Το ΟΧΙ του Μόρφου Νεόφυτου για τον Λεμεσού Αθανάσιο

Το ΟΧΙ του Μόρφου Νεόφυτου για τον Λεμεσού Αθανάσιο

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ

ΤΟ ΝΑΙ να είναι ΝΑΙ και το ΟΧΙ να είναι ΟΧΙ, στις διαπροσωπικές σχέσεις, υποδεικνύει ο Χριστός και οι Πατέρες της Εκκλησίας και η ρήση αυτή είναι και σήμερα αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε. Η υποκρισία και η προσφιλής πρακτική των πολιτικών, των διπλωματών και των δικηγόρων, εισέβαλε σε μεγάλο βαθμό και στο χώρο της Εκκλησιαστικής διακονίας και ειδικότερα στο χώρο της Ιεραρχίας. Το κάρφωμα των αντιπάλων γίνεται με το γάντι δημοσίως και με τόνους λάσπη στο παρασκήνιο. Η μαγική λέξη «κάποιοι» χρησιμοποιείται για να φωτογραφίζουν τους «κακούς» αντιπάλους και για να αποφεύγουν τον «καλό» νόμο περί λίβελου, ο οποίος θεσμοθετεί την υποκρισία. 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Μόρφου Νεόφυτος, με τον εκρηκτικό του χαρακτήρα και το λαγαρό του λόγο, ξεχωρίζει γιατί λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Απαλλαγμένος από το βάρος της καλής επιθυμίας του Αρχιεπισκοπικού θρόνου – μετά την μικρή περιπέτεια της σύντομης υποψηφιότητας του – μιλά ελεύθερα σοκάροντας πολλές φορές και ανατρέποντας κατεστημένα δεκαετιών, που θέλουν τους Επισκόπους να μιλούν με ρητά και ακατανόητες φράσεις. Σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν μερικές μέρες στον SPOR FM και το Λοϊζο Αντωνίου, ανέφερε ότι στηρίζει τον Επίσκοπο Κύκκου Νικηφόρο για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο. Το ενδιαφέρον κομμάτι όμως της συνέντευξης, είναι η ανάλυση των λόγων γιατί λέει ΟΧΙ στο λεγόμενο πνευματικό Επίσκοπο Λεμεσού Αθανάσιο.

ΣΕ ΠΡΩΤΟ επίπεδο, σε επίπεδο πνεύματος ενοχλεί τον Μητροπολίτη Νεόφυτο η εντύπωση που δίδεται ότι είναι ένας από μηχανής Θεός ο οποίος ήρθε από το Αγιο Ορός και από την Μονή Βατοπεδίου για να φέρει τη χαμένη πνευματικότητα στην χαμένη Εκκλησία της Κύπρου. Αυτό, λέει, έχει καλλιεργηθεί μέσα στα πνευματικά του παιδιά και αυτό το επιχείρημα το προβάλουν κατά κόρο σε προεκλογικές συγκεντρώσεις. Αυτό το επιχείρημα, σημειώνει, δεν έχει καμία δόση αλήθειας, γιατί η πνευματικότητα της Εκκλησία της Κύπρου, όπως εκφράζεται εδώ και αιώνες από Μονές, από ενορίες, από κληρικούς και λαϊκούς, έχει τη μορφή του κεκρυμένου, του ταπεινού, του σιωπηλού, δηλαδή εργάζεται χωρίς να φωνασκεί, και χωρίς να δημιουργεί οπαδούς. Η μονή Σταυροβουνίου έχει 40 μοναχούς, μερικοί από τους οποίους εξομολογούν συνεχώς Επισκόπους, Κληρικούς, άντρες και γυναίκες. Τον 20^ο αιώνα η Μονή έβγαλε τέσσερις αγιότατους ηγουμένους, οι οποίοι επιτελούσαν θαύματα, αλλά και με μια πνευματικότητα η οποία επιμελώς κρύβεται.

ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟ επίπεδο, σε επίπεδο πολιτικό, αναφέρει ότι περίμενε από το Μητροπολίτη Λεμεσού να έχει κατανόηση στο δικό του πόνο ως πρόσφυγα Επισκόπου. Κάνει αναφορά στην τελευταία συνέντευξη του Λεμεσού Αθανασίου στο ΡΙΚ και στην Αιμιλία Κενεβέζου όπου ήταν αποκαλυπτικός, όπως σημειώνει και διερωτάται αν πνευματικότητα είναι μόνο το κομποσχοίνι, η νηστεία και η αγρυπνία. Πνευματικότητα είναι, λέει, να εισέλθω και να προσκυνήσω τον κατεχόμενο τάφο του Αποστόλου Βαρνάβα. Είναι δυνατό, διερωτάται, να διεκδικούν το θρόνο του Αποστόλου Βαρνάβα και να μην πηγαίνουν να προσκυνήσουν τον Άγιο, σε συνθήκες φυλακής που βρίσκεται. Ας αφήσουν τον Μητροπολίτη Νεόφυτο που κάνει τις επιλογές του. Γιατί να ενοχοποιείται ο λαός από ένα νέο Επίσκοπο, που δείχνει διαβατήριο ή ταυτότητα και πάει στα κατεχόμενα. Ουδέποτε, είπε στο ΡΙΚ, θα πάει στα κατεχόμενα και να δείξει διαβατήριο εκτός και αν λυθεί το κυπριακό. Αυτό σημαίνει ότι ένας Αρχιεπίσκοπος – αν εκλεγεί - θα παραμένει σε αντικατοχικά συνθήματα χωρίς να κάνει ουσιαστικά ανοίγματος αποτοξίνωσης του κλίματος καχυποψίας, που υφίσταται μεταξύ των δύο κοινοτήτων.