Κάτι και για τις παρέες
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ
ΝΟΥΜΕΡΑ και πάλι λογιστικά νούμερα αλλά και κούφια λόγια για την ποιότητα ζωής των ανθρώπων. Κυβέρνηση και συμπολιτευόμενα κόμματα μας, με κάποιες εξαιρέσεις, μας «έπρηξαν» κυριολεκτικά για την καλή πορεία της οικονομίας, η οποία θα μας φέρει ως δώρο το ευρώ. Και από την άλλη η αντιπολίτευση να τα βλέπει όλα μαύρα και άραχνα. Το μόνο που συμφωνούν είναι από τη μια, στις αυξήσεις των μισθών – αντιμισθία λέγεται – των βουλευτών, των Υπουργών και των άλλων διευθυντών και από την άλλη στις αυξήσεις των χορηγιών προς τα κόμματα. Έλεος πια.
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ώρα ο Δημήτρης Χριστόφιας, ευτυχώς παραδέχεται δημοσίως, ότι οι συντάξεις των Γενικών Διευθυντών είναι «βασιλικές», ενώ η μάνα του, θέλει βοήθεια από τα παιδιά της. Σε αυτή την κατάσταση φθάσαμε με τους μισούς συνταξιούχους να ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας, με τους μισθούς κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, να κυμαίνονται στο όριο της φτώχιας, με τις τιμές των προϊόντων να ξεπερνούν αυτές της Βρετανίας και των άλλων πλούσιων χωρών και με τους προνομιούχους της εξουσίας να γκρινιάζουν και να θέλουν και άλλα και άλλα.
Η ΨΑΛΙΔΑ μεταξύ πλουσίων και πτωχών μεγαλώνει επικίνδυνα και η πλάκα είναι ότι οι κυβερνώντες εδώ και χρόνια κάνουν απλώς πλάκα, βλέποντας τους φοιτητές, τους εργάτες και τους άλλους «τριτοκλασάτους» της κοινωνίας να εκλιπαρούν, είτε με διαδηλώσεις, είτε με «μέσα» για μια αυξησούλα, για μια θεσούλα εργασίας. Οι κοινωνικές παροχές αυξάνονται μεν αλλά αλίμονο σε όποιον μείνει άνεργος και σε όποιον πάει στραβά η δουλειά. Για μερικά δεκάλιρα θα πάει φυλακή αλλά για μερικά εκατομμύρια θα γίνει άξιο τέκνο της κοινωνίας.
ΦΥΣΙΚΑ υπάρχει και η άλλη πλευρά της ζωής, την οποία δυστυχώς δεν μπορούν να απολαύσουν οι μεγαλόσχημοι και τη χαίρονται οι απλοί και ταπεινοί άνθρωποι της βιοπάλης. Υπάρχει η ξέγνοιασα της αργίας, υπάρχει η απόλαυση του καφέ, υπάρχει η καλή παρέα με ένα ποτό και λίγο χαρτάκι, υπάρχουν οι μικρές και αληθινές χαρές της ζωής, για τις οποίες οι «βλάκες» υποκριτές, θα έδιναν μια περιουσία για να μπορέσουν να απολαύσουν μερικές στιγμούλες ευτυχίας.
ΣΕ ΛΙΓΕΣ μέρες αναλαμβάνουν τα ηνία οι τοπικοί άρχοντες και καλό είναι εκτός από «εύκολα» και βασιλικά μέγαρα να φτιάξουν και κάποιες «δύσκολες» και απλές πλατείες, να αφήσουν μερικούς μεροκαματιάρηδες να ανοίξουν μικρά καφενεδάκια – με φτηνούς καφέδες - να επιτρέψουν σε βιοπαλαιστές να τραγουδούν στους δρόμους και να πωλούν, είτε κάστανα, είτε άλλα μικροπράγματα. Ιδιαίτερα για τη Λευκωσία, ας κλείσουν ή τουλάχιστον ας μονοδρομήσουν την «Μακαρίου» και ας κάνουν και κάτι για την αληθινή ποιότητα ζωής των πολιτών.
Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ευτυχία βρίσκεται στην καλή παρέα - λένε αυτοί που βίωσαν το φαινόμενο - βρίσκεται στο άνοιγμα της καρδιάς και στην ανεμελιά της αληθινής επικοινωνίας. Πριν μερικά χρόνια η καλή αυτή δουλειά γινόταν στους καφενέδες και στις γυναικοσυνάξεις στα σπίτια. Σήμερα που η κοινωνία άλλαξε, δεν είναι ανάγκη θα θυσιάζουν οι πολίτες μεροκάματα για να μπορούν να συναντούνται. Σε τελική ανάλυση κερδισμένο θα είναι και πάλι το κράτος – γι αυτούς που μετρούν τα πάντα με χρήμα – αφού θα χρειάζεται λιγότερους ψυχιάτρους και ψυχολόγους.
Σχόλια