Όταν ο Θεός γελά… ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ «Θέλω ακόμη δύο χρόνια, για να ολοκληρώσω τους στόχους της ζωής μου, να μεγαλώσω την επιχείρηση μου, να μαζέψω ένα σημαντικό κεφάλαιο στις Τράπεζες και μετά θα απλώσω και θα ηρεμίσω. Θα παντρευτώ την γυναίκα των ονείρων μου, θα κάνω δύο κουτσούβελα και θα είμαι ευτυχισμένος…» έλεγε μεσήλικας, ο οποίος λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο και ξεχώνοντας το ρητό, το οποίο λέει, όταν ο άνθρωπος προγραμματίζει ο Θεός γελά. Ο άνθρωπος αυτός, την πάτησε πολλές φορές, αλλά ακόμη δεν λέει να βάλει μυαλό. Φαλίρισε με το χρηματιστήριο, φαλίρισε με το κούρεμα, φαλίρισε με τα αξιόγραφα, προδόθηκε από τους συνέταιρους του, προδόθηκε από την νεανική του αγάπη, προδόθηκε και από φίλους, προδόθηκε από την υγεία του και όμως επιμένει να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, χωρίς ποτέ να σκεφτεί ότι μπορεί να φταίει και ο ίδιος. Βρίσκεται συνεχώς σε μια γέφυρα και παλεύει για να φθάσει στην άλλη άκρη, αλλά κάνοντας ένα βήμα μπροστά και ένα πίσω. Ο μύθος με τον ψαρά της Μυκόνου, έρχ...