Τα πάντα ρει....

  Οι απελευθερωμένοι θησαυροί των εγκλωβισμένων ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 16.7.2023 «Σούπερ πατριώτης» ο οποίος δεν θέλει να ακούσει, ούτε λέξη για συμβίωση με τους τουρκοκύπριους, ούτε και για λύση ομοσπονδίας, αλλά σκληρά βασανισμένος και βαθιά πονεμένος, μονολογούσε ότι: «ο μόνος λόγος για τον οποίο πηγαίνω στα κατεχόμενα, είναι για να προσκυνώ τον Απόστολο Αντρέα και τον τάφο του Αποστόλου Βαρνάβα. Εκεί είναι η παρηγοριά μου και εκεί συνάντησα το θαύμα… Λέω στον Άγιο της Καρπασίας: Απόστολε μου Αντρέα, που είσαι στο περιγιάλι, βάλε το χέρι σου… και ο Άγιος ανταποκρίνεται πάντα με τον σωστό τρόπο, στην κατάλληλη ώρα…» Οι ιστορίες με πονεμένους ανθρώπους είναι ατέλειωτες, όπως ατέλειωτα είναι και τα θαύματα, τα οποία βιώνουν χιλιάδες άνθρωποι, ακόμη και τουρκοκύπριοι, οι οποίοι «αγγίζουν» μυστικά, τον «σιωπηλό» Θεό. Πριν μερικές μέρες παρουσιάστηκε το τρίτομο έργο: «Θρησκευτικές εικόνες της Καρπασίας» μια σπουδαία έκδοση, την οποία επιμελήθηκαν, ο βυζαντινολόγος Δρ. Χριστόδ...

  Το πάθος του πένθους του 1974   ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23/7/2023   Πάθος απύθμενο, φολκλόρ και κακή συνήθεια, κατάντησε το πένθος για τους νεκρούς και τους αγνοούμενους του 1974. Ψυχίατροι και ψυχολόγοι, επιμένουν ότι σχεδόν πέντε δεκαετίες μετά και ακόμη υπάρχουν άνθρωποι και κυρίως γυναίκες, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να περάσουν τα στάδια του πένθους και να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή. Βασανίζονται από σωματικές και ψυχολογικές ασθένειες, πολεμούν με τον εαυτό τους και τους γύρω τους, αναζητούν ακόμη απαντήσεις για τους αγνοούμενους και αρνούνται να πιστέψουν ότι βρίσκονται στην «μακαρία ζωή». Τα στάδια του πένθους, για άλλους είναι τρία και για άλλους πέντε και ορίζονται βασικά, σε πρώτο επίπεδο στην άρνηση αποδοχής του τραγικού γεγονότος, σε δεύτερο επίπεδο στον θυμό για το γεγονός και σε τρίτο επίπεδο στην αποδοχή και την λύτρωση. Το σημαντικό είναι αυτά τα στάδια να διέρχονται γρήγορα και χωρίς να αφήνουν ανεξίτηλες πληγές, γιατί οι ψυχοσωμ...