.
.
? Η χειρότερη ασθένεια στο ιδεολογικό πεδίο είναι ο φανατισμός, ο οποίος εύκολα μετατρέπεται σε εθνικισμό και τραμπουκισμό.
? Στον χώρο της εκκλησιαστικής πίστης, η οποία πολλές φορές μεταπίπτει από εμπειρία σε ιδεολογία, το χειρότερο πάθος είναι ο «ζηλωτισμός», δηλαδή ο εθνικιστικο-
θρησκευτικός φανατισμός.
? Η ιστορία βρίθει από παραδείγματα διαστροφής του πνεύματος του χριστιανισμού, με πιο φανταχτερή περίπτωση τις σταυροφορίες.
? Ακόμη όλον αυτό τον παραλογισμό εκμεταλλεύονται πάντα όλοι οι ηγέτες και ηγετίσκοι για να επιτύχουν τους επεκτατικούς τους σκοπούς.
? Χωρίς ιδεολογία και χωρίς μεταφυσικές διαστάσεις τίποτα δεν επιτυγχάνεται, αφού η ελπίδα, έστω και φρούδα, είναι η μεγαλύτερη δύναμη σ’ αυτό τον κόσμο.
? Και το περίφημο μαρξιστικό ότι «η θρησκεία είναι το όπιο (φάρμακο) του λαού» σ’ αυτό ακριβώς στόχευε, δηλαδή να δώσει τη μεταφυσική ελπίδα στην κομμουνιστική οικονομική τρέλα της καταναγκαστικής ισοπέδωσης των εσόδων και παροχών.
? Ο παραλογισμός του φανατισμού δεν εκδηλώνεται μόνο σε επίπεδο συλλογικών οντοτήτων, αλλά και σε μικρο-
κοινωνικό, οικογενειακό και κοινοτικό επίπεδο.
? Το πάθος της εκδίκησης, το πάθος του πολέμου για το καλό, ο παραλογισμός της αίρεσης του μανιχαϊσμού, εκδηλώνονται με το προσωπείο του καλού και αγαθού, με την αίρεση των «καθαρών».
? Το «σκάνδαλο της αγάπης», που θέλει τις πόρνες και τους τελώνες να οδηγούν στον παράδεισο, διαστρέφεται από το πάθος για λιθοβολισμούς.
? Το «σκάνδαλο της μεγαλοψυχίας» του μοναχού που σκεπάζει με το ράσο του τον αδελφό που πορνεύει, για να μη σκανδαλίζονται οι αδύναμοι αδελφοί, μετατρέπεται σε πάθος για διαπόμπευση και εξευτελισμό του «άστοχου» αδελφού.
? Εδώ εισέρχεται και το περίφημο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», δηλαδή στο όνομα ενός αγαθού σκοπού γίνονται τα αίσχιστα.
? Υπάρχει πάντα και η αντίστροφη δυνατότητα να αγιαστούν τα μέσα για χάρη ενός καλού σκοπού, αλλά ποτέ ένα κακό δεν φέρνει ένα καλό, ποτέ ο Θεός δεν καθίσταται τιμωρός για να σώσει έναν άνθρωπο, ποτέ η αγάπη δεν αντικαθίσταται από την τιμωρία.
? Ο μόνος τρόπος για να μαλακώσει η ψυχή ενός ανθρώπου, για να συναισθανθεί το λάθος του, για να έλθει σε επίγνωση, είναι με την αγάπη, όπως αυτή μεταφράζεται σε κατανόηση, σε συμπαράσταση, σε ταπείνωση προσφοράς, σε θυσία για τον άλλο.
? Το χαστούκι φέρνει το αντι-χαστούκι και η σφαλιάρα φέρνει την αντι-σφαλιάρα και τα πάθη γεννούν μόνο πάθη και αμαρτωλούς…
? Όσοι πέρασαν από τις διδασκαλικές έδρες, γνωρίζουν ότι μεγαλύτερη δύναμη επιβολής έχει η αγάπη προς τους μαθητές, από ό,τι το ξύλο και οι βρισιές.
? Η μάθηση προχωρά και είναι πολύ πιο αποδοτική μέσα σε μια ατμόσφαιρα κατανόησης και όχι μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρόμου.
? Αυτό το μέγα μυστικό της αγάπης είναι που μετέτρεψε ληστές σε αγίους και πόρνες σε όσιες.
? Στο γεροντικό διαβάζουμε για τον ασκητή που βρήκε στο κελί του τον ληστή να κλέβει τα υπάρχοντά του και πήγε με πολλή χαρά να τον βοηθήσει να φορτώσει όλα τα πράγματα.
? Διαβάζουμε ακόμη για τον μοναχό που έβγαλε τα ράσα για να βγάλει από το πορνείο την αδελφή του.
? Μαθαίνουμε ακόμη για τον άγιο μοναχό που πήρε τα πράγματά του για να εγκαταλείψει το μοναστήρι, όταν η αδελφότητα θέλησε να τιμωρήσει έναν μοναχό.
? Το δοκάρι στο μάτι μας και το ξυλάκι στον αδελφό μας καίνε κυριολεκτικά και αν οι πόρνες και οι τελώνες οδηγούν στον παράδεισο, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι υποκριτές οδηγούν κάπου αλλού…
? Στον χώρο της εκκλησιαστικής πίστης, η οποία πολλές φορές μεταπίπτει από εμπειρία σε ιδεολογία, το χειρότερο πάθος είναι ο «ζηλωτισμός», δηλαδή ο εθνικιστικο-
θρησκευτικός φανατισμός.
? Η ιστορία βρίθει από παραδείγματα διαστροφής του πνεύματος του χριστιανισμού, με πιο φανταχτερή περίπτωση τις σταυροφορίες.
? Ακόμη όλον αυτό τον παραλογισμό εκμεταλλεύονται πάντα όλοι οι ηγέτες και ηγετίσκοι για να επιτύχουν τους επεκτατικούς τους σκοπούς.
? Χωρίς ιδεολογία και χωρίς μεταφυσικές διαστάσεις τίποτα δεν επιτυγχάνεται, αφού η ελπίδα, έστω και φρούδα, είναι η μεγαλύτερη δύναμη σ’ αυτό τον κόσμο.
? Και το περίφημο μαρξιστικό ότι «η θρησκεία είναι το όπιο (φάρμακο) του λαού» σ’ αυτό ακριβώς στόχευε, δηλαδή να δώσει τη μεταφυσική ελπίδα στην κομμουνιστική οικονομική τρέλα της καταναγκαστικής ισοπέδωσης των εσόδων και παροχών.
? Ο παραλογισμός του φανατισμού δεν εκδηλώνεται μόνο σε επίπεδο συλλογικών οντοτήτων, αλλά και σε μικρο-
κοινωνικό, οικογενειακό και κοινοτικό επίπεδο.
? Το πάθος της εκδίκησης, το πάθος του πολέμου για το καλό, ο παραλογισμός της αίρεσης του μανιχαϊσμού, εκδηλώνονται με το προσωπείο του καλού και αγαθού, με την αίρεση των «καθαρών».
? Το «σκάνδαλο της αγάπης», που θέλει τις πόρνες και τους τελώνες να οδηγούν στον παράδεισο, διαστρέφεται από το πάθος για λιθοβολισμούς.
? Το «σκάνδαλο της μεγαλοψυχίας» του μοναχού που σκεπάζει με το ράσο του τον αδελφό που πορνεύει, για να μη σκανδαλίζονται οι αδύναμοι αδελφοί, μετατρέπεται σε πάθος για διαπόμπευση και εξευτελισμό του «άστοχου» αδελφού.
? Εδώ εισέρχεται και το περίφημο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», δηλαδή στο όνομα ενός αγαθού σκοπού γίνονται τα αίσχιστα.
? Υπάρχει πάντα και η αντίστροφη δυνατότητα να αγιαστούν τα μέσα για χάρη ενός καλού σκοπού, αλλά ποτέ ένα κακό δεν φέρνει ένα καλό, ποτέ ο Θεός δεν καθίσταται τιμωρός για να σώσει έναν άνθρωπο, ποτέ η αγάπη δεν αντικαθίσταται από την τιμωρία.
? Ο μόνος τρόπος για να μαλακώσει η ψυχή ενός ανθρώπου, για να συναισθανθεί το λάθος του, για να έλθει σε επίγνωση, είναι με την αγάπη, όπως αυτή μεταφράζεται σε κατανόηση, σε συμπαράσταση, σε ταπείνωση προσφοράς, σε θυσία για τον άλλο.
? Το χαστούκι φέρνει το αντι-χαστούκι και η σφαλιάρα φέρνει την αντι-σφαλιάρα και τα πάθη γεννούν μόνο πάθη και αμαρτωλούς…
? Όσοι πέρασαν από τις διδασκαλικές έδρες, γνωρίζουν ότι μεγαλύτερη δύναμη επιβολής έχει η αγάπη προς τους μαθητές, από ό,τι το ξύλο και οι βρισιές.
? Η μάθηση προχωρά και είναι πολύ πιο αποδοτική μέσα σε μια ατμόσφαιρα κατανόησης και όχι μέσα σε μια ατμόσφαιρα τρόμου.
? Αυτό το μέγα μυστικό της αγάπης είναι που μετέτρεψε ληστές σε αγίους και πόρνες σε όσιες.
? Στο γεροντικό διαβάζουμε για τον ασκητή που βρήκε στο κελί του τον ληστή να κλέβει τα υπάρχοντά του και πήγε με πολλή χαρά να τον βοηθήσει να φορτώσει όλα τα πράγματα.
? Διαβάζουμε ακόμη για τον μοναχό που έβγαλε τα ράσα για να βγάλει από το πορνείο την αδελφή του.
? Μαθαίνουμε ακόμη για τον άγιο μοναχό που πήρε τα πράγματά του για να εγκαταλείψει το μοναστήρι, όταν η αδελφότητα θέλησε να τιμωρήσει έναν μοναχό.
? Το δοκάρι στο μάτι μας και το ξυλάκι στον αδελφό μας καίνε κυριολεκτικά και αν οι πόρνες και οι τελώνες οδηγούν στον παράδεισο, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι υποκριτές οδηγούν κάπου αλλού…
Σχόλια