Τα πάντα ρει....

Τα παρεξηγημένα κατηχητικά . ? Παρεξηγημένος μέχρι και κατακριτέος κατάντησε ο θεσμός των κατηχητικών, αφού ταυτίστηκε στην εποχή μας, με τις θρησκευτικές οργανώσεις και το φασιστικό καθεστώς της χούντας των Συνταγματαρχών. Μέσα από μεθόδους και διαδικασίες που αντέγραφαν τη στρατιωτική προπαγάνδα, επιχείρησαν να χειραγωγήσουν τους νέους, υιοθετώντας προτεσταντικά πρότυπα και φασιστικές νοοτροπίες, κάτω από ένα κάλυμμα ευσεβισμού. ? Είχαμε αντιγραφές προτεσταντικών πρακτικών και προτύπων, όπου οι μαθητές μάθαιναν τραγουδάκια, άκουαν μεταφρασμένες ιστορίες και γενικά ωθούνταν σε ελιτιστικές τάσεις. Τα παιδιά του κατηχητικού ήταν τα εκλεκτά και τα καλά της παρέας και τα υπόλοιπα ήταν τα κακά παιδιά. Το γεγονός αυτό δημιούργησε και την κακή εικόνα για το θεσμό, ενώ έφερε και πολλές αρνητικές παρενέργειες στα παιδιά που παρακολουθούσαν τα σχολεία αυτά. Όταν τα παιδιά αντιλαμβάνονταν ότι όλα όσα μάθαιναν δεν είχαν καμιά σχέση με τη ζωή και την πραγματικότητα, τότε έφευγαν και απαρνιο...

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΓΚΑΓΚΑΟΥΖΟΙ - ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ Τη γλώσσα δώσαμε, τη θρησκεία όχι . Η ήττα του ψυχρού πολέμου και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης έφερε στην επιφάνεια, την άγνωστη και ξεχασμένη ελληνική και Ορθόδοξη, αλλά τουρκόφωνη μειονότητα των Γκαγκαούζων. Η ιστορία παίζει διάφορα παιγνίδια και αποδεικνύει ότι η θρησκεία είναι πιο ισχυρή από τη γλώσσα και η εθνική συνείδηση, πιο δυνατή από τις πολιτικές επιδιώξεις. Οι Γκαγκαούζοι ήταν έλληνες της Μικράς Ασίας, αλλά λόγω της οθωμανικής κατοχής, άλλαξαν γλώσσα αλλά όχι τη θρησκεία τους. Η πλειοψηφία των Γκαγκαούζων ζουν σήμερα στη Μολδαβία, απολαμβάνοντας αυτονομία. Ωστόσο, λόγω της μεγάλης φτώχειας και του γεγονότος ότι είναι τουρκόφωνοι, δέχονται τη «χρηματική» προστασία της Τουρκίας. Οι ίδιοι όμως δεν ξεχνούν τις ρίζες τους και τονίζουν ότι είναι Έλληνες και Ορθόδοξοι. Στην Κύπρο, βρίσκονται την περίοδο αυτή, μια ομάδα δασκάλων από τη Γκαγκαουζία, οι οποίες μαζί με άλλες 10 από Ουκρανία, Γεωργία και Ρωσία, μαθαίνουν Ελλ...

Η Εθνικοθρησκευτική μας ξεφτίλα . ? Η εθνικοθρησκευτική μας ξεφτίλα σε όλο της το μεγαλείο. Τα ιερά και τα όσιά μας, δεν τα σέβονται οι Τούρκοι και έχουν μια δικαιολογία. Εμείς όμως που λέμε ότι κοπτόμαστε για την προστασία της θρησκευτικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς, γιατί δείχνουμε τόση μικρότητα; Είναι ορατός ο κίνδυνος να χάσουμε 284 «αντικείμενα» - συγνώμη αλλά έτσι αποκαλούν τις Εικόνες οι αρχαιολόγοι - λόγω ασυνεννοησίας μεταξύ Eκκλησίας και Kράτους. Το μεγάλο μυστικό φανερώθηκε στη Βουλή, όπου ενώπιον των εκπροσώπων του λαού, έπεσαν οι μάσκες και ήρθε στο φως ο μεγάλος καβγάς μεταξύ Εισαγγελίας και Αρχιεπισκοπής. ? Ο χωρεπίσκοπος Τριμυθούντος Βασίλειος, με την ειλικρίνεια και την απλότητα που τον χαρακτηρίζει, είπε απλά ότι η E κκλησία αισθάνεται εγκλωβισμένη. Από το 1998 όταν ο ίδιος ο A ρχιεπίσκοπος ανέθεσε το χειρισμό του όλου θέματος στη Γενική E ισαγγελία, εμείς μείναμε εκτός. Οι Γερμανοί δεν ξέρουν σε ποιον θα δώσουν τους θησαυρούς. Υπάρχουν δύο αιτήσεις εν...

. Οι γλώσσες της αγάπης . ? «Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και την αγάπη μου», αναζητά η νέα στο λαϊκό άσμα και σχεδόν όλοι οι άνθρωποι ψάχνουν την ευτυχία στις μικρές καθημερινές χαρές, οι οποίες όμως στο τέλος της ημέρας, είναι πολύ μεγάλες και πολύ σημαντικές. Αυτή τη μικρή λεπτομέρεια γνωρίζουν όλοι οι καπιταλιστές στον κόσμο και γι αυτό ταύτισαν το αμερικανικό όνειρο με ένα αυτοκίνητο, ένα σπίτι και ένα εξοχικό. Τα άλλα όλα, οι αδικίες, η βία, η εκμετάλλευση δεν έχουν καμιά σημασία, μπροστά στην ανάγκη να υπάρχει η ελευθερία του αμερικανικού τρόπου ζωής. Ο άνθρωπος, όμως, δεν είναι μόνο χώμα και ορμές, αλλά είναι και πνεύμα. ? Ο Χριστός δεν ζητά οτιδήποτε άλλο από τους πιστούς, παρά μόνο ό,τι είναι φυσικό και καλό. Εξάλλου, κριτήριο για την αγιότητα, δεν είναι ούτε οι νόμοι, ούτε οι κανονισμοί αλλά η αγάπη, η οποία διέρχεται από το αλάθητο κριτήριο τη συνείδηση κάθε ανθρώπου. Η προσφορά της αγάπης δεν χρειάζεται ούτε μοναστήρια, ούτε εκκλησίες, αλλά ούτε και ειδική εκπαίδευση ...

Νέο θαυμαστό πνεύμα στην Ιερά Σύνοδο . ? Ένα νέο θαυμαστό πνεύμα πνέει στους κόλπους της Ιεράς Συνόδου. Όλα παίρνουν το δρόμο τους και όλα δείχνουν ότι η Εκκλησία της Κύπρου δεν βρίσκεται σε τέλμα, αλλά προχωρά. Μπορεί οι εντυπωσιακότατες αλλαγές να κρύβουν σκοπιμότητες και μικρότητες, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Είναι παρωνυχίδα μπροστά στα θεαματικά, όσο και μυστηριακά γεγονότα που συμβαίνουν. ? Το πρώτο θαυμαστό γεγονός είναι το αναμενόμενο συλλείτουργο μεταξύ του Μητροπολίτη Πάφου Χρυσοστόμου και του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου, των δύο θανάσιμων αντιπάλων. Ο Πάφου Χρυσόστομος εδώ και δεκαετίες πολεμούσε τη συνοδεία του γέροντος Ιωσήφ, του πνευματικού της Μονής Βατοπεδίου και δεν το έκρυβε. Αργότερα, είχαμε την μη αναγνώριση της εκλογής και χειροτονίας του Μητροπολίτη Αθανασίου, όπως αυτή εκδηλωνόταν με την ακοινωνησία των δύο Επισκόπων. Από την άλλη, οι οπαδοί του Μητροπολίτη Αθανάσιου οργάνωσαν αντικανονικά κατά πολλούς, τη σύγκληση της Μείζονος Συνόδου, ενώ ο...