Τα πάντα ρει....

Σωτηρία με αυξήσεις μισθών ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10/8/2014 Αν θέλεις να καταστρέψεις μια πόλη, βάλε πλαφόν στα ενοίκια και αν θέλεις να καταστρέψεις μια δημόσια υπηρεσία και κατ’ επέκταση μια χώρα, επέβαλε μειώσεις στους μισθούς. Οι κανόνες των οικονομολόγων, ακούγονται παράλογοι στα αυτιά των λογιστών, που ξέρουν να μετρούν «αργύρια», αλλά σίγουρα δεν ξέρουν να «μετρούν» τα πάθη και τις δυνάμεις των ανθρώπων. Στην πράξη οι μειώσεις των ενοικίων, ανατρέπουν την οικοδομική βιομηχανία, αφού δεν υπάρχει κίνητρο για επενδύσεις. Το ίδιο και οι μειώσεις μισθών στο δημόσιο, πολλαπλασιάζουν την διαφθορά και στο τέλος της ημέρας ανατρέπουν το ίδιο το κράτος. Το παράδειγμα της Ελλάδας με τα «φακελάκια» δεν είναι μακριά. Και το πιο απλό που γνωρίζει και ο τελευταίος μπακάλης, κάθε ευρώ που «κόβεις» στο δημόσιο, σημαίνει ζημιά δύο ευρώ, στον ιδιωτικό τομέα.   Τα σοβαρά κράτη, οι προηγμένες κοινωνίες, οι πολιτικοί που ακούν τους σοβαρούς επιστήμονες, μιλούν μόνο για αυξ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΕΦΕΥΡΕΤΗ ΧΡΙΣΤΑΚΗ ΦΕΛΛΑ ΣΤΗΝ «Κ» Εφευρέσεις στο διάστημα, περιπέτειες στην γη ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/8/2014       Άνθρωπος πληθωρικός, επιστήμονας φοβερός, εφευρέτης στο διάστημα και ταξιδευτής στη γη. Ο Χριστάκης Φελλάς το φτωχόπαιδο από την Πάνω Ζώδια, με το δυνατό μυαλό και την τρομερή τόλμη, κατέκτησε την επιστήμη του διαστήματος, πάλεψε και παλεύει για την ζωή και τον άνθρωπο, ενεργώντας αλτρουιστικά. Η ζωή του Χριστάκη Φελλά, ήταν και είναι γεμάτη περιπέτειες αλλά και εκπλήξεις, επιβεβαιώνοντας τον στοίχο, ότι για αλλού ξεκίνησε και αλλού η ζωή τον πήγε.   Το ταξίδι της ζωής του Χριστάκη Φελά ξεκίνησε το 1948 στην κατεχόμενη σήμερα Πάνω Ζώδια. Παιδί πολύτεκνης φτωχής οικογένειας, με πατέρα επιπλοποιό, ο οποίος ακολούθησε το επάγγελμα του Χριστού όπως έλεγε και μητέρα οικοκυρά. Από εκεί και πέρα, ατέλειωτες ήταν οι ώρες στα χωράφια, για να βοηθήσει στο να τραφεί η οικογένεια. Τα πρώτα του γράμματα, τα έ...

Μπιλιέτο και στις Τράπεζες ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/8/2014 Αλλού τρων, αλλού πίνουν και άλλου παν και τα δίνουν οι τραπεζίτες. Αλχημείες όχι στα όνειρα, αλλά στην πράξη. Άρπαξαν τις οικονομίες του κοσμάκη, άρπαξαν τις μετοχές των καλοταϊσμένων πλην τίμιων νοικοκυραίων, άρπαξαν τα αξιόγραφα των αχόρταγων που ήθελαν αρπακτές, άρπαξαν το «χρυσάφι» και σε μια νύκτα το μετέτρεψαν σε «άχυρα». Και το άχυρο το ταΐζουν στα «κυπριακά γαϊδούρια» τα οποία πληρώνουν αγόγγυστα τα σπασμένα, φορτωμένα με ενοχές και τύψεις.     Για δεκαετίες οι καλοί μας τραπεζίτες είχαν νομοθετικά σταθερό επιτόκιο 9% και επιπλέον γύρω στο 4%-5% για έξοδα διαχείρισης. Και από πάνω τα σίγουρα κέρδη από το συνάλλαγμα. Και φυσικά χωρίς ρίσκο έκαναν τους ωραίους. Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η είσοδος στην ευρωζώνη, έδωσε φτερά στους τραπεζίτες και όπως τα μυρμήγκια, ανέβηκαν ψηλά και όπως ήταν φυσικό έπεσαν και εξαφανίστηκαν στα εξ όν συνετέθησαν. Οι αετονύχηδες των Βρυξελλών και τ...