Τα πάντα ρει....

Ο χάρος στα καρναβάλια ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23.2.2025 Διαβολική σύμπτωση ή ειρωνεία της τύχης. Ο κόσμος παρακολουθεί στις τηλεοράσεις αποσβολωμένος το φοβερό γεγονός του φρικτού θανάτου μιας πενταμελούς οικογένειας στη Λεμεσό και λίγα λεπτά αργότερα βλέπει τον δήμαρχο Λεμεσού, Γιάννη Αρμεύτη, με τα καρναβαλίστικα φτερά στο κεφάλι, από μια εκδήλωση, μάλλον της προηγούμενης νύκτας. Και ζωή και θάνατος, στην «αμαρτωλή sex town» όπως λένε με περηφάνια τα κοπέλια και οι κοπελλούδες της πόλης. Από τη μια, οι ουρανοξύστες και οι λιμουζίνες και από την άλλη τα φτωχαδάκια στα κρύα, άθλια σπιτάκια. Σύγχρονος δήμιος η φτώχεια, η οποία σκοτώνει με τις θερμάνσεις, με τους αερόσακους, με τα εξώδικα πρόστιμα, με τα χρέη στις Τράπεζες, με την κατάθλιψη στο δημόσιο, ακόμη και με το ΓΕΣΥ. Και πίσω από όλα αυτά, «αππωμένα» φοβισμένα γεροντοπαλλήκαρα, να περιμένουν τον δικό τους «πάτσο» και το δικό τους «τέλος», για να ησυχάσουν, ποιος ξέρει, από τις φρικτές ερινύες τους. Ευτυχώς δε...

Χουβαρντάς ο Παπαντώνης ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16.2.2025 Άρχοντας πνευματικά και ποιμαντικά χουβαρντάς, ήταν ο μακαριστός Άγιος Παπαντώνης από τους Τρούλλους, αγκωνάρι της Εκκλησίας της Κύπρου. Ταπεινός άνθρωπος, σοφός οικογενειάρχης και πάνω από όλα λειτουργός των αχράντων μυστηρίων, εξέπεμπε την θεία χάρη, ακτινοβολώντας την χαρά της Αναστάσεως. Διακονούσε την Εκκλησία, με τη δύναμη των θαυμαστών χαρισμάτων του. Δώρα του Θεού στον Άγιο παππούλη. Χιλιάδες άνθρωποι μαρτυρούν, ότι αρκούσαν τα λιγοστά λόγια τους, για να φανερωθεί, το προορατικό, το διορατικό και το ιαματικό του χάρισμα. Σήμερα μπορεί να βρίσκεται εις τας  Αιωνίους Μονάς, αλλά και από εκεί σίγουρα θα συνεχίζει, ίσως και με μεγαλύτερη παρρησία ενώπιον του Θεού, να διακονεί τους πιστούς, οι οποίοι πλέον θα επικοινωνούν μαζί του, δια της προσευχής.   Τα πρώτα δύσκολα χρόνια της προσφυγιάς, ο πόνος, η φτώχια, η οργή, η ασυδοσία, η ανηθικότητα, ακόμη και η απελπισία, κτυπούσαν «κόκκινο» και ο Παπαντώνης, ήταν...

Αφοβία στον Αναστάσιο ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9.2.2025 «Τις θεός μέγας ως ο Θεός ημών; Συ εί ο Θεός ο ποιών θαυμάσια μόνο…» ψάλλει η Εκκλησία μας σε πανηγυρικές τελετουργίες. Η κοίμηση του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου, του νέου, κατά την λαϊκή ετυμηγορία και την συνείδηση του λαού, Αγίου της Εκκλησίας μας, αφήνει σίγουρα μεγάλο πόνο. Την ίδια ώρα προκαλεί ανείπωτη χαρά, αφού ο Θεός και στις μέρες μας, αναδεικνύει και φανερώνει μεγάλους αγίους Ιεράρχες. Η χαρμολύπη, το χαροποιόν πένθος, αποτελεί την ισχυρότερη παρηγοριά στα βάσανα του βίου, τα οποία δεν έχουν τελειωμό.   Ο χαρούμενος και μειλίχιος Άγιος Ιεράρχης, ο οποίος κουβάλησε στην πλάτη του, μεγάλους πόνους ανθρώπων και στο σώμα του μεγάλες ασθένειες, κατά την διάρκεια του πικρού κορωνοϊού, πρόβαλε τον πασχαλινό ύμνο: «Των θυρών κεκλεισμένων…» (Ενώ οι πόρτες ήταν κλειστές, ο Ιησούς στάθηκε ανάμεσα στους μαθητές και τους έδωσε αφοβία και ειρήνη). Ο μακαριστός άγιος Αρχιεπίσκοπος έλεγε: «Ελευθερία ...

Άρτον και θεάματα ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2.2.2025   «Κουμπάρε πάω στο γήπεδο, ξιτιμάζω, ξιτιμάζω, ξιτιμάζω, φωνάζω και ουρλιάζω, σαν τον «γάρο», ακόμη και όταν δέρνει η ομάδα μου και τις περισσότερες φορές δεν ξέρω το γιατί …» ήταν η παραδοχή στον καφενέ, σοβαρού πλην πολυβασανισμένου ανθρώπου, ο οποίος δεν αντέχει πλέον την υποκρισία της εξουσίας, της κοινωνίας και των ανθρώπων. Και συνέχισε ο καλός άνθρωπος: «οδηγώ το σαραβαλάκι μου και τρέμω από τις κάμερες στους δρόμους, αφού δεν έχω να πληρώσω τα τρακοσάρια. Αρρωστώ και προτιμώ να μείνω σπίτι, γιατί αν πάω στον γιατρό, θα με βάλει να κάνω χίλιες δύο εξετάσεις και εγώ φοβούμαι τα νοσοκομεία και τις σύριγγες. Δουλεύω όπως στον σκλάβο και φοβάμαι να ζητήσω αύξηση, γιατί θα με διώξει ο μάστρος μου…» Και συνέχισε ο καλός άνθρωπος με τα προσωπικά και οικογενειακά του προβλήματα.    Στην καφετέρια οι παππούδες και όχι μόνο, οι οποίοι αδυνατούν να πάνε στο γήπεδο, μαζεύονται για να παρακολουθήσουν τα ματ...