Τα πάντα ρει....

Ο φόβος της ιερής εστίας ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 27/7/2014 Δεν πέρασαν πολλά χρόνια, όταν γέροντες σε συνοικισμούς, αρνούνταν να εγκαταλείψουν τα ετοιμόρροπα σπίτια τους. Φώναζαν ότι δεν θέλουν να γίνουν ξανά πρόσφυγες και προτιμούσαν να ζουν στα «ερείπια», μαζί με τα δέντρα και τα λουλούδια τους. Ανάλογες ιστορίες μπορεί να ακούσει κάποιος από χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι αρνούνται να εγκαταλείψουν τα πεπαλαιωμένα σπίτια τους, έστω και αν στάζουν και έστω αν τους τάζουν «παλάτια». Η σύγκρουση κυβέρνησης και τρόικας για τις εκποιήσεις ακινήτων, δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση και σίγουρα δεν είναι θέμα μόνο των λογιστών. Αν αύριο αρχίσουν οι «αδηφάγες» τράπεζες να κατάσχουν σπίτια και οδηγηθούν σε εξώσεις οικογένειες, τότε ο κίνδυνος κοινωνικής έκρηξης δεν θα είναι καθόλου θεωρητικός. Ο κύπριος παρομοιάζεται με το κυπριακό γαϊδούρι, το οποίο αντέχει στην πλάτη του, απίστευτο βάρος. Ωστόσο έχει ένα όριο. Αν ο ιδιοκτήτης του, φορτώσει υπερβολικά το ζώο, η τιμωρ...

Ευκαιρία για τομές στο δημόσιο ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6/7/2014 Η Κύπρος έχει άραγε τόσους πολλούς «αλτρουιστές», οι οποίοι δέχονται να αναλάβουν διευθυντικές θέσεις και διευθυντικές ευθύνες, χωρίς να λάβουν αύξηση στον μισθό τους; Η απάντηση είναι απλή και αυτονόητη. Το σύστημα διοίκησης προσφέρει γραφειάρες, λιμουζίνες και άλλα πολλά ωφελήματα, αλλά δεν ζητά καμία μετρήσιμη ευθύνη για το έργο που επιτελείται ή δεν επιτελείται. Η μόνη περίπτωση για «τιμωρία» των «κακών» διευθυντών, είναι να βρεθεί ένας Υπουργός «σαΐνι» και τότε η χειρότερη επίπτωση, είναι η μετάθεση σε άλλη υπηρεσία.   Υπάρχει και το μελλοντικό δέλεαρ για τους νέους διευθυντές του δημοσίου. Σε δύο χρόνια, μόλις περάσει η οικονομική κρίση, θα λάβουν τις αυξήσεις, έστω και αν δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ. Κατά τα άλλα η ζωή τραβά την δική της ανηφόρα, με τους πολίτες να πληρώνουν φόρους και τους αξιωματούχους να απολαμβάνουν προνόμια. Και το σημαντικότερο είναι ότι «πολλοί τον πλούτο εμίσησαν, ...

Η Βραζιλία στα χνάρια της Κύπρου ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 13/7/2014   «Η κοινή λογική δεν καθόλου κοινή», λένε αυτοί που έφαγαν με το κουτάλι την ζωή. Η ζωή είναι τελικά τόσο απλή, αλλά ταυτόχρονα και τόσο πολύπλοκη. Η λογική εναλλάσσεται με το συναίσθημα και η φυσική πορεία των πραγμάτων, ανατρέπεται από «βλακείες», που δεν χωρούν στο μυαλό, κανενός σώφρωνα ανθρώπου. Πιο απλά «όταν ο λίμπουρας – το μυρμήγκι- βγάλει φτερά, πέφτει και σκοτώνεται.»   Η ιστορία της «μεγάλης» Βραζιλίας, η οποία κατατροπώθηκε από την «ψυχρή» Γερμανία, αποτελεί ακόμη ένα επεισόδιο, στα εκατομμύρια παραδείγματα, σε ιστορικό, ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο. Αν παρακολουθήσει κάποιος, ξανά τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ που μεταδόθηκαν πριν μερικές βδομάδες για την Βραζιλία, θα πει απλά «καλά να πάθουν». Τεράστια στάδια, βουτηγμένα στο αίμα άτυχων εργατών και πελώρια κτίρια μουσκεμένα στον ιδρώτα, χιλιάδων ανθρώπων που πληρώνονταν ψίχουλα. Αιματοβαμμένες διαδηλώσεις και απεργίε...

Στα «κουτουρού» οι υπερωρίες ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 20/7/2014 «Το σχοινί του χωρκάτη διπλό κανεί, αλλά μονό δεν φτάνει», λέει η παροιμία και έρχεται γάντι με την επαναλαμβανόμενη ρήση του Αλέξη Γαλανού, ότι ακόμη δεν βρέθηκε το φάρμακο που θα θεραπεύσει το γονίδιο του κυπραίου. Το φοβερό χαστούκι της οικονομικής καταστροφής, δεν φαίνεται να συνέβαλε και πολλά στην αλλαγή νοοτροπίας και κυρίως στον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης. Το σύστημα παραμένει ατάραχο, οι διευθυντάδες συνεχίζουν να τυρβάζουν περί άλλων και οι πολιτικοί εξακολουθούν να φλερτάρουν με τις ψήφους. Ένα σοβαρό θεσμό ανακοίνωσε η κυβέρνηση, τον Επίτροπο Μεταρρύθμισης της Δημόσιας Υπηρεσίας και σε αυτό δεν μπόρεσε να σταθεί ούτε ένα πλάσμα. Κάτι σαν το γεφύρι της   Άρτας, που θέλει την γυναίκα του πρωτομάστορα στα θεμέλια, για να μπορέσει να στεριώσει. Το βασικό πρόβλημα σε όλη την δημόσια υπηρεσία και σε όλους τους οργανισμούς του δημοσίου, είναι η ανορθόδοξη ή καλύτερα η παράλογη καταν...

Καλύτεροι οι δωρητές από τους επενδυτές ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22/6/2014 Πολεμούμε τους δωρητές και εκλιπαρούμε τους επενδυτές. Αυτό και αν είναι τρέλα. Είμαστε τελικά μια πολιτεία, που ζει για την συνομωσιολογία και πεθαίνει για το κουτσομπολιό. Επί της ουσίας μηδέν. Δεν φαίνεται να μαθαίνουμε, ούτε από τα παθήματα μας, ούτε και από τις καταστροφές. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, έκανε το απλό. Πήρε τον πολυεκατομμυριούχο συμμαθητή του Κρις Λαζαρή στο Λονδίνο και του έστειλε το ιδιωτικό του αεροπλάνο, για μια δουλειά, όχι για τον ίδιο, αλλά για την φτωχούλα Κύπρο. Τα ίδια έκαναν όλοι οι προκάτοχοι του, είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο. Και τότε και σήμερα, οι ίδιες αντιδράσεις, οι ίδιες μικρότητες από τους πολιτικούς αντιπάλους, έτσι για να γίνεται ντόρος και να κερδίζονται δήθεν πολιτικοί πόντοι. Αλήθεια δεν θα ήταν καλύτερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, να καλούσε τον πάμπλουτο φίλο του, να έλθει στην Κύπρο, είτε για να επενδύσει...

Ο διάβολος της γραφειοκρατίας     ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ     ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29/6/2014   Ο «διάβολος» της γραφειοκρατίας κρύβεται στις λεπτομέρειες. Είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει με τους «εγκεφάλους» της δημόσιας υπηρεσίας. Βάλθηκαν να μετατρέψουν και τα αυτονόητα, σε απαιτήσεις υψηλής πολιτικής. Στην εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της παγκοσμιοποίησης, θέλησαν να πλουτίσουν τους παραγωγούς και εισαγωγείς χαρτιού, με την χαρτούρα των πιστοποιητικών που απαιτούν, ακόμη και για τα ασήμαντα. Ο κοσμάκης αδύναμος μπροστά στο «τέρας» της γραφειοκρατίας, «χάσκει αποσβολωμένος» και αναμένει το θαύμα, τον από «μηχανής θεό». Η στοιχειωμένη θέση του Επιτρόπου Μεταρρύθμισης της Δημόσιας Υπηρεσίας, αποδεικνύεται όνειρο απατηλό. Οι φοβητσιάρηδες διευθυντάδες του δημοσίου, για να έχουν δουλειά αυτοί και οι υφιστάμενοι τους, σκαρφίζονται του κόσμου τις «διαβολικές λεπτομέρειες» για να επιβεβαιώνουν την εξουσία τους και να ταλαιπωρούν τους «φτωχούς...

Ευκαιρία για τομές στο δημόσιο ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 6/7/2014 Η Κύπρος έχει άραγε τόσους πολλούς «αλτρουιστές», οι οποίοι δέχονται να αναλάβουν διευθυντικές θέσεις και διευθυντικές ευθύνες, χωρίς να λάβουν αύξηση στον μισθό τους; Η απάντηση είναι απλή και αυτονόητη. Το σύστημα διοίκησης προσφέρει γραφειάρες, λιμουζίνες και άλλα πολλά ωφελήματα, αλλά δεν ζητά καμία μετρήσιμη ευθύνη για το έργο που επιτελείται ή δεν επιτελείται. Η μόνη περίπτωση για «τιμωρία» των «κακών» διευθυντών, είναι να βρεθεί ένας Υπουργός «σαΐνι» και τότε η χειρότερη επίπτωση, είναι η μετάθεση σε άλλη υπηρεσία.   Υπάρχει και το μελλοντικό δέλεαρ για τους νέους διευθυντές του δημοσίου. Σε δύο χρόνια, μόλις περάσει η οικονομική κρίση, θα λάβουν τις αυξήσεις, έστω και αν δεν θα έχουν αναδρομική ισχύ. Κατά τα άλλα η ζωή τραβά την δική της ανηφόρα, με τους πολίτες να πληρώνουν φόρους και τους αξιωματούχους να απολαμβάνουν προνόμια. Και το σημαντικότερο είναι ότι «πολλοί τον πλούτο εμ...