.
* Τα Χριστούγεννα είναι μόνο για τους μικρούς, κράζει το μοναξιασμένο πλήθος τις μέρες αυτές, βρίσκοντας την εύκολη δικαιολογία για να αποσείσει από πάνω του το "κράξιμο" της συνείδησης και της λογικής του, ότι πρέπει αυτές τις μέρες κάθε άνθρωπος να χαίρεται.
* Και μέσα στην πάλη της προσωπικής του αναζήτησης, ψάχνει φως, ανακαλύπτει τον δρόμο για την εκκλησία, για να συνειδητοποιήσει τη μικρότητά του και να ανακαλύψει το ύψος της χάρης του Θεού. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ονομάζει τη Γέννηση του Χριστού, ως τη Μητρόπολη όλων των εορτών, ενώ η όλη η υμνολογία υπερτονίζει τη χαρά των ανθρώπων για την ενανθρώπιση του Χριστού.
* Τα Χριστούγεννα ταιριάζουν με τη μελαγχολία, υποστηρίζει ο Τζέρολντ Ροζενμπάουμ, καθηγητής ψυχολογίας στο Χάρβαρντ: "Οι άνθρωποι προσδοκούν να περάσουν τις πιο υπέροχες γιορτές, όμως η πραγματικότητα τούς απογοητεύει. Ευθύνονται και τα Μέσα. Η ιδανική εικόνα που προβάλλουν, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική ζωή". Μόλις ανάβουν τα πολύχρωμα λαμπάκια, αυτομάτως όλοι σκέπτονται όσα πρέπει να κάνουν, όσα δεν πρόλαβαν πέρυσι, όσα θα ήθελαν, πόσο ωραία περνούσαν μικροί... Το άγχος στα ύψη. Ακόμη κι αν νιώθουν χάλια, "πρέπει" να δείχνουν χαρούμενοι."
* Ο μέγας υμνογράφος ο Ρωμανός ο Μελωδός διαλαλεί ότι "δι' ημάς γαρ εγεννήθη παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός", για να ακολουθήσουμε και εμείς το παράδειγμά του, να γίνουμε παιδιά στην ψυχή, όχι στη φρόνηση, για να αποβάλουμε τον παθιασμένο εαυτό μας και να ενδυθούμε τον ενάρετο, για να ενωθούμε με τον Θεό μας, με την αληθινή χαρά μας. * Και όλα αυτά, που ακούγονται "κουφά" στα αυτιά των πολλών, μεταφράζονται σε απλή αποδοχή του διπλανού, σε απλή επικοινωνία, σε απλή κουβέντα, σε απλό άνοιγμα της ψυχής και της καρδιάς. Πίσω από τα λαμπερά φώτα των ξενόφερτων και εν πολλοίς κιτς χριστουγεννιάτικων στολιδιών, επικρατεί μαύρο σκοτάδι μοναξιάς και όσοι αρνούνται να αντικρίσουν την πραγματικότητα, καταφεύγουν στην μανία της δουλειάς, που απαλύνει το μαρτύριο του μοναξιασμένου πλήθους.
* Λένε οι κοινωνιολόγοι, οι ψυχολόγοι και όσοι άλλοι θεραπεύουν την ψυχή, ότι όσο ο άνθρωπος βυθίζεται στην εγωιστική μοναξιά του, τόσο πιο πολύ αναζητά το επίπλαστο φως για ξεχάσει την αστοχία του. Σ' αυτό τον σκοτισμό του μυαλού και τη σκοτοδίνη των λαμπρών ημερών, έρχεται ο υμνωδός να μας απαλύνει τον πόνο και να μας πει ότι "εύρομεν την αλήθειαν και γαρ εκ της Παρθένου ετέχθη ο Κύριος". * Η αλήθεια, η οποία διέρχεται από την ταπείνωση, ελευθερώνει, αλλά και καθίσταται πραγματική εξουσία, εξουσία αγάπης, η οποία δεν βασανίζει, αλλά προσφέρει αγάπη προς τους άλλους ανθρώπους. Ωστόσο, η συνείδηση ποτέ δεν χάνεται και το σκοτάδι ποτέ δεν είναι ικανό να κρύψει το φως και έτσι ο άνθρωπος μέσα στην τρέλα της αναγκαστικής χαράς, ψάχνει και βρίσκει στίγματα ευτυχίας.
* Τα πολυτελέστατα ξενοδοχεία και τα μακρινά ταξίδια δεν είναι πάντα ικανοποιητικά και η ανάβαση στα ταπεινά χωριά, αποτελεί μία καλή διέξοδο. Το πρωινό ξύπνημα και η παρακολούθηση των ακολουθιών των ημερών, έστω και χωρίς κατανόηση των μέγιστων νοημάτων, προσφέρει πολλά και ευχάριστα.
* Το θαύμα, τελικά, λειτουργεί, εκεί που δεν το περιμένεις και η ευτυχία βρίσκεται εκεί που δεν πιστεύει το μυαλό. Ο Χριστός που γεννάται σήμερα, μπορεί να γεννηθεί στις ψυχές όλων των ανθρώπων, μπορεί να φέρει τη χαρά. Όπως ο ήλιος καταυγάζει δίκαιους και άδικους, μικρούς και μεγάλους, έτσι και η γέννηση του Χριστού φέρνει τη χαρά σε όλους. Φτάνει να μην ανοίξουμε την ομπρέλα του εγωισμού και αποκοπούμε από το θαύμα των ημερών.
* "Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη..." και το θαύμα λαμβάνει σάρκα και οστά, η χαρά έρχεται στη γη και ο άνθρωπος ανεβαίνει στον ουρανό, εξαφανίζει τον φόβο, βιώνοντας τον παράδεισο.
* Και μέσα στην πάλη της προσωπικής του αναζήτησης, ψάχνει φως, ανακαλύπτει τον δρόμο για την εκκλησία, για να συνειδητοποιήσει τη μικρότητά του και να ανακαλύψει το ύψος της χάρης του Θεού. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ονομάζει τη Γέννηση του Χριστού, ως τη Μητρόπολη όλων των εορτών, ενώ η όλη η υμνολογία υπερτονίζει τη χαρά των ανθρώπων για την ενανθρώπιση του Χριστού.
* Τα Χριστούγεννα ταιριάζουν με τη μελαγχολία, υποστηρίζει ο Τζέρολντ Ροζενμπάουμ, καθηγητής ψυχολογίας στο Χάρβαρντ: "Οι άνθρωποι προσδοκούν να περάσουν τις πιο υπέροχες γιορτές, όμως η πραγματικότητα τούς απογοητεύει. Ευθύνονται και τα Μέσα. Η ιδανική εικόνα που προβάλλουν, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική ζωή". Μόλις ανάβουν τα πολύχρωμα λαμπάκια, αυτομάτως όλοι σκέπτονται όσα πρέπει να κάνουν, όσα δεν πρόλαβαν πέρυσι, όσα θα ήθελαν, πόσο ωραία περνούσαν μικροί... Το άγχος στα ύψη. Ακόμη κι αν νιώθουν χάλια, "πρέπει" να δείχνουν χαρούμενοι."
* Ο μέγας υμνογράφος ο Ρωμανός ο Μελωδός διαλαλεί ότι "δι' ημάς γαρ εγεννήθη παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός", για να ακολουθήσουμε και εμείς το παράδειγμά του, να γίνουμε παιδιά στην ψυχή, όχι στη φρόνηση, για να αποβάλουμε τον παθιασμένο εαυτό μας και να ενδυθούμε τον ενάρετο, για να ενωθούμε με τον Θεό μας, με την αληθινή χαρά μας. * Και όλα αυτά, που ακούγονται "κουφά" στα αυτιά των πολλών, μεταφράζονται σε απλή αποδοχή του διπλανού, σε απλή επικοινωνία, σε απλή κουβέντα, σε απλό άνοιγμα της ψυχής και της καρδιάς. Πίσω από τα λαμπερά φώτα των ξενόφερτων και εν πολλοίς κιτς χριστουγεννιάτικων στολιδιών, επικρατεί μαύρο σκοτάδι μοναξιάς και όσοι αρνούνται να αντικρίσουν την πραγματικότητα, καταφεύγουν στην μανία της δουλειάς, που απαλύνει το μαρτύριο του μοναξιασμένου πλήθους.
* Λένε οι κοινωνιολόγοι, οι ψυχολόγοι και όσοι άλλοι θεραπεύουν την ψυχή, ότι όσο ο άνθρωπος βυθίζεται στην εγωιστική μοναξιά του, τόσο πιο πολύ αναζητά το επίπλαστο φως για ξεχάσει την αστοχία του. Σ' αυτό τον σκοτισμό του μυαλού και τη σκοτοδίνη των λαμπρών ημερών, έρχεται ο υμνωδός να μας απαλύνει τον πόνο και να μας πει ότι "εύρομεν την αλήθειαν και γαρ εκ της Παρθένου ετέχθη ο Κύριος". * Η αλήθεια, η οποία διέρχεται από την ταπείνωση, ελευθερώνει, αλλά και καθίσταται πραγματική εξουσία, εξουσία αγάπης, η οποία δεν βασανίζει, αλλά προσφέρει αγάπη προς τους άλλους ανθρώπους. Ωστόσο, η συνείδηση ποτέ δεν χάνεται και το σκοτάδι ποτέ δεν είναι ικανό να κρύψει το φως και έτσι ο άνθρωπος μέσα στην τρέλα της αναγκαστικής χαράς, ψάχνει και βρίσκει στίγματα ευτυχίας.
* Τα πολυτελέστατα ξενοδοχεία και τα μακρινά ταξίδια δεν είναι πάντα ικανοποιητικά και η ανάβαση στα ταπεινά χωριά, αποτελεί μία καλή διέξοδο. Το πρωινό ξύπνημα και η παρακολούθηση των ακολουθιών των ημερών, έστω και χωρίς κατανόηση των μέγιστων νοημάτων, προσφέρει πολλά και ευχάριστα.
* Το θαύμα, τελικά, λειτουργεί, εκεί που δεν το περιμένεις και η ευτυχία βρίσκεται εκεί που δεν πιστεύει το μυαλό. Ο Χριστός που γεννάται σήμερα, μπορεί να γεννηθεί στις ψυχές όλων των ανθρώπων, μπορεί να φέρει τη χαρά. Όπως ο ήλιος καταυγάζει δίκαιους και άδικους, μικρούς και μεγάλους, έτσι και η γέννηση του Χριστού φέρνει τη χαρά σε όλους. Φτάνει να μην ανοίξουμε την ομπρέλα του εγωισμού και αποκοπούμε από το θαύμα των ημερών.
* "Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη..." και το θαύμα λαμβάνει σάρκα και οστά, η χαρά έρχεται στη γη και ο άνθρωπος ανεβαίνει στον ουρανό, εξαφανίζει τον φόβο, βιώνοντας τον παράδεισο.
Σχόλια