Ο πειρασμός της επιδότηση ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29/9/2019 Ο μεγαλύτερος πειρασμός διαχρονικά των Χριστιανικών Εκκλησιών, ήταν ίσως οι σχέσεις μεταξύ πολιτεία και Εκκλησίας. Ο ίδιος ο Χριστός έθεσε τα όρια, με το περίφημο «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.» Ωστόσο πάντα η ποιμένουσα Εκκλησία, ζητούσε την προστασία της κοσμικής εξουσίας και πάντα το οργανωμένο κράτος, αποζητούσε την βοήθεια της Εκκλησίας, κυρίως ως συνδετικού κρίκου, ανάμεσα στους πολίτες και συνήθως ως φορέα εφαρμογής της κοινωνικής πολιτικής. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία αποτέλεσε το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, με τους αυτοκράτορες να προεδρεύουν Οικουμενικών Συνόδων και να απολαμβάνουν ιδιαίτερα προνόμια στους ιερούς ναού. Από την άλλη ο Οικουμενικός Πατριάρχης ήταν ουσιαστικά ο επικεφαλής και ο αρμόδιος για την κοινωνική πολιτική της αυτοκρατορίας, δηλαδή λειτουργούσαν υπό την ευθύνη της Εκκλησίας, τα φτωχοκομεία, τα ορφανοτροφεία και τα άλλα φιλανθρωπικά ιδρύματ...