιστορία της προσπάθειας ανοικοδόμησης του μοναστηρίου της Παναγίας της Σαλαμιώτισσας, μοιάζει με τρέλα, αφού μια χούφτα "τρελοί εν Χριστώ" άνθρωποι, τόλμησαν και τα έβαλαν με το κατεστημένο και αντιμετωπίζοντας εκ δεξιών και εξ αριστερών πειρασμούς, προχώρησαν και πέτυχαν το ακατόρθωτο. Το σίγουρο είναι πάντως ότι όλοι αυτοί γνώριζαν βυζαντινή, ρωμαίικη ιστορία, γνώριζαν τα τερτίπια της πονηρής διάνοιας πολλών ανθρώπων και με πείσμα αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την τελική νίκη. Αγόρασαν λέει, με ξένα λεφτά οι αρμόδιοι, ακατάλληλα κεραμίδια για το ναό, για να ντύσουν τελικά την παμπάλαια εκκλησία με νάυλον. Ωστόσο, η αναβλητικότητα άφησε τα χρόνια να κυλήσουν, το νάυλον έλιωσε και ούτε κ...

Η τελευταία συνέντευξη του βυζαντινολόγου σερ Στίβεν Ράνσιμαν . Προδημοσίευση της τελευταίας συνέντευξης του βυζαντινολόγου σερ Στίβεν Ράνσιμαν, που μιλάει για το Βυζάντιο και τον σύγχρονο κόσμο «Χαίρομαι με τη σκέψη ότι στα επόμενα 100 χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται. Η Αγγλικανική Εκκλησία είναι σε πολύ κακά χάλια. Η Ρωμαιοκαθολική χάνει συνεχώς έδαφος»... Άποψη που εκφράζει ο κορυφαίος βυζαντινολόγος σερ Στίβεν Ράνσιμαν, σε συνέντευξη που παρεχώρησε λίγο πριν από τον θάνατό του στο περιοδικό «Πεμπτουσία». Ο Ράνσιμαν, που επισκέφθηκε την Αθωνική Πολιτεία για πρώτη φορά το 1936, ομιλεί για το Βυζάντιο, την Ορθοδοξία, το Άγιον Όρος. «Πολύ αμφιβάλλω αν θα έχουμε ποτέ ενωμένη την Ευρώπη ή όλο τον κόσμο. Πιστεύω, όμως, ότι στο πρόβλημα της ενότητας των λαών, η Ορθοδοξία προσφέρει μια άριστη επίλυση επειδή, κατ' αρχάς, δεν προβάλλει τον εθνικισμό», τονίζει μεταξύ άλλων ο 97ετής Βρετανός, ο οποίος προσφάτως αναβαπτίσθηκε επισκεφθείς τη Μονή Βατο...

 Mιαφ φοράν τζι’ έναν τζιαιρόν είσιεμ μιαγ γεναίκαν, που ’σιεν έναγ γυιον. Mιαμ ημέραν έπεψέν τον εις τομ μύλον ν’ αλέση το σιτάριν.  Το κοπελλούιν επκιάσαν το τα νερά τζι’ έμεινεμ μεσ’ στον μύλον. O μυλωνάς είπεν του «αφού σ’ επκιάσαν τα νερά τζι’ ενυκτωθήκαμεν, να μείνουμεν μέσ’ στομ μύλον».  Ψουμίν να φάσιν (δ)εν είχαν τζι’ εθέλαν να κάμουν νισκιόπιτταν. Λαλεί του κοπελλουκιού ο μυλωνάς «να βάλουμεμ ’πο μισόν. Εγιώ να βάλω το προσάλευρον τζι’ εσού τ’ αλεύριν». O μυλωνάς όμως για να καταλύση τ’ αλεύριν του κοπελλουκιού, έβαλεμ πολλύν νερόν. Ελάλεν του «φέρε αλεύριν, φέρε, να σφίξουμεν τημ πίτταν».Το κοπελλούιν εκατάλυσεν τες είκοσι οκκά(δ)ες.  Άμαν τζι’ εκάμαν τημ πίτταν, ο μυλωνάς είπεν του κοπελλουκιού να βάλουσ ‘στοίσιημαν «όπκιοιος πη το με(γ)αλύττερον ψέμαν να φάη τημ πίτταν».  Λαλεί ο μυλωνάς:  - Ο πατέρας μου είσιεμ μελίσσιν τζιαι κάθε μέραν εμέτραν τες μέλισσες τζιαι ήτουν 3.153. Η μια ήτουγ κουτσή, αλλά κάθε μέραν, που τες εμέτραν, η ...

Οι ηγέτες μας σκέφτονται Εγγλέζικα και μιλούν Ελληνικά, λένε κάποιοι φιλόσοφοι στο κλεινόν άστυ των Αθηνών και φαίνεται ότι δεν έχουν και τόσο άδικο. Ο διχασμός της προσωπικότητας, η μανιχαϊστική θεώρηση των πραγμάτων και η διλημματική μέθοδος λήψης αποφάσεων, τόσο από την πολιτική όσο και την εκκλησιαστική ηγεσία, τείνει να καταστεί κατάρα για το σύγχρονο κράτος των Ελλήνων, αλλά και κατά συνέπεια και συνέχεια κατάρα και για τους «αδελφούς» που ζουν στην μακαρίως, στην μακαρία νήσο. Στην πλευρά της θρησκευτικής ηγεσίας, - όχι της ποιμένουσας εκκλησίας - τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, αφού ένας αόρατος φόβος που εκπέμπεται από αόρατα κέντρα, συνεπικουρούμενος από μια μικρή ομάδα φανατικών, τείνει να καταστήσει κάθε τι το ευρωπαϊκό, ως συνώνυμο του κακού. Η ομάδα αυτή, που συνήθως καλύπτεται πίσω από δογματισμούς και ιστορίες του παρελθόντος εκτιμά ότι πίσω από την προσπάθεια για ενοποίηση της Ευρώπης βρίσκεται ο Πάπας και οι σκοτεινές δυνάμεις που θέλουν να καθυποτάξουν την Ορθο...

. ? Ευλογίες και όχι κατάρες πρέπει να θεωρούνται οι δοκιμασίες στο χώρο της Εκκλησίας, γιατί πάντα γίνονται για το συμφέρον, για τη σωτηρία των πιστών και ποτέ για το κακό τους. ? Ο Θεός ποτέ δεν επιτρέπει, όπως διαβεβαιώνουν οι πατέρες, τα αγαπημένα του πλάσματα για τα οποία θυσιάστηκε, να δοκιμαστούν πέραν από τις δυνάμεις τους. ? Η φανέρωση στα ερτζιανά των κατά τα άλλα «αόρατων» μαρτύρων κατά του Μητροπολίτη Αθανασίου, πρέπει να προκαλεί ικανοποίηση, παρά αγωνία. ? Επιτέλους, όλα αυτά που πηγαινοέρχονταν με τη μορφή ψιθύρων, όλα αυτά που έκαναν τη φαντασία μερικών να οργιάζει, όλα αυτά που όπλιζαν τα χέρια «οπαδών και αντιπάλων» για να σηκώνουν τα τηλέφωνα και να απειλούν θεούς και δαίμονες, όλα αυτά τα φοβερά και σπουδαία που θα βύθιζαν την Κύπρο, όλα αυτά που θα προκαλούσαν ένα ένοπλο εμφύλιο πόλεμο, επιτέλους βγήκαν στη φόρα. ? Ευλογία μεγάλη για την Εκκλησία της Κύπρου, ήταν η αποκάλυψη όλων αυτών των λεγόμενων ‘’μυστικών’’, γιατί με τη φόρα που πήραν οι «οπαδοί και οι...

. ? Ο κύβος ερρίφθη και η Μείζων Σύνοδος έβγαλε την ετυμηγορία της. Αθώος παμψηφεί ο μητροπολίτης Αθανάσιος. Ως εδώ και τέρμα. Είναι, όμως, το τέρμα ή είναι η αρχή νέων δεινών για την Εκκλησία της Κύπρου; ? Ο ανώτατος κριτής στην Ορθοδοξία, για την αγιότητα μιας Συνόδου και μάλιστα Μείζονος, είναι η συνείδηση του λαού. Φυσικά, η κρίση αυτή δεν εκδηλώνεται άμεσα, αλλά με το πέρασμα του χρόνου, στην κατάλληλη στιγμή. Συνήθως στην εκκλησιαστική ιστορία η επιβεβαίωση της αγιότητας συνοδεύεται με ένα θαύμα, το οποίο εκδηλώνεται στην πιο κρίσιμη στιγμή. Το μέγεθος της συμμετοχής δεν έχει καμμία σημασία, ούτε ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η σύναξη, ούτε βεβαίως και ο τόπος. Το ίδιο βεβαίως συμβαίνει και αντιστρόφως όταν μια σύνοδος κρίνεται ως ληστρική. ? Η επίλυση της κρίσης μοιάζει με κάρβουνα που σιγοβράζουν, που δεν έχουν ακόμη σβήσει, σημείωσε ένας σοφός άνθρωπος που βλέπει μπροστά και σίγουρα δεν έχει άδικο. Τώρα, αν οι εμπλεκόμενοι «φυσήξουν» και τα κάρβουνα πάρουν φωτιά, κανείς ...