Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ακινησία των κινουμένων σχεδίων



.

Ξεναγοί στην φαντασία οι μυθοπλάστες, ήταν ανέκαθεν ηθοπλάστες, αλλά στις μέρες του σύγχρονου πλαστικού μετατρέπονται σε πλάστες αήθους μαζοποίησης…
- Η σύγχρονη βιομηχανία των κινουμένων ηλεκτρονικών σχεδίων έρχεται ως συμπλήρωμα της ψυχαγωγίας ή της εκπαίδευσης των νέων και όχι μόνο.
- Ωστόσο, η αγωγή της ψυχής δεν κινείται μόνο προς τα «δεξιά» αλλά πορεύεται και προς τα «αριστερά», εκεί όπου υπηρετούνται τα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου και όχι οι ανώτερες ορμές του, όπως αυτές βεβαίως ερμηνεύονται...
- Ονόματα όπως ο Μίκυ Μάους, η Ποκαχόντα, οι Τομ και Τζέρι, ο Ποπάυ και άλλα «παράξενα» ονόματα, υπό τη σκέπη της εταιρείας του Ντίσνεϊ, δημιουργούν μια τεράστια βιομηχανία παγκόσμιας εμβέλειας, με τεχνικές «ολιστικού καταναλωτισμού» (
totalizing consumerism), οι οποίες αρχίζουν από τα βρεφικά παιγνίδια και φθάνουν μέχρι και τα πιο απίθανα οικιακά σκεύη.
- Και όλ’ αυτά για να καλυφθεί το κενό της «γιαγιάς» που βρίσκεται είτε στην επιχείρηση, είτε στο γηροκομείο και για να γεμίσουν οι ατέλειωτες ώρες της τηλεοπτικής συντροφιάς.
- Αυτοί που ξέρουν ανακαλύπτουν πίσω από όλα αυτά και πιο επικίνδυνα σημεία, όπως είναι τα τέρατα της προπαγάνδας και της πλύσης του εγκεφάλου.
- Ακριβώς αυτή είναι η «παγίδα» της «κατά μόνας» παιδικής ζωής, η οποία χάνει τη γλύκα της κουβέντας, τη χαρά της επικοινωνίας, τη βίωση του παραδείσου της παιδικής αθωότητας.
- Σ’ αυτή την απρόσωπη τεχνική θέλησαν να εισέλθουν και κάποιοι εκκλησιαστικοί ταγοί, εκδότες και σκηνοθέτες, οι οποίοι εικονογράφησαν και οπτικοποίησαν τη ζωή αγίων, για να βλέπουν και να διαβάζουν τα παιδιά και να έλθουν κατά την άποψή τους πιο κοντά στην εκκλησία.
- Εκ πρώτης όψεως, η πράξη φαίνεται θεάρεστη, αλλά αν κοιτάξει κανείς λίγο πιο πίσω μάλλον θα απογοητευτεί.
- Η «μαγεία» της διήγησης, η ζωντάνια της ψυχικής επαφής, η δημιουργική φαντασία, η αίσθηση ζεστασιάς, η εμπειρία αγιότητας χάνονται πίσω από τα κινούμενα ή ακίνητα σχέδια.
- Η θέα και η θέαση του ζαρωμένου πολλές φορές προσώπου, οι ήρεμες κινήσεις των χειλιών, η ψυχική ηρεμία, η διασκέδαση των «χαζών» ή και «έξυπνων» αποριών και η επικοινωνία ζωής, περνούν σε δεύτερη μοίρα.
- Μπορεί οι εικόνες να αποτελούν τα βιβλία των αγραμμάτων, αλλά πίσω από τις εικόνες υπάρχει και εκπέμπεται το πνεύμα, υπάρχει το μυστικό ιλαρό φως που καταυγάζει τον χώρο και ομορφαίνει την ψυχή.
- Οι μύθοι -όχι τα παραμύθια- είναι ένα μυστήριο που ωθεί τη φαντασία, που αποτελεί ελπίδα ζωής και δημιουργική δύναμη που σώζει τον άνθρωπο.
- Μπορεί τα κινούμενα σχέδια των αγίων να εκπαιδεύουν νοησιαρχικά τα παιδιά, αλλά τα στερούν από τη βιωματική εμπειρία που είναι και το ζητούμενο.
- Η μονομερής και η επί μέρους προσέγγιση της εμπειρίας αγιότητας μπορεί να μην είναι κακή, αλλά σίγουρα είναι λειψή. ? Ενυπάρχει πάντα και ο κίνδυνος το παιδί να εκλάβει τη λογικοκρατούμενη γνώση των κινουμένων σχεδίων, ως τη μία και μοναδική αλήθεια και σε ένα δεύτερο στάδιο να την απορρίψει ως κίβδηλη και νεκρή.
- Η λογική των κινουμένων σχεδίων, είναι η ίδια με τη λογική των «παρεξηγημένων» και «κακών» οργανώσεων, οι οποίες, στο όνομα ενός εκσυγχρονισμού, θυσίασαν τον πολιτισμό και την κουλτούρα του Ορθόδοξου βιώματος.
- Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος μόνο από ύλη και λογική, αλλά έχει και ψυχή με ό,τι αυτή περιλαμβάνει, και ευτυχώς δεν είναι λίγα…
- Η μυστική επικοινωνία με το θείο, η εν Χριστώ ζωή, δεν είναι αποτέλεσμα πολύπλοκων διαδικασιών, αλλά είναι προϊόν ενός θαύματος, μιας στιγμούλας που από μόνη της μπορεί να κάνει βουνά να κινηθούν και ψυχές να λυγίσουν.
- Τελικά τα κινούμενα σχέδια μπορεί να κινούν τη λογική, αλλά σίγουρα δεν κινούν το πνεύμα και την εμπειρία ζωής, σίγουρα δεν κινούν τη φαντασία που αποτελεί την ελπίδα και τη δύναμη της δημιουργίας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα εγγόνια του «διαβόλου»

Τα εγγόνια του «διαβόλου» . «Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι», συνηθίζει να λέει ο λαός, περιγελώντας και κοροϊδεύοντας τα καμώματα των ανθρώπων, που ζουν δίπλα στο ιερατείο. Είναι γεγονός και συχνό φαινόμενο, τα παπαδοπαίδια μη αντέχοντας την καταπίεση από την αναγκαστική συμμετοχή στο εκκλησιαστικό γίγνεσθαι, να οδηγούνται σε μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις. Η βίωση της καθημερινότητας με τα προβλήματα και τις παραξενιές της, οδηγεί σε απομυθοποίηση του ιερατείου. Το παιδί ξέρει πρώτα τον πατέρα του, που μπορεί να παίζει και να γελά και μετά τον παπά, που διδάσκει. Ακόμη οι άνθρωποι που ζουν δίπλα στο ιερατείο, αναγκαστικά δακτυλοδείχνονται ως κομμάτι του «εκλεκτού» και περικλείονται σε τείχη καθωσπρεπισμού. Τα δεδομένα γίνονται τραγικά όταν η απομυθοποίηση του ιερατείου, συνοδεύεται και από αμφισβήτηση της αξίας του. Ωστόσο, το κριτήριο αυτό είναι πολύ σχετικό αφού ακόμη και αποδεδειγμένα άγιες οικογένειες, όπως του Μεγάλου Βασιλείου, είχαν στους κόλπους τους παιδιά που κάθε άλλο π...

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού

Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, ο Παναγής, ο Βασίλης και η Τρυφωνού ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΑΡΗ Μαζί στην γη, μαζί και στον ουρανό, σίγουρα θα βρίσκονται ο Παναγής, ο Βασίλης και η  Τρυφωνού, τα τρία άγια αδέλφια, τα οποία έζησαν μαζί, αγωνίστηκαν μαζί και θυσιάστηκαν μαζί για την αγάπη του Χριστού και την αγάπη των ανθρώπων. Ούτε ο ένας μπορεί να ξεχωρίσει από τον άλλο, ούτε και ο ένας θα μπορούσε να ζήσει χωρίς τον άλλο. Η ιδιόρρυθμη, κατ’ οίκον εκκλησία, λόγω των εκκλησιαστικών συγκρούσεων της εποχής καθώς και άλλων περιστάσεων της εποχής, λειτουργούσε με την ευλογία αγίων πνευματικών ανθρώπων και επισφραγίζονταν με πολλά θαύματα.   ΠΑΝΑΓΗΣ Ο Παναγής γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου του 1905, γι’ αυτό και πήρε το όνομα του από την Παναγία. Πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου του 1989 σε ηλικία 84 ετών. Ο Παναγής στα παιδικά του χρόνια ήταν άριστος μαθητής αλλά και σπουδαίος ηθοποιός. Επειδή απαγορευόταν να παίζουν θέατρο οι γυναίκες, ντύθηκε ακόμη και γυναίκα για κάποιο ρόλο, λόγ...

Ο «γουμάς» της Λύσης

. "Νάτουν η Σκάλα μάλι σου, τζαι να μου τη χαρίσης, εν την αλλάσω φίλε μου με ένα γουμάν της Λύσης", τραγουδά ο λαικός ποιητής Παύλος Λιασίδης, και οι αλλόθρησκοι αττίλες βάλθηκαν να κάνουν το "καμάρι της μεσαρκάς" κατά τον άλλο λαϊκό ποιητή της Λύσης Γιακουμή Ατσίκκο, από χώρο μεγαλοπρέπειας, ομορφιάς και λαμπρότητας σε πραγματικό χώρο κατοικίας άλογων ζώων.... Τα χρόνια πέρασαν και η εξιδανίκευση του χαμένου τόπου ήλθε και ο μύθος κάλυψε την πραγματικότητα. Η Λύση 25 χρόνια μετά, έγινε διεθνώς γνωστή για τις κλεμμένες τοιχογραφίες του Αγίου Ευφημιανού, ενώ και οι άνθρωποι της, διασκορπισμένοι σΆ όλη την Κύπρο, παινεύονται για την καταγωγή και τα χαμένα μεγαλεία της Λύσης? Η προσπάθεια να αγγίξω το φαινόμενο «Λυσιώτες» είναι σίγουρα υποκειμενική, αλλά ίσως θα πρέπει κάποτε να περάσουμε από τον «όμορφο μύθο της τελειότητας», στην κοινωνική ανάλυση και τη αντικειμενική μελέτη? αν βεβαίως θέλουμε να μην χαθούμε από την κούραση των αντικατοχικών και μά...