Τα πάντα ρει....

Εγώ δεν είμαι ρατσιστής, αλλά δεν θέλω τους αλλο- δαπούς στη γειτονιά μου, λένε συχνά πυκνά οικογε- νειάρχες και καθωσπρέπει κύριοι και κυρίες. Εγώ α- γαπώ όλο τον κόσμο, αλλά δεν θέλω να βρίσκεται το παιδί μου σε σχολείο όπου υπάρχουν παιδιά μετανα- στών. Τελικά τι είναι αυτός ο ρατσισμός τον οποίον ό- λοι εξορκίζουν και μέμφονται, αλλά κανένας δεν πα- ραδέχεται ότι υποφέρει από αυτό το κακό; Η απάντη- ση μπορεί να φαίνεται πολύ σύνθετη, αλλά στην ου- σία είναι πολύ απλή. Θυμίζει το παιχνίδι με τους μα- κρινούς εχθρούς και τους άσπονδους φίλους. ➧ Όλοι σκίζουν τα ιμάτιά τους για τους βάρβαρους Τούρκους, αλλά στην πραγματικότητα ελάχιστοι ενο- χλούνται και ακόμη πιο λίγοι δεν μπορούν να κοιμη- θούν τα βράδια, γιατί καταπατούν τα ιερά και όσιά μας. Όλοι λένε ότι αγαπούν τους συγγενείς και τους συναδέλφους τους, στη δουλειά. Αλλά όταν κάτι πάει στραβά, χάνουν και τον ύπνο τους, κόβουν την καλη- μέρα και τρέχουν στα δικαστήρια. Πρώτο και καλύτε- ρο παράδειγμα οι κληρονο...

➧ Το πιο ωραίο τραγούδι για κάθε άνθρωπο είναι η εκ- φώνηση του ονόματός του, όπως συνηθίζουν να λέ- νε οι ειδικοί του μάρκετινγκ και ο λαός ξέρει ότι εί- ναι καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα. Για ένα όνομα και ένα καθαρό κούτελο ζούμε, τονίζουν οι λεβέντες της ζωής, που δεν ξέρουν τους «λεβε- ντομαλάκες». Στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής α- ποκαλύφθηκαν τα ονόματα των εγκληματιών του «λευκού κολάρου» οι οποίοι κλέβουν τις εισφορές στις κοινωνικές ασφαλίσεις. Ζουν σαν μαχαραγιάδες, εμφανίζονται στις τηλεοράσεις, λένε ότι υπερασπί- ζονται τα δίκαια των αδυνάτων και την ίδια ώρα κλέ- βουν τα χρήματα, τα οποία δίνουν οι εργαζόμενοι, για να λαμβάνουν συντάξεις στα γερατειά τους. ➧ Οι πολύβουοι και λαλίστατοι βουλευτές, ελέω και ε- κλογών, έμαθαν τα ονόματα των απατεώνων, από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά ποίησαν την νήσσαν, δηλαδή δεν είπαν λέξη για τους «επωνύμους» οι ο- ποίοι περιέχονται στον κατάλογο. Κατήγγειλαν το γε- γονός, εξοργίστηκαν δικαίως, αλλά δεν...

Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Διαφορετικά δεν εξηγείται η «σχιζοφρένεια» που δέρνει την κυπριακή κοινωνία. Εκεί που νομίζαμε ότι οι γενιές των παθών του εμφυλίου σπαραγμού και των ηττημένων μυαλών του 1974 σιγά-σιγά εγκατα- λείπουν τα εγκόσμια, έρχονται πανευρωπαϊκές έ- ρευνες συμπεριφοράς να επιβεβαιώσουν ότι τα «γο- νίδια» αυτού του τόπου αναγεννώνται με έναν «τρε- λό» τρόπο. Είμαστε ο πιο θρησκευόμενος λαός στην Ευρώπη, αλλά κατέχουμε την πρωτιά στον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Είμαστε πρώτοι στην τηλεθέαση, αλλά τελευταίοι στην ανάγνωση εφημερίδων. Έχου- με εμπιστοσύνη στους πολιτειακούς θεσμούς, αλλά απορρίπτουμε τη σεξουαλική διαφορετικότητα και τα παιδιά εκτός γάμου. Δεχόμαστε και άλλους φόρους, φτάνει να δοθούν περισσότερες κοινωνικές παρο- χές, ενώ συμπεριφερόμαστε στις ξένες οικιακές βοηθούς σαν να είναι δούλες. Και τα παράδοξα δεν έχουν τελειωμό, κάνοντας εκρηκτικό το μείγμα συ- μπεριφορών των σύγχρονων Κυπρίων. ➧ Η έρευνα είναι επαναλαμβ...