Τα πάντα ρει....

Το νερό της ελπίδας ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 25/10/2015 «Να καούν όλα και όλοι οι Τούρκοι» ήταν η οργίλη αντίδραση πατριώτη ελληνοκύπριου, πριν αρκετά χρόνια, όταν παρακολουθούσε τους καπνούς   από τις μεγάλες πυρκαγιές στον Πενταδάκτυλο. «Να τρέξουμε να σβήσουμε την φωτιά, γιατί καίει τα δικά μας δάση, τις δικές μας ομορφιές» διαλαλούσε άλλος πατριώτης ελληνοκύπριος. Η διαφορά ήταν, ότι ο πρώτος γεννήθηκε και μεγάλωσε στις ελεύθερες περιοχές και τα κατεχόμενα ήταν γι’ αυτόν φωτογραφίες και διαπρύσιοι λόγοι. Ο δεύτερος γεννήθηκε στα κατεχόμενα, περπάτησε τα βουνά, μύρισε τα αγριολούλουδα και απόλαυσε από ψηλά την θέα της θάλασσας. Τα γεγονότα παραπέμπουν στην βιβλική ιστορία του σοφού Σολομώντα, ο οποίος σήκωσε την μάχαιρα για να μοιράσει το βρέφος, το οποίο διεκδικούσαν δύο μανάδες. Το προηγούμενο βράδυ πέθανε το βρέφος της πρώτης μάνας και η πονηρή μάνα, πήρε το νεκρό της βρέφος και το έβαλε στο κρεβατάκι της δεύτερης μάνας, αρπάζοντας το ζωντανό βρέφος. ...

Η αξία της ταυτότητας ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 18-10-2015       «Ο μεγάλος αδελφός» που παρακολουθεί τους πάντες και   πάντα, όπως προφητικά γράφτηκε από τον   Τζώρτζ 'Οργουελ το 1948, έγινε ήδη ο μικρός καθημερινός μας αδελφός. Στους δρόμους οι κάμερες και στα σπίτια μας, το facebook το twitter και τα άλλα μικρά ηλεκτρονικά παράθυρα, που φανερώνουν τα ανομολόγητα   πάθια και καημούς των ανθρώπων.   Από εκεί και πέρα είναι οι δορυφόροι, οι παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνδιαλέξων, γραπτών μηνυμάτων και ένα σωρό άλλα που ακόμη δεν είδαμε. Σε ένα κόσμο, που όλα φανερώνονται μέσα από μια οθόνη, η δημόσια υπηρεσία, κινείται με ρυθμούς, προ Όργουελ. Η γραφειοκρατία σπάζει κόκκαλα και στοιχίζει πανάκριβα στους φορολογούμενους. Και όλα αυτά,   την ώρα που το ένα τρίτο του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, πολίτες καταλήγουν στην φυλακή για χρέη μερικών ευρώ και χιλιάδες άνθρωποι περιμένουν το καθημερι...

Η απειλή του Πιτσιλλίδη   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11/10/2015 ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Ο μακαρίτης Γιάγκος Μικελλίδης, όταν ρωτήθηκε πριν μερικά χρόνια, σε μια τηλεοπτική εκπομπή, για τον Αντρέα Πιτσιλλίδη, για το παιδί θαύμα, με τον φοβερό λόγο, γύρισε με απαξίωση και είπε, ότι είναι ένα «κουπελλούϊ» και προχώρησε λέγοντας τα δικά του. Εκείνη την εποχή ο νεαρός θεολόγος ήταν στα «πάνω» του και δεν προλάβαινε να γυρίζει τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα, να κάνει ομιλίες σε άμβωνες και σε συνέδρια, να γράφει σε εφημερίδες και άλλα έντυπα, να αποτελεί το καμάρι ιεραρχών και φυσικά το αστέρι του Δημοκρατικού Συναγερμού, ο οποίος τελικά τον εξέλεξε και βουλευτή. Τότε ένας σοβαρός δημοσιογράφος, με πολλές και σπουδαίες σπουδές, θέλησε να ψάξει το φαινόμενο «Πιτσιλλίδης» και τι ήταν αυτό που σαγήνευε τους τηλεθεατές, τους ακροατές, τους ιεράρχες και τους πολιτικούς. Κάθισε κάτω, απομαγνητοφώνησε πολλές δηλώσεις του και προσπάθησε να «βγάλει» ειδήσεις, δηλαδή να βρει το νέο και σημαντικό ...

Οι «νάρκες» των σκύλων ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/10/2015 Κάνεις την βόλτα σου να χαλαρώσεις, περπατάς για να αλλάξεις διάθεση και εκεί που όλα πηγαίνουν μια χαρά, κτυπάς σε «νάρκη» σκύλου, δηλαδή πατάς τα περιττώματα των τετράποδων και όλα ανατρέπονται. Τα νεύρα γίνονται σμπαράλια. Πάρκα, δρόμοι και πεζοδρόμια, αντί να αναδύουν ευωδίες των λουλουδιών, αναδύουν βρώμα και δυσωδία. Άσε τον φόβο για ασθένειες, όπως ο εχινόκοκκος, ο οποίος δεν είναι καθόλου θεωρητικός στις μέρες μας. Στις βόρειες χώρες της Ευρώπης, όπου η βροχή δεν σταματά, το πρόβλημα είναι ανύπαρκτο. Στην Κύπρο με την ζέστη τα πρόβλημα είναι δύσκολα. Στην μνήμη έρχονται τα λόγια των Ρωμαίων φιλοσόφων, οι οποίοι έλεγαν ότι όσοι απέτυχαν να αγαπήσουν τους ανθρώπους, στρέφονται προς την αγάπη των ζώων. Στην φύση τίποτα δεν μένει κενό, ούτε και το κενό της αγάπης. Οι νόμοι λένε, ότι οι άνθρωποι που κυκλοφορούν με σκύλους, θα πρέπει να έχουν μαζί τους και σακουλάκια, για να μαζεύουν τα περιττώματα...

Το θέατρο των φυλακών ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/9/2015   Ένας νεαρός και γεροδεμένος νέος, πριν αρκετά χρόνια, κατέληξε στην φυλακή για ένα φρικτό έγκλημα πάθους. Ο άνθρωπος μετάνιωσε για το λάθος του, υπόφερε φρικτά, με αποτέλεσμα η ψυχική ασθένεια, να μεταφερθεί στο σώμα του και να γίνει αγνώριστος. Ο νεαρός, ο οποίος είχε πολλά χαρίσματα, σε κάποια στιγμή του εγκλεισμού του, ήρθε σε επαφή με την θεατρική ομάδα των φυλακών. Εντάχθηκε στην ομάδα, βελτιώθηκε η ψυχολογία του, μειώθηκαν οι σωματικές ασθένειες και έγινε πραγματικά ένας άλλος άνθρωπος, γεμάτος όρεξη για ζωή. Συμμετείχε σε μερικές παραστάσεις, χειροκροτήθηκε από τους συγγενείς και τους φίλους των φυλακισμένων και πήρε δύναμη και ελπίδα για να συνεχίσει την δύσκολη ζωή του. Οι παραστάσεις τέλειωσαν, οι καταστάσεις στο σωφρονιστικό ίδρυμα, έγιναν χειρότερες και ο άνθρωπος, δεν τα κατάφερε τελικά. Η ιστορία του ευαίσθητου φυλακισμένου είναι πραγματική. Ωστόσο όπως μαρτυρούν άνθρωποι των φ...